Er bestaan soorten moeders waar ik een erge hekel aan heb

Door Dame Blanche gepubliceerd op Wednesday 13 August 14:50

Er bestaan soorten moeders waar ik een erge hekel aan heb

Met een beetje sarcasme zeg ik gewoon luid en duidelijk dat ik de beste moeder ben van de geschiedenis ooit.  Ja toch?

Ik ben iemand die het kan waarderen als mensen hun taal respectvol gebruiken ik zie dat ook als hoffelijkheid vooral als je praat naar kinderen toe. Ik hoor echter regelmatig vloeken wat op dertig meter afstand te horen is op onschuldige nakomelingen, een gruwelijke werkelijkheid. Mensen die zuigen kinderen leeg en ik kijk de vernietigende moeder vaak met boze blikken aan.

Mijn eigen zoon en dochter schrikken wel eens van het taalgebruik wat ze horen op straat en kijken dan naar mij omhoog om te zien wat ik ervan denk. Hopende dat ik dat nooit met hen zou doen. Ik hoor slechte woorden uitgesproken naar kinderen, boze woorden, kwetsende woorden en ik vind dat dat niks met levenslessen te maken heeft.

Er is voor mij geen enkele leeftijd die het goedkeurt dat kinderen uitgescholden worden voor van alles en nog wat. Ik zie het als ouderlijke overtredingen en het heeft niks meer met wettelijke verantwoordelijkheid te maken. Ik leef met mijn man en kinderen onder een dak maar in ons huis is nog nooit een vloekwoord gebruikt tegen de kinderen laat staan dat ik ze uitscheld voor een rotte appel. Indien je wel van plan bent om deze taal te gebruiken in mijnhuis dan gooi ik je letterlijk met mijn vijfenzestig kilo de deur uit. Tevens zal ik jou voor schut zetten zodat je nooit meer een haar zult krenken van welk kind dan ook maar.

Het is de taak van de moeder om een kind te beschermen maar er ebstaat altijd een fijne delicate lijn tussen bescherming en totaal realistische ontkoppeling.

De tweede moeder waar ik absoluut een hekel aan heb zijn de moeders die met geweld hun kinderen iets door de strot duwen. Het snikkende kind krijgt bijna geen lucht meer maar moeders gaat gewoon als een pitbull door en duwt de prak erin.

Ook in ons land is het erin geslopen dat junkfood vaak bovenaan de voedingslijst staat, waar ik absoluut tegen ben. Ik zelf ga maar uiterst zelden naar zo´n junkfood keten toe omdat ik als moeder wil dat mijn kinderen gezond blijven. Ik zie moeders wel eens drie keer in de week de kinderen vol stoppen met Happy Meals, ook daar heb ik een bloedhekel aan.

Ik ben best een ruimdenkend iemand maar als ik een moeder een baby zie wurgen met een luiertas dan ga ik helemaal uit mijn dak. Ik hoor moeders praten over de baby is zes maanden , tien maanden oud, een jaar oud, maar het blijft nog steeds een baby toch? Een klein goddelijk wezen dat geen maanden titel moet krijgen maar gewoon, het is je baby, je kind. Het lijkt wel vaak een weddenschap of competitie.

Dan komen de moeders die geen vlek op hun kleding willen hebben dus dat houdt vaak in dat een baby of peuter vaak al de etiquette wordt bijgebracht op de leeftijd van zes maanden. Ze mogen geen druppel babyvoeding knoeien op mama’s schoot want dan is de hel los. Ze nemen zelfs vaak verschoning mee, niet voor de baby maar voor hen zelf.

Er zijn veel moeders die niet precies weten wat moederschap inhoudt, ze confronteren zich ermee in de spiegel en denken….waarom heb ik daar niet aan gedacht……….ligt het misschien aan mij? Helaas leven we in een concurrerend tijdperk waar rivaliteit heerst ook op het gebeid van moederschap. Heeft je baby wel geslapen, genoeg gegeten, slaapt hij of zij door de nacht? Het leven met baby´s en kleine kinderen kan stressvol zijn en vermoeiden. Een goede moeder zijn in een onfatsoenlijke samenleving is moeilijk, je moet jezelf steeds motiveren.

 

 

De waarheid is gewoon dat we allemaal een goede moeder willen zijn. Indien je dit op de laatste plek zet zal je jezelf een keer tegenkomen.

Je hebt moeders die de fles geven en moeders die borstvoeding geven, moeders die thuis blijven en moeders die werken.

 

Ik zelf ben ook geconfronteerd geworden met mijn zwangerschappen, ik ben heerlijk thuis gebleven voor mijn baby en ben daarna parttime gaan werken. Elke gezin is anders, elk kind is anders, wat gedaan moet ,moet gedaan worden of je baby nu wel slaapt of niet, of je met een krijsende peuter door het winkelcentrum moet gaan of als de koppigheidsfase je de das om doet.

Ik zie vaak moeders die hun kinderen dwingen tot en dutje, ik haat het als moeders dat doen alleen om voor zichzelf even wat vrije tijd te creëren. Of dat ze perse een soapserie willen zien. Schreeuwen tegen baby´s en peuters is bij mij uit den boze, kinderen dwingen te slapen, eten op te eten, de arm bijna uit de kom trekken als een kind niet hard genoeg loopt of het gewoon achterlaten van een kind als een ouder zich irriteert.

Kinderen verdienen respect en

respect leren ze van een ouder

die ze respecteert. 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
beste mama bravoooooooooooooooooooooo