De geroepene, deel 31 de reis naar Perpignan

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 28 August 16:11

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

Du Boismont was nog steeds duizelig toen hij zich weer oprichtte.  De bodega van de Duc had zijn uitwerking niet gemist. Het was niet de zelfde ruimte geweest, maar hij had het duistere gevoeld, de hand die rondwaart om vijanden aan moes te knijpen. ' Jean,' sprak de arts, gebiedend toen hij aankwam lopen met de sikkels in zijn handen,' kom mee we gaan de kruiden zoeken en snijden voor de Duc'. ' Daarna wacht ons nog  de verwerking van de kruiden in drankjes en zalfjes.' Jean kende zijn meester, er was meer gaande, dat voelde hij aan alles, de meester wilde rustig kunnen nadenken en spreken zonder dat die woorden gehoord zouden worden door anderen. 

Gebukt liepen zij samen en vergaarden op de helling boven het slot de kruiden, hun sikkels flitsten af en toe in de zon. Bij een vlier aangekomen, sneed Boismont wat schors weg, hij borg de bast behoedzaam op in zijn kruiden tas. 'Weet je nog Jean wat ik je vandaag vertelde over zuurkristallen in gewrichten?' . 'Ja zeker heer, antwoordde Jean die maar al te graag wilde tonen dat hij goed opgelet had. 'U zei, dat het beter was om de vlierbes te gebruiken maar bij gebrek aan beter de bast ook zou volstaan.'  Dat is goed,' lachte de arts, 'heb je ook gezien waar ik de bast wegsneed?' 'Nee,' antwoordde zijn leerling. 'Observeren is weten en dat is het halve werk,' deelde Boismont mee en hij stak zijn hand even in de kruidenbundel.

'Ik heb oude bast en jonge bast van dit voorjaar rond de nieuwe scheuten weggesneden..'. je kunt niet verwachten dat de Duc gestampte bast weg kan werken. Maar net zoals bij zoethout waar het hout achterblijft en de rest weg gezogen wordt, zo zitten ook de werkzame bestandelen in de vlierbast verwerkt. De oude bast koken we en de jonge bast stampen we fijn. De oude bast zal sterkere concentratie bestandsdelen hebben en de jonge bast wordt geheel verwerkt.'  Jean knikte. 'Iets dat je niet snapt wat ik je net vertelde', wilde Boismont weten? 'Nee,' zei jean. het is mij duidelijk'. 'Mooi,' vond Boismont, hoe zou jij het brouwsel testen?'

images?q=tbn:ANd9GcTNzjdUgYLzQaLkMOSFN5M

'Ik heb geen idee meester.' zei de knaap.'  'Jean, jean' zei de arts, 'jij als boerenzoon, wat gebeurt er met oude wijn?' 'Die wordt zuur,' zei de leerling. 'Altijd,' wilde zijn baas weten? 'Nee alleen als die lang open blijft staan, onafgedekt.''Laten we dat beter uitdrukken, Jean', zei de arts, 'als de wijn langdurig reageert met zuurstof.' Als dat gebeurt wat verandert er dan aan de wijn?'Die wordt azijn achtig van smaak,' antwoordde de aankomende arts. 'Zuur,' wilde Boismont weten?. 'Ondrinkbaar zuur' zei Jean. 'Onder mijn leiding snijden we straks nog wat wilde venkel en die versnipperen we. Dat koken we mee, dat geeft een plezierige pepermunt smaak en een frisse geur. Daarna koken we het geheel tot een soepachtig extract en dat laten we indikken. 'Dat geheel testen wij op een kopje azijn.'

'We nemen twee kopjes, één waar we het extract ingooien en het laten inwerken en één zonder extract zodat we wijzigingen kunnen vergelijken. Is er iets niet duidelijk in wat ik zeg?' 'Het is mij duidelijk meester, dank u voor het delen van uw gedachten,' sprak jean.    

