Het lied van Heer Halewijn

Door Appelpit gepubliceerd op Sunday 05 October 11:05

Het lied van Heer Halewijn.

e2869a6b0147d31ff7a3a2879b1b10f2_medium.

Het gruwelijke lied van Heer Halewijn werd waarschijnlijk in de 13e of 14e eeuw voor het eerst gezongen. Omdat liederen toen niet werden opgeschreven, maar mondeling doorgegeven, is dat niet zeker. Pas in de 19e eeuw, rond 1830, vond Jan Frans Willem het lied van Heer Halewijn op een los blaadje. Hij publiceerde het in zijn boek “Oude Vlaemsche Liederen”(1848). J.F. Willem zag aan het onderwerp, het taalgebruik en de manier waarop het lied in elkaar zat dat het uit de Middeleeuwen moest komen. Maar het zou ook kunnen dat het nog ouder was, maar dat het langzamerhand door steeds nieuwe zangers was veranderd en met z’n tijd meegegaan. Zou het nooit zijn opgeschreven, dan zou het in onze tijd misschien wel zó klinken:

 

Zo’n prachtig lied zong Halewijn

Wie ’t hoorde wilde bij hem zijn

 

Dat hoorde een prinses, een schat

Waar iedereen een zwak voor had

 

Ze ging toen voor haar ouders staan

Mag ik naar Halewijn toe gaan?

 

Ze riepen, nee! Ga niet van huis

Wie daarheen gaat komt nooit weer thuis

 

Ze keek haar grote broer lief aan

Mag ik naar Halewijn toe gaan?

 

Hij zei: als je voorzichtig bent

En niet gaat vrijen met die vent

 

Toen is ze naar haar kamer gegaan

En deed haar mooiste kleren aan

 

Een rode rok, een hemd van zij

Een jas van glanzend goud daarbij

 

Een snoer van parels wonderschoon

En op haar hoofd een gouden kroon

 

Ze ging naar vaders paardenstal

En nam het beste paard van al

 

Daar reed ze heen, ze zong een lied

Een bang prinsesje was ze niet

 

Zo reed ze tussen hogen bomen

Toen ze heer Halewijn zag komen

 

Gegroet, zei hij en kwam naar haar

Dag meisje met je gouden haar

 

Ze reden verder zij aan zij

En spraken over allerlei

 

Totdat ze stopten bij een veld

Waar galgen stonden opgesteld

 

Aan elke galg hing dood en stijf

Een zachtjes wiegend vrouwenlijf

 

Heer Halewijn steeg van zijn paard

Hij keek haar aan en zei bedaard:

 

Jij bent de allermooiste vrouw

En daarom is de keus aan jou

Hoe je het liefste sterven zou.

 

Nou, als ik toch iets kiezen moet

Kies ik het zwaard. Maar al dat bloed

Dat krijg je nooit meer uit je goed

 

Toen hij zijn mooie jas uit deed

Pakte zij snel zijn wapen beet

 

Het scherpe zwaard ging zonder meer

Dwars door zijn hals: zijn hoofd viel neer.

 

Zij pakte toen zijn losse kop

En trok die aan de haren op

 

Een bang prinsesje was ze niet

Daar reed ze heen en zong haar lied

 

Ze reed naar het kasteel terug

En blies de hoorn al voor de brug

 

Haar vader had niet durven dromen

Dat ze heelhuids terug zou komen

 

Dus kwam er een enorm banket

En het hoofd werd op de tafel gezet

90db71fd5d60e1a3119f06b167faceb2_medium.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een prachtige versie
Heel aangenaam om te lezen
zo zeg, werden de rollen omgedraaid, knap gedaan
Een schitterende versie van dit oude lied. En het leest/zingt zo lekker weg....
prachtig