De geroepene, deel 54, met Hannibal door de bergen.

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 06 October 06:04

250px-The_phalanx_attacking_the_centre_i

De Boismont reed even later weer Formiguères uit. Hij nam zich voor om waar mogelijk de kust te vermijden, dat zou op dit traject makkelijk zijn hier ging het er alleen maar om over de Pyreneeën te komen. De natuurlijke grens tussen Frankrijk en Spanje. Hij besefte dat de kustweg makkelijker begaanbaar zou zijn, maar hij besefte ook dat door het aantal grote plaatsen en havens de kans op de zwarte of blauwe dood hoger zou zijn.  Dan kwam hij maar een paar dagen later aan, het ging uiteindelijk om het aankomen.  Er was langs deze bergruggen maar één weg en die steeg en bleef stijgen om af en toe weer eens een stukje te dalen en vervolgens nog weer hoger te stijgen. 

Dit was de doorgang die Hannibal gevolgd had, Boismont hoestte eens voor zich uit en dacht aan de Romeinse geschiedenis opgetekend door geschiedschrijvers in het Latijn.   'Ook in het Grieks,' wist hij zich weer te herinneren, hij had in Avignon uren Griekse en  Romeinse vertalingen moeten doorworstelen.  Een paar van die vertalingen gingen over Hannibal  en waren afkomstig van Romeinse en Griekse schrijvers, Livius en Polybios, wist hij met stelligheid.. Zo gaf Livius een uitvoerige beschrijving van Hannibal in zijn werk 'Ab urbe condita.'. Het was een prettige tijd geweest, Latijn en Grieks waren de talen van de wetenschap, van de geestelijkheid. Kennis van die talen zette je ogenblikkelijk in een wereld apart.'

250px-Slaget_ved_Zama_-_Cornelis_Cort%2C

'De docent was gefascineerd geweest van geschiedenis en omdat er vele teksten de val van Rome hadden overleefd, had hij zijn leerlingen uren lang laten vertalen.' De tijd verstreek  nu stapvoets en het paard zocht zijn weg over de weg dat af en toe een pad werd en waar het af en toe een rotsblok moest ontwijken. ' Hannibal met zijn olifanten'. Boismont dwong zichzelf om geconcentreerd terug te denken aan die vertaal zittingen en zijn geest vloog ver weg van hem naar het oude Medische centrum van Avignon.  Hij had zich eerst geestelijk verzet tegen het Latijn, maar toen hij jaren later zijn uiteindelijk vorming als arts in Cordoba kreeg, sprak men daar buiten het Arabisch en Spaans, Latijn en hij besefte wat een luxe het was als je de wetenschappelijke wereld taal beheerste.' 

'Waar dan ook in de wereld kon je converseren met gelijkgestemden, of dat nou kerkelijk geschoolden waren of wetenschappelijk geschoolden, de verbindende taal was het Latijn. Al ander half duizend jaar sinds de marteldood van Christus, kon de beschaafde wereld met elkaar spreken in een gezamelijk taal die meteen de anderen, de niet gestudeerden, buiten sloot. '

'Hannibal,' dwong hij zich weer terug uit de soezerige overpeinzingen van de studie naar het koude paarde zadel, tussen de rots punten, 'wat wist hij daar nog van dank zij de vertalingen?'

250px-Schlacht_bei_Zama_Gem%C3%A4lde_H_P

De naam Hannibal of Chan-i-bal betekent iets als genade van  Baal in het Fenicisch en Carthaags. Hij was over de Alpen getrokken met olifanten en zijn leger om de Romeinen een beslissende slag toe te brengen op de Povlakte. Dit waren de Pyreneeën waar Boismont nu door reed. In eens kon hij de  beroemdheid van de Carthageense generaal beter plaatsen.   Hij kwam uit de Carthageense kolonie Nuevo Carthago, gesticht door de Carthagezen die na de vernietiging in Noord Afrika door de Romeinen, het nieuwe Carthago in Spanje, de overkant van de Middellandse zee, vorm gaven.

