Joeri schrijft.

Door Kirsti gepubliceerd op Tuesday 14 October 17:13

Joeri schrijft.

Ik zal eerst Joeri even voorstellen.

57348b9c400b533a4ff53564889900a5_medium.

Joeri is mijn zoon van 10 jaar en hij schrijft. Nou is hij met een nieuw verhaal begonnen waarvan we het begin met jullie willen delen. Het vervolg zal ik later in deze zilla gaan plaatsen. De titel belooft nog vele vervolgen. Ik hoop het want ik ben al in de greep van zijn vertelstijl.

De reis naar Noord-Korea

Boris! Roept moeder. We gaan eten, kom je naar beneden? Boris schrikt, shit mijn huiswerk, roept hij in zichzelf. Hij gaat naar beneden. Boris denkt in zichzelf waarom ben ik in slaapgevallen. Als hij aan tafel zit is hij erg stil. Toen hij nog één hap van zijn broodje moest begon zijn moeder: heb je je huiswerk wel gemaakt je bent zo stil Boris. Ehm…. Ja mama. Dan wil ik je zometeen nog even overhoren, maar voordat ik je overhoor mag je nog even leren oke? Ja is goed. Boris drinkt snel zijn melk op en rent naar boven. Als hij gaat leren begint het opeens super hard te regenen. Daarna te stormen en dan zelfs nog een heftige orkaan erbij. Moeder en Boris waren erg bezord om oma, zij leeft op een boerderij van hout. Ze keken met erge zenuwen naar het journaal. Er was een boerderij helemaal verwoest en ja ze hadden gelijk het was de boerderij van oma.

Gelukkig is zijzelf niet geraakt. Oma is samen met haar hond Spike in de schuilkerder gaan schuilen. Toen de orkaan ging liggen reden ze meteen naar oma toe.  Toen ze onderweg waren zage ze allemaal kapotte bomen, hutten en schuren. Onder andere gewoon een dikke ramp. Toen ze aankwamen waren ze erg opgelucht oma en Spike te zien. Ze renden vrolijk op elkaar af. Spike springt meteen tegen Boris op, want Boris is altijd heel aardig tegen Spike. Oma begon mama heftig te knuffelen ze was zo blij dat ze nog leefde en er begonnen een paar tranen over haar want te lopen.  Nu oma geen huis meer had ging ze met Boris en mama mee naar hun huis. Ze sliep die nacht in het logeerbed. Stiekem dacht Boris in zichzelf, heb ik even geluk dat mama dat overhoren is vergeten. Maar hij kon die nacht niet slapen, hij weet niet waarom maar hij deed echt geen oog dicht. Best raar want oma haar huis is verwoest maar zij ligt hartstikke diep te slapen en hard te snurken.

De volgende dag was erg normaal behalve dat oma en Spike in huis waren. De volgende dag moest Boris weer naar school. Hij moest meteen twee toetsen doen en toen kwam alweer de pauze. Toen hij naar buiten ging stonden de bende van Erik de Buut, Boris op te wachten. Boris was net buiten of hij werd alweer vastgepakt en op de grond gesmeten door Erik de Buut. Hij had bloed op zijn gezicht. Hij zag ze nog net lachend wegrennen en toen viel hij bewusteloos neer. Hij werd wakker. Toen hij thuis was had hij verschrikkelijke hoofdpijn. Boris riep hard. WAAROM ALTIJD IK! WAAROM IK! Hoezo heet hij Erik de Buut hij moet heten Erik de Bruut.

De volgende dag op school was verschrikkelijk. Boris was zo boos dat hij tijdens de pauze is weggelopen regelrecht naar huis. Hij klom via de regenpijp naar het raam van zijn kamer en deed hem open met de sleutel. Hij klom via de regenpijp omdat moeder thuis was en oma zat vast in de logeerkamer op de computer Angry Birds te spelen. Boris probeerde zo stil mogelijk te zijn maar hij heeft een houten vloer dier kraakt en zijn bed staat aan de andere kant van zijn kamer. Hij denkt even goed na en gaat gewoon rennen naar zijn bed. Toen hij rende ging het mis, het kraakte als een gek. Shit! Shit! Shit! Toept hij boos in zichzelf, daar hoort hij de trap al. Hij hoort zijn moeder zeggen wat was dat nou weer toch geen ratten he. Boris bedenkt snel wat moet ik doen, hij weet het en rent naar de kast net als hij er in springt zwaait de deur met een grote swieper open. Hij fluistert in zichzelf dat scheelde maar een haartje. Hij hoorde zijn moeder mompelen, ik zal me wel vergist hebben. Wacht zegt mama ik hoorde iets in de kast misschien is het er heen gevlucht. Boris is bang als hij gezien wordt hij de pineut is, dus hij gaat zo snel mogelijk helemaal achterin de kast zitten. De deur van de kast zwaait open en moeder staat voor de deur. Boris houdt zijn adem in, zijn moeder voelt de kleren door maar zegt weer, ik heb me vast weer vergist. Ik ben vandaag een echte vergiskont en ze gaat weer naar beneden. OEF! Zucht Boris ook dat scheelde maar een haartje.

In de kast zat Boris een beetje na te denken over allerlei dingen, toen de tijd voorbij was en hij altijd binnen kwam klom hij uit het raam via de regenpijp naar beneden en liep naar de voordeur. Hij deed hem open en ging naar binnen. Boris ging eerst naar de kamer van oma. Daar aangekomen deed hij de deur open zei hallo Oma. Oma antwoorde niet ze was heel erg druk bezig met haar level van Angry Birds. Toen ging Boris naar de kamer van zijn moeder. Hij zwaaide de deur open en begon.

Hoi mama ik ben thuis.

Waarop mama antwoorde hoi lieverd was het leuk op school.

Nee dat is het nooit waarom blijf je dat vragen vroeg Boris. 

Omdat dat aardig is zei mama.

Oke ik ga naar boven.

Hij pakte zijn schriftje en schreef.

Erik de Buut, nee Erik de Bruut hij is zo gemeen.

Hij smijt me op de grond meteen.

Maar ooit komt de dag

dat ik hem op de grond smijten mag.

Toen hij klaar was met schrijven legde hij het op zijn kast

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zo moeder zo zoon
Mijn complimenten; dit is zonder meer een mooie debuut! Je zoon schrijft inderdaad in een lekker lees weg stijl; ik merk hier en daar wel een paar herhalingen, (moet ook in spiegel kijken nu hoor,...)
.... Op mijn tiende, schreef ik enkel straf van de meester; m.a.w. Petje af!
Nu sta je te glimmen van trots zeker? Terecht! Geniet ervan Kristi; knap en tof om te zien hoe jij er mee omgaat, volgens mij ben je een TopMam. X
Veelbelovend...
Lekker laten gaan en we zien vanzelf waartoe hij zich ontpopt...
Joehoeeeeee Joerie wat knap geschrevenl dit smaakt naar meer :-)

het zit vast in de genen!
Echt goed!
Dat wordt een toppertje.
Knap gedaan!