De draaitrommelcrimineel neemt wraak.

Door Theun50 gepubliceerd op Thursday 25 September 14:23

Als het de eerste keer gebeurt, denk je nog dat je je vergist moet hebben. Want eigenlijk kan het helemaal niet. Bij de tweede keer begin je toch wel aan jezelf te twijfelen. Een inwendig stemmetje fluistert dat je pertinent zeker weet dat het er eerst twéé waren. Bij de derde keer vraag je je angstig af of je aan een beginnende vorm van dementie lijdt.

Verwoed draai ik de trommel van de wasmachine rond, maar niks te vinden. Dan maar met mijn kop naar binnen om te kijken of er ergens toevallig iets aan de trommel is blijven plakken. Niets!
Het enige dat ik daaraan over houd is een pijnlijk nek. Als toppunt van irrationaliteit kijk ik zelfs áchter de wasmachine!

Een sok kan toch nooit op miraculeuze wijze via middelpuntvliedende krachten dwars door de trommel naar buiten katapulteren?Maar ik ben bang dat mijn sok als een verloren Higgsdeeltje door mijn wasmachine is geschoten. Mijn logisch denkende hersenhelft weigert echter deze ‘katapultatie-uitkomst’ te accepteren.

Uit pure frustratie smijt ik de wasmachinedeur met een klap dicht, zonder enig resultaat, het mag niet baten. Mijn tweede sok is en blijft verdwenen, weg, foetsie! Eigenlijk is dat onmogelijk, dingen verdwijnen niet zomaar. Ik ben zelfs getuige van die realiteit. Het ergste is dat het niet één keer gebeurt, maar geregeld! Ik hoef alleen maar in mijn sokkenla te kijken, want daar liggen moederzielige enkelingen al jaren te wachten op hun spoorloos verdwenen wederhelft. En daar liggen al enkele hele ‘ouwe sokken’ tussen! Ik sta echt op het punt om een meldpunt te starten; Missing Socks, waar je de vermissing van die ene sok kunt doorgeven en waar je als lotgenoten gezamenlijk kunt treuren om de zielige ‘sok achterblijvers’. Inclusief een foto van de ‘sok van de maand’.

Ondertussen blijf ik worstelen met de prangende vraag wát er met één van die sokken gebeurd kan zijn tussen het moment van in de wastrommel gooien en drie kwartier later, als de wasmachine het hele verdwijnprogramma heeft afgewerkt. Iedereen weet dat de wastrommel rondom toch écht dicht is, dus kan er maar één antwoord voor de verdwijning mogelijk zijn: het is de ‘wraak van het éénbenige wasprogramma’. Hoezo, zul je je afvragen? Nou simpel, alleen een éénbenige heeft immers baat bij het dragen van slechts één sok. Maar in ons gezin hebben wij allemaal gewoon twee benen en dus ook twee voeten!
Ik weet niet welke idioot ooit een dergelijk ‘éénwasprogramma’ heeft bedacht, (het valt onder de noemer; kleine wasjes) maar volgens mij heb ik te maken met een soort ‘draaitrommelcrimineel’ op sokken!

Volgens mij zit die draaitrommelcrimineel achter de badkamertegels te wachten op het moment dat hij kan toeslaan: als ik de wasmachine net heb aangezet en nietsvermoedend de trap af loop.
Dan komt hij tevoorschijn van achter de (toch al verdacht) hol klinkende badkamertegels, zet het wasprogramma stop, haalt die éne sok eruit en zet de machine weer aan. Hij heeft weer de klus geklaard zonder ook maar een druppeltje water te morsen. En ik maar denken dat mijn machine even aan het ‘voorverwarmen’ was!

Heb jij dat nu ook, dat schrijnende gevoel dat een sokkenpaar, op onverklaarbare wijze, nooit meer compleet zal worden?
Ik wel.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bij mij verdwijnen alleen de linker sokken;-)
Vreemd, heel vreemd.
leuk geschreven en heel herkenbaar ;-)
Jij bent dus ook een sokkenzoeker?
niet meer, ik heb het opgegeven en maar geaccepteerd ik een sokkenetendewasmachine heb ;-) PS. allemaal de zelfde sokken wil nog wel eens helpen, kan je alsnog een paar maken
heel leuk geschreven

Aks ik nu eens met onze eenparige tot bij jou kwam?? Misschien kunnen we dan samen opnieuw paren samenstellen :-)
Dat wordt me dan een klus!
Een herkenbaar iets.:-) )))
Herkenbaar, hoewel ik bijna geen sokken draag, maar die van mijn zoontje zijn ook altijd foetsie ;-)