Afgedankt gereedschap

Door Sjaal gepubliceerd op Thursday 02 October 12:34

Vanaf mijn plaats in de stelling kijk ik naar beneden en dwaal af in mijn gedachten. Op donderdag word ik tegenwoordig niet gebruikt. Des te makkelijker om een afspraak met de werktuigbouwkundige te plannen. Vanmiddag moet ik daar langs. Er loopt iets aan bij me. Dat is al langer zo, maar het wordt steeds erger.

Onderaan de stuwdam werkt een monteur zich in het zweet. De dam waaraan hij bouwt wordt steeds groter. Hij is al een tijdje door het bouwmateriaal heen en gebruikt nu onderdelen van zijn gereedschap om de dam op te hogen. Het zweet dat van zijn lichaam afdruipt drinkt hij gulzig op. Bovenop de dam roept de bouwopziener hem toe: “Als je wat harder zou werken, had je meer te drinken!”

Ik ga vanmiddag langs de werktuigbouwkundige. Misschien kan hij mijn gebrek repareren. Ik geloof er niet in en het maakt mij eigenlijk ook niet uit.

Als de monteur mij gebruikt zal hij op mij schelden vanwege mijn stroeve functioneren en verder bouwen aan de dam. De dam zal hoger worden en de druk van het water sterker. Hij zal bang worden voor het breken van de dam en steeds harder werken. Ik zal slijten en opgebruikt worden.
Als de monteur mij niet gebruikt roest ik weg in mijn stelling. De ophoging zal slechts een klein beetje vertraagd worden. Als de dam overloopt zal men het de monteur toerekenen en niet het gereedschap.

Ik herinner mij de tijd, dat het stuwmeer een klein stroompje was, niet meer. Ik weet niet of mijn monteur toen meer te drinken had. In ieder geval vermoed ik dat de bouwopziener toen geen dam had om vanaf naar beneden te roepen.

Ik vraag mij af hoe het komt dat ik mij die tijd niet herinner. Misschien bestond gereedschap toen nog niet, en waren er alleen mensen…

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ontzettend boeiend geschreven.......