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

'Jean had je nog plannen deze avond?' 'Want als dat niet zo is dan zou ik graag met jou en mijn dochter de maaltijd nuttigen en wat zaken bespreken.' 'Ik heb geen enkel plan,' sprak de jongen 'en dank u voor de uitnodiging.' 'Jean over een paar jaar zijn we gelijken en het is nodig om over je toekomende studie te spreken en een reis die ik voor ogen heb richting Perpignan.'  Kun je dat voor nu voor je houden?' Jean knikte en besefte dat het vreemd was als je niet over iets mocht spreken dat ogenschijnlijk onschuldig was. Er was meer aan de hand, dat leek hem wel duidelijk.

Tegen de namiddag stonden de twee azijn kopjes naast elkaar op het aanrecht bij Marie Claire. 'Schenk  het extract  maar in,' zei Boismont, 'alleen in het rechterkopje, dan kan het inwerken en dan maken wij ondertussen de flaconnen klaar voor de Duc. Hij krijgt een voorraad voor een week, elke dag één flacon, dus zeven porties. Langer gaat het niet mee, dan gaat de venkel schimmelen.' De flaconnetjes werden gekurkt en netjes afgeveegd. 'Ben je er klaar voor,' vroeg de arts en Jean knikte. 'Neem eerst een teugje van het linker azijn kopje en daarna een even groot teugje uit  het rechter gemengde kopje.'  Jean nam het kopje en nam een voorzichtig teugje , zijn gezicht vertrok en hij verslikte zich bij het doorslikken. Gebiedend wees nu de meester op het rechterkopje en Jean nam het op en dronk behoedzaam een teugje en daarna nog een teugje, tot het kopje leeg was.

'Zeg het maar zei Boismont.' 'Het zure is weg uit het rechterkopje,' sprak zijn leerling,' het is niet aangenaam dat niet en bitter van smaak, maar brandt niet zoals het linker kopje dat je niet leeg zou kunnen drinken. ' Leer hier van dat zuren neutraal gemaakt kunnen worden,' sprak de arts,'je weet nu dat gips en kalk en bast die eigenschappen hebben.'  Er is meer, je hebt een proef gedaan. Altijd in een opstelling van twee, voeg het medicijn toe  in het rechterkopje. Vergeet dat niet. Orde en regelmaat, dan kun je je nooit vergissen.'  Jean knikte, het was een leerzame dag geweest. 'We hebben overigens geen medicijnen gemaakt vandaag,' vervolgde zijn meester, 'we hebben middelen bereid die pijn verzachten of maskeren, de Duc is niet te genezen, hij  zal spoedig sterven aan een leverkwaal. 'Dat willen wij niet meemaken. '

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

In de halfdonkere kamer zat een minstreel te tokkelen. na een bescheiden klop op de deur stapten Boismont en zijn leerling naar binnen. 'Genadige, ik spreek de hoop uit dat u zich net zo goed voelt als u er uit ziet', sprak Boismont. De vadsige man zat met een mantel aan in een troonachtige zetel, met een glas wijn in zijn hand. 'Dank u Monsieur Docteur, u heeft mij genezen,' lachte de Duc. 'Genadige, Marie Claire heeft een concoctie die wij bereid hebben deze middag, in haar bezit en elke morgen zal zij u één flacon geven. Na een week zult u geen last meer hebben.' 

De Duc gooide een zakje naar Jean, het rinkelde,' geef dit aan je meester', sprak hij en u Medicín, dank voor uw zorg, vanaf volgende week woont u op ons slot met uw knecht en uw dochter en zult u mijn hofarts zijn.' Boismont boog, 'uw edelmoedigheid wordt alleen nog maar overtroffen door uw helden daden ' Nu lachte de Duc voluit, 'tot spoedig,' zei hij en nam een flinke teug. Hij keek om zich heen. 'Clements', riep hij 'meer wijn', terwijl Boismont en Jean uit het donkere vertrek wegliepen.

San Daniel 2014 

lees ook deel 32 de geroepene, het reisplan

 

 

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed geschreven ,prettig leesbaar en interessant gegevens.
dit is een meesterstuk
Mooi artikel, fijn om te lezen.
mooi de kruiden uit de natuur die bijdragen aan de genezing.
Wat een enorme kennis van de geneeskracht en andere mogelijkheden van de natuur komt hier weer tot uiting, heerlijk om te lezen.