Eerst mijn Ziel weer gelukkig zien, dan sterven!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Friday 08 August 22:02

Ik geloof niet in het leven die wij mensen nu leven. Hoe ik mijn best ook doe om daar toch in te geloven, en hoe ik mijn best heb gedaan om mij weer aan te passen in deze maatschappij, het gaat er bij mij gewoon niet in.

 

 

We worden geboren, en tot ongeveer ons eerste levensjaar zijn we min of meer gehandicapt, als ik het zo even uit mag drukken. We kunnen niks en zijn afhankelijk van onze ouders. Ik had als kind zijnde nog geluk dat ons maatschappij niet afhankelijk was van twee verdieners en ik dus nog tot mijn 4e levensjaar heerlijk onder moeders rok mij veilig en vrij mocht voelen. Nu zie ik dat jonge kinderen en zelfs veel baby's al voor 7 uur in de ochtend naar de opvang worden gebracht en pas tegen 17.00 pm worden opgehaald. Ze maken nog langere dagen als ik! Ik vraag me dan altijd af waarom mensen aan kinderen willen beginnen als ze zelf niet voor hun kunnen zorgen?

Vanaf ons 4e zijn we al verplicht om naar school te gaan en dat gaat door tot we uitgestudeerd zijn om vervolgens tot ons 68ste te werken en er dan pas tijd blijkt te zijn waar wij eens kunnen genieten van ons leven. Weet je hoeveel mensen die dan thuis komen te zitten een klap krijgen omdat ze dan voor het eerst van hun leven zichzelf tegen komen?

 

 

Hoe ik het leven daadwerkelijk zie heb ik zelf 4 jaar innig mogen ervaren. Van 2003 tot 2007 heb ik mijn ware Ziel mogen ervaren. Dat waren jaren waar ik eigenlijk voor het eerst echt gelukkig was. Dat waren jaren waarin niets of niemand controle had over ''mijn'' leven, als alleen ikzelf. Mijn toenmalige vriend en ik kochten een renovatie object in midden Zweden met 12 ha grond voor een prijs waar je hier nog geen garage box voor kunt kopen. We hebben gezwoegd, maar het was meer dan de moeite waard. Ik kon daar zijn die ik van binnen daadwerkelijk ben. We hadden uiteindelijk 40 geiten voor melk en kaas producten. Ik had mijn grootste moestuin geschapen die mijn stoutste dromen nog niet eens dromen konden. We hadden voedsel voor het hele jaar rond. In de herfst trokken we de bossen in waar we in overvloed bosbessen en paddenstoelen konden plukken. Dagen lang was ik in de weer om jam te maken, en sap, chutneys, groentes in te wekken en te drogen. En als de winter daar was? Dan was de aarde bedekt met een prachtig rustgevend wit deken die ons toe dekte om te rusten en om weer krachten op te bouwen voor het volgend seizoen.

 

 

We verschillen eigenlijk niks van dieren. We zijn hier net als hun op Aarde om de natuur draaiende te houden. Om het in leven te houden. Het leven voor mij draait dan ook om adem te halen, om met voedsel bezig te zijn en alles wat leeft in ere te houden.

Waar het nu allemaal om draait is geld. Economie dus! We leven dan ook niet meer op Aarde maar hebben een Wereld geschapen die alles vernietigend is. We leven in een compleet ander dimensie dan ons ware natuur. We kunnen Moeder Aarde en de Wereld dan ook voor niet 1% met elkaar vergelijken. We hebben ons al lang gelden afgescheiden van ons ware natuur en al haar elementen.

Als ik zie waar ik nu mee bezig ben sinds ik weer hier woon geeft het mij een behoorlijk gevoel van waardeloos zijn. Ik ben 50 uur van huis af en moet het hele jaar rond zien te komen van mijn 12e jaaruitkering. Mijn maandelijks loon gaat volledig op aan vaste lasten want als alleenstaande word je hier behoorlijk gediscrimineerd. Over dit onderwerp alleen al kan ik al een boek over uitspuwen maar ik ga daar nu maar niet teveel woorden over vuil maken.

 

 

Diegene die heilig geloven dat we een zorg staat zijn mogen zich ook wel eens achter de oren gaan krabben. Als wij enkel nu bezig zijn om de volgende generatie een beter leven te geven mag je er ook wel eens bij verder denken dat die generatie ook alleen maar bezig zullen zijn met de generatie die daar opvolgt. En als onze voorouders daar ook al mee bezig zijn geweest dan mag er toch wel eens ingezien gaan worden dat het enkel maar is verslechterd ipv verbeterd. Niet?

 

Ik wil geen waarde voor mijn geld. 
Ik wil waarde voor mijn Leven!

