Help waar is mijn mobiel!!!

Door Ilona17 gepubliceerd op Wednesday 03 September 22:43

Het is nog niet zo lang geleden, dat ik gewoon zonder mobiele telefoon de deur uit ging. Dat er telefooncellen op straat stonden van KPN waar je een kwartje in gooide en dan kon bellen. Telefoonnummers zocht je op in de telefoongids van papier. Bellen deed je alleen als het noodzakelijk was en je ging er ook echt voor zitten als je dat ging doen.

Mijn eerste mobiel had ik in 2001. Dat was erg bijzonder en je voelde je de koning te rijk. We stuurden elkaar sms-jes en als je prepaid kaart op was dan had je pech. Voor de rest gebruikte je hem niet echt ergens voor. Van foto's sturen hadden we nog nooit gehoord. Maar tegenwoordig kijk in dag en nacht op mijn mobiel. Sinds het een smartphone is, is het nog erger geworden. Volgens een recent onderzoek van KPN legt de helft van de Nederlandse bevolking zijn of haar mobiele telefoon naast het bed en zet hem nooit uit. Dat doe ik eerlijk gezegd ook. Waarom? Blijkbaar omdat ik altijd bereikbaar wil zijn en omdat het een veilig gevoel geeft dat ik meteen kan bellen of appen als er iets is. Ook omdat ik niets wil missen van wat er op Facebook gebeurt. Of dat ik kan kijken als ik niet kan slapen.  Het is ook vaak genoeg gebeurd dat ik al lig te slapen en dat er dan nog wat appjes binnen komen. Weer klaar wakker en meteen kijken wie het is en wat er is...

Wat voor consequenties heeft het voor mensen om dag en nacht hun mobiel bij zich te hebben en om online en bereikbaar te zijn? De laatste tijd sta ik er wel bij stil dat ik eigenlijk dag en nacht op mijn mobiel kijk en eigenlijk niet meer zonder kan. En waar je niet meer zonder kunt, dat begint verdacht veel op een verslaving te lijken. Ik vraag me af of ik meer rust in mijn leven kan creeëren als ik niet geleefd wordt door mijn mobiel.

Op straat en in de winkel zie ik dat ik niet de enige ben. In de rij bij de kassa wordt de cassiere niet meer begroet, maar men praat druk in zijn of haar telefoon. Op weg naar de kerk staan verschillende mensen voor de deur driftig te appen en ook tijdens de dienst zijn mensen druk bezig met het bekijken van hun mobiel en echt niet alleen voor de online bijbel...Zelf heb ik net zo goed die neiging. Ik betrap me erop dat ik me steeds slechter in staat voel om te concentreren. Of zou dat met de leeftijd te maken hebben?? Tien jaar geleden vond ik presenaties en toespraken van een uur of langer geen probleem. Nu kijk ik na een paar minuten al op mijn horloge en dwalen m'n gedachten al snel af. Zeker als er geen beamer bij gebruikt wordt. Tegenwoordig zijn we steeds meer gewend om alles tegelijk te doen. En we raken steeds meer visueel ingesteld. Op de pc heb ik ook altijd tien dingen tegelijk open staan. Informatie komt tegenwoordig razendsnel op ons af. En nog gaat het me vaak niet eens snel genoeg...

Zou ik nog wel een dagje zonder mobiel kunnen of zelfs langer? Dat gaat een hele uitdaging worden weet ik nu al. De mobiel is tegenwoordig je kameraad waar je niet zonder kan. Volgens het onderzoek van KPN neemt één op de tien van de mensen z'n mobiel zelfs op tijdens een vrijpartij. Ook belt één op de drie van de mensen wel eens op de wc. Het gevolg is dat we nergens meer écht de tijd voor nemen. We leven ons leven d.m.v. onze mobiel en social media.

Uiteraard herken ik ook de neiging om alles wat je meemaakt onmiddellijk te willen delen op social media m.b.v. je telefoon. Soms zit ik nog te eten en in plaats van lekker te gaan eten, wil ik het op Facebook zetten wat ik eet. En dan ben ik daar eerst vijf minuten mee bezig.

Als ik de hele avond geen appje of berichtje hoor word ik onrustig. Doet ie het wel? Wat is iedereen aan het doen? Waarom is er niemand online. Een paar jaar geleden had ik dat nog niet kunnen denken. In de speeltuin zie je moeders die de hele tijd met hun mobiel bezig zijn, in plaats van op hun kinderen of elkaar te letten. De gewone sociale interactie wordt hierdoor minder.

Hoewel smartphones duur zijn zie je iedereen er mee lopen. Zelfs de grootste armoedzaaiers zonder vaste verblijfplaats en met een berg schulden hebben toch de nieuwste smartphone. Blijkbaar zien zij het ook als een item waar je niet zonder kunt. Ik zou bijna zelfs willen stellen hoe minder geld men heeft, hoe groter en nieuwer de smartphone moet zijn. Maar dat is mijn interpretatie...

Een ander nadeel van de mobiel is dat werkgevers je dag en nacht kunnen bellen. Persoonlijk vind ik dat één van de grootste nadelen. Ze bellen altijd als je met je handen vol staat, midden op de straat, met aan de ene hand ook nog een huilerig kind dat er vandoor wil gaan. Werkgevers verwachten ook zo'n beetje dat je je mobiel de hele dag aan heb staan. Doe je dat niet, dan krijg je kwade en geirriteerde reacties: "Hoe het toch bestaat dat je je telefoon niet hebt gehoord!!". Ben ik bijvoorbeeld vijf minuten te laat bij een cliënt, dan word je meteen ter plekke gebeld.

Kortom het wordt tijd voor een experiment: eens kijken of het wat minder kan met de mobiele bereikbaarheid. 's Nachts gaat de WIFI uit en het geluid ook, tijdens het eten wordt er niet meer de hele tijd op gekeken (uuh helemaal niet dus) en tijdens het winkelen, fietsen, werken hoeven de mobiele gegevens ff niet aan. (Je moet de lat natuurlijk niet meteen te hoog leggen).

Zoooo tijd om nu eens ff mijn beste vriendin te appen. Dat is dan weer een voordeel van de mobiel: je hebt altijd iemand dichtbij om je welteruste te wensen (appen).

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Herkenbaar ;)
hahhaa jaja
Waarom zo'n mooi lang verhaal? Jouw mobiel staat gewoon op de parkeerplaats, whats-app? (grapje).