PFFFFF,BLEHHHH

Door Parel66 gepubliceerd op Tuesday 30 September 18:43

PFFFFF,BLEHHHH.

BROK IN MIJN KEEL

BROK VERDRIET,

SOMS WORDT HET ME ALLEMAAL NET TE VEEL,

AL WIL IK HET NIET

 

VOORAL ALS ER IETS LIEFS TEGEN ME WORDT GEZEGD

SLIK

HEB DIT AL ZO VAAK VOOR MEZELF UITGELEGD.

EN JA,EMOTIONEEL BEN IK.

 

AL JAREN AFGESNEDEN,

VAN JE EIGEN VLEES EN BLOED

DOET PIJN IN HEEL JE LIJF EN AL JE LEDEN

EN KIJK NU WAT DIT MET ME DOET.

 

JE KINDEREN AL JAREN OP EEN VREEMDE PLEK

IN EEN VREEMD BED

SOMS WORDT IK LANGZAAM GEK

ALSOF DIT IN SCENE IS GEZET

 

Dan ga ik naar boven

Met die wond van binnen die maar niet wil helen

Alsof ze mijn hart uit mijn borstkas hebben willen roven

Om  me daarna langzaam ,maar zeker te kelen.

En als ik dan de zoldertrap op ga,

Voel ik van alles gaan over mijn ruggegraat

Alsof ik er niet alleen sta

En er iemand achter me staat.

 

Zo,n gevoel van,

Er loopt iemand over mijn graf

Zoals alleen ik dat voelen kan,

Maar misschien ben ik wel gestoord en maf.

 

En als ik heel stil ben

Hoor ik de zachte fluistering van een kind

Een kind dat ik ken

En het is juist,dat gevoel,wat me immens opwindt.

 

Dat gevoel verdwijnt ook niet

Het vormt een zware brok

Van intens verdriet,

Die ik dan maar weer opslok.

Ik wil huilen

Ik wil slaan

Ik wil ergens schuilen

Maar me ook weer laten gaan.

 

Het is hier oorverdovend stil

Koel

Koud en kil

Een huis zonder gevoel.

 

Steigers van de woningbouw,die kraken

Midden in de nacht

Als dolende kinderzielen,die diepe zuchten slaken

Die kinderziel,lang geleden verguisd en verkracht.

 

Ik wil gillen,

Geef me mijn kindjes terug

Maar dat is iets wat gevaarlijke mensen nou net niet willen.

Dus dat proces gaat ook niet al te vlug.

 

Soms ben ik bij lange na niet meer zo krachtig,

Als ik wel zou willen zijn,

Dan voel ik me niet meer zo oppermachtig.

Dan overheerst de pijn

 

Die pijn,

Denderd overal doorheen

Vol venijn

Hard en intens gemeen.

 

Het heeft zo z,n invloed

Het bruist

Raast door mijn bloed

Het piept en suist.

 

Het beinvloedt mijn handelen

Het beinvloedt mij

Ik voel het in mijn benen bij het wandelen

Het vervult me van razernij.

En opeens is het gevoel weg

En stort ik in

En als ik me dan ter ruste leg

Heeft mijn leven absoluut geen enkele zin.

 

Dan ben ik een zielig hoopje mens

Een mens zonder

Nog maar een enkele wens

Dan hoop ik maar op een godswonder.

 

En met een brok in mijn keel

Kijk ik dan stilletjes voor me uit

Het wordt me dan allemaal eventjes te veel

En huil ik zonder geluid

Het vastzittende brok uit mijn keel.

 

Ondanks alles moet ik doorgaan

Tegen iedereen zeggen;ja hoor,het gaat goed

Voor iedereen klaar staan

Omdat een ander het niet voor jou doet.

Maar lieve god,

Wat verlang ik die stevige arm om me heen

Want soms tril ik van binnen kapot

Dan voel ik me zo alleen

 

Alleen

En in de steek gelaten

Zo gemeen

Ik wordt niet gehoord,en niemand wil over het heikele onderwerp praten.

 

Of men knoopt een gesprek aan

Met jou,

Maar moeten even later alweer gaan

Dan denk ik….moest dat nou.?

 

Praat

Dan niet

Dan weet je hoe slecht het met mij gaat.

Want ik heb open wonden van binnen en heel veel verdriet.

Ik heb een brok in mijn keel

En niemand die dat ziet

Mijn leed wordt me te veel

Door innerlijke,open wonden en verdriet.

 

Mijn kinderen

Zijn er niet

Want zij zijn ,des jeugdworg,s hinderen

En ook zij hebben verdriet.

 

Bijna 8 jaar zoute tranen

Giftig en bijtend zuur

Die zich al 8 jaar lang een weg banen

Elke dag en ieder uur.

 

Het brok in mijn keel

Is dik

Het wordt me even allemaal teveel

Want de wanhoop nabij,ja,dat ben ik.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je wel.
lief van jou.xx
Ja dat is erg als kinderen tegen je zin worden afgenomen zo houdt men de z.g jeugdzorg in stand, wens je alle kracht toe om vol te houden.