'Het nieuwe Carthago met haar gebieden eindigde bij de rivier de Ebro, nee, die heette  toen anders, nu werd de rivier de Ebro genoemd.'

Boismont trok zijn mantel dicht om zich heen, in de hoogte waaide een wind, een ijskoude wind, hij dreef zijn paard wat op die vervallen was tot een sukkel stap ritme.

'De Grieken hadden de rivier een naam gegeven, een naam waar heel Spanje bij bekend stond.  De river  Ἴβηρ (Ibēr),  en de Romeinen hadden die rivier de Hiber,  Iber, of Iberus Flumen,  genoemd en daarom werd Spanje ook wel het Iberisch schier eiland  genoemd en de mensen werden toen  Ibēri  genoemd,na de rivier. 'Boismont pijnigde zijn geest en vroeg zich af of de  woorden "Iber" or "Hiber"  iets betekenden? iIbar betekende  'vallei' or 'waterige vlakte ', en ibai betekende  'river', in het Catalaans dat aan beiden kanten van de Spaans en Franse grens gesproken werd' 

'Zo weet je nog eens wat,' grinnikte Boismont voor zich uit. 'In ieder geval hadden de vertalingen bij gedragen aan wat aardrijkskundig kennis. ' Behoedzaam liep zijn paard nu over een nauwte langs de bergwand die een doorgang vormde langs een bergkam met een steile afgrond direct er naast. Boismont werd even duizig toen hij naar beneden de afgrond in keek.' Hij moest er niet aan denken om hier langs de dieptes te rijden op een olifant.'

Zijn geest nam weer over. 'Toen Hannibal en zijn leger de rivier de Ebro overstaken bevond hij zich voor het eerst in de Romeinse invloedssfeer. Na hevige gevechten slaagde hij er in de volkeren tussen deze rivier en de Pyreneeën te onderwerpen. Voor hij het latere Katharenland, Languedoc binnentrok, zou hij 20.000 man in Spanje hebben achtergelaten om het veroverde gebied te verdedigen. Volgens Polybios bestond het leger waarmee hij de Pyreneeën overstak uit 50.000 infanteristen en 9.000 ruiters.'

images?q=tbn:ANd9GcTDKPgG7Rkb2Xl7KcHxIgb

'Vreemd eigenlijk,' dacht Boismont dat eigenlijk alleen het  tweede deel van een bergtocht bekend werd. Hannibal door de Alpen. Hij was heel Spanje doorgetrokken,  de Pyreneeën gepasseerd, die veel hoger zijn dan de Appenijnen, de uitlopers van de Alpen. Langs de hele Franse kust gegaan om vervolgens van uit  de Alpen, afdalend, strijd te leveren met de Romeinen, in de Povlakte in hun eigen land!!!'  Dat moet paniek bij de Romeinen te weeg gebracht hebben. Rome wankelde! Dat waren op zijn minst 2000 franse mijlen die Hannibal had afgelegd om Rome in de rug aan te vallen.

Ongemerkt had Boismont het hoogste punt bereikt en hield de teugels even in en keek omzich heen.. De wind gierde om hen heen en hij verviel in een hevige hoestbui.  Toen hij zich oprichtte zag hij ver beneden zich een plaats liggen en hij wist het, 'dat was de eerste Spaanse plaats Puig Cerda! Hij was er bijna, In afstand wel maar de afdaling zou nog wel even duren. Hij schraapte zijn keel en verviel weer in langdurig hoesten. Hij dreef zijn paard aan en behoedzaam zocht zijn trouwe ros zijn weg langs de laatste bergkam. 'Diep respect,'dacht Boismont, 'ik heb diep respect voor Hannibal' en met die kern gedachte begon de lange afdaling.

San Daniel  2014.

lees ook deel 55 het Arabische Spanje

 

 
 
 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ho, als dat maar goed gaat
"Hij schraapte zijn keel en verviel weer in langdurig hoesten."

dan weet je genoeg ? :(
Op deze manier, in gedachten, is Boismont niet alleen op zijn gevaarlijk trip. Mooi ingeweven een stuk geschiedenis over Hannibal.