'Nee zo simpel en snel als 4G van vodafone is het helaas niet'

Door Liesss gepubliceerd op Tuesday 30 September 00:01

Grappig hoe er in een jaar tijd zo ontzettend veel kan veranderen.  Elf maanden geleden schreef ik nog over mijn overdrachtsgevoelens naar een ex- docente. Een gevoel waarmee je eigenlijk niets kan. Wat ik zelf precies wilde en/of wat ik met dat gevoel aanmoest, wist ik op dat moment niet. Het enige wat ik op dat moment wist, was dat ik last had van dat gevoel en er zo snel mogelijk van af wilde. 

Nu, elf maanden later weet ze het, ben ik een gelukkiger mens en kan ik weer door met mijn leven. Nee, zo simpel en snel als 4g van vodafone is het helaas niet. Toch voel ik me wel een stuk gelukkiger. In juni besloot ik het haar te vertellen.  De reactie was vrijwel positief: 'Allemaal zijn wij mensen, allen met een gevoel, zodra dit gevoel niet leidt tot één of andere obsessie, is contact tussen ons prima mogelijk', want ja gelukkig vond ze het ook wel net zo gezellig met mij. 

In augustus whatsappte ik of ze 'nog een keertje' tijd had. Op de een of andere manier slagen we er dan in,  om pas een maand later afspreken. Naja gelukkig hebben we beiden de tijd.  Op haar vrije donderdag kwam ze voor mij naar mijn nieuwe woonplaats, want ook dat is veranderd in die 11 maanden tijd! Inmiddels woon ik op mezelf. We hadden begin middag afgesproken en wat we precies gingen doen was mij nog niet duidelijk. Haar wel; we gingen shoppen. Prima, want dat is iets dat je maar een keer tegen mij hoeft te zeggen! Grappig, ik had op de middelbare toen ik les van haar had al wel begepen dat ze mijn stijl leuk vond, maar dat we in een tijdsbestek van twee jaar gingen shoppen in reallife,.... tja hoe vaak komt dat eigenlijk voor? Geloof me, niet vaak.  In ieder geval hadden we een super gezellige middag.  Ze gaf me minder het gevoel dat ik ooit een leerlinge van haar ben geweest en tegelijkertijd kon ik precies aanvoelen waar de grens lag. We hebben gezellig gekletst over haar privèleven, over dat van mij en natuurlijk even rondgesnuffelt tussen de lingerie. (ja, daar moest ik ook even aan wennen). De levensles van die dag? De volgende keer, als we gaan shoppen doen we dat in ieder geval niet in september, want die collectie is dan echt verschrikkelijk. Oh ja, de volgende keer komt ze mijn mooie studentenhuisje bewonderen en kunnen we wel een hapje gaan eten op haar kosten. eigenlijk kan ik daar totaal niet tegen dat andere mensen voo rmij betalen. Dus ben benieuwd hoe dat gaat aflopen....

Hoe is het nu met mijn gevoel? Tja, zoals ik al zei; het gaat een stuk beter. Ik ben veel minder geobsedeerd heb ik het idee en voel me ook minder een stalker. Aangezien er nu vrijwel altijd wordt gereageerd op mijn appjes, iets wat daarvoor absoluut niet altijd gebeurde. Ze geeft me nu ook het gevoel dat ik dichterbij haar ben gaan staan, ondanks dat de contactgrens erg duidelijk blijft.  Het heeft mij geholpen om eerlijk en open te zijn. Het lucht enorm op en ik voel me minder schuldig tegen over mezelf. 

Verder ga ik nu naar een studentenpsycholoog. Hij (ja het is expres iemand van het mannelijke geslacht, om bepaalde overdrachtsgevoelens te voorkomen) helpt me, om mezelf te kunnen identificeren. Nadat zeven jaar lang je ouders in scheiding liggen en je je ouders als destructief narcistisch typeert is een (studenten)psycholoog toch wel nodig.  Want ja dit vormt eigenlijk de aanleiding van mijn overdrachtsgevoelens. Tot nu toe ben ik nog maar een keer bij de psycholoog geweest. Ik hoop ik mijn volgende blog hier nadere informatie over te kunnen geven!

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.