 

 

Ik wil dus weer terug. Ik wil weer terug naar het prachtige noorden waar je je nog mens mag voelen. Ik wil weer terug naar een leven wat hier nooit haalbaar zal zijn. Ik wil geen GTST, ik wil geen magnetron, ik wil niet een grotere auto of een schoner tuin dan de buren hebben, ik wil geen luxe ik wil gewoon simpel mijn leven weer terug hebben. Ik wil de bossen weer afstruinen voor voedsel, ik wil hout kloven voor wat warmte, ik wil weer genieten van die rustgevende dikke witte deken die de Aarde bedekt met liefde.

 

Ik wil weer LEVEN!
Want hier sterf ik elke dag al een stukje af!

 

 

 

Moeder Aarde is de spiegel van mijn Ziel!

 

(Bron foto's: Zelf geschoten)

 

 

 

 

 

 

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik begrijp jou helemaal, wij worden van baby af aan gekneed tot een ¨product¨ van deze maatschappij, iedereen die afwijkt krijgt een stempel, daar mankeert zogenaamd iets aan. Voor mij zijn dat vaak de sterkste mensen, die durven te leven, maar de kans niet krijgen, althans niet op de manier die zij voor ogen hebben. Heel mooi onder woorden gebracht Peace!
jammer om die droom te hebben moeten opgeven maar wie weet
ik geef je groot gelijk dat je dood gaat in deze maatschappij... we zijn neit vrij meer........ je verliest jezelf.... aan wat...... iets wat niet de moeite waard is
Ik hoop dat het niet bij dromen blijft en je de kans krijgt/grijpt als die zich voordoet.
Als je kritiek op de maatschappij is dat je hier als burger alleen als een 'economisch wezen' wordt beschouwd, zit je volgens mij op een goed spoor. We worden ook gedwongen in deze maatschappij onszelf zo te zien: niet 'wie ben ik?', maar 'wat kost ik?'/'wat kan ik uitgeven?' komt op de eerste plaats. Dat is een enorm identiteitsverlies.
Meer dan een perfecte aanvulling!
Interessant artikel over een bijzondere levensstijl en bijzondere mooie foto's.

Ik kan mij voorstellen dat het leuk is om een tijdje zelfvoorzienend te zijn. Maar na een poosje zou ik toch wel verlangen naar het gemak en het comfort wat wij hier gewend zijn. En ja daar hangt een prijskaartje aan. Wij zijn gewend en willen een luxe en gemakkelijk leven. Althans het merendeel van de mensen in ieder geval in Nederland. Daar zie ik bij ook wel een beetje een tegenstelling. Die prachtige foto's moet je maken met een goede camera om die aan te schaven heb je geld nodig. Daarnaast was die camera niet zo goed geweest als er geen mensen waren die behoefte daar aan hadden en niet tevreden waren met een simpele camera. Dat is maar een voorbeeld.

Als ik jouw goed begrijp zou jij wel de tijd willen terugdraaien. In de tijd dat er nog geen elektronica was en iedereen zelfvoorzienend was. Ook toen moesten de mensen hard werken overigens. Maar dat is helaas niet mogelijk. Maar als jij toch een leven wat daarop lijkt kan leven in Zweden is dat prachtig toch? Overigens zijn er volgens mij wel meer plekken op de wereld waar een dergelijk leven geleefd wordt. In de binnenlanden van Amerika, Zuid Afrika of Rusland.

Tot slot je schrijft dat jouw volledige maandsalaris opgaat aan vaste lasten. Dat zou kunnen dat is voor meer mensen in Nederland zo. Je kunt daar dan op twee manieren iets aan doen op zoek gaan naar een baan waar je meer overhoud. Daarvoor zou het kunnen zijn dat omscholing noodzakelijk is. Of kijken wat je kunt doen met de vaste lasten, kan het goedkoper. Gas licht, elektra, wonen, verzekering, vervoer enzovoorts.





Ik heb lang na moeten denken over jouw bericht hoe hier op te antwoorden. Niet dat ik het antwoord niet weet, maar hoe het zo te formuleren dat je mij daarin begrijpt.

Ten eerste ben ik niet tegen techniek. Ik ben juist een techneut freek. En ja, die foto's wat ik gemaakt heb, heb ik dan ook genomen met een digitale reflex camera van Cannon. Maar die heb ik niet nieuw aangeschaft omdat ik dat niet betalen kan, maar goedkoop op de kop kunnen tikken via marktplaats en die ik al 12 jaar in mijn bezit heb. Ik ben zuinig op mijn spullen en dat betaald zich altijd terug.
Natuurlijk heb je daar geld voor nodig om zoiets te kunnen aanschaffen, maar laten we eerlijk zijn, voor 15 jaar geleden konden we meer kopen van onze loon dan dat we nu kunnen. IK ben dus niet degene die voor verandering moet zorgen, maar onze regering mag dat in hun schoenen geschoven worden. Zij zijn degene die ons leeg melken, niet ik. Ik hoef dus ook geen omscholing te hebben om een beter leven te krijgen want ik heb deze wereld zo niet geschapen. En als ik mij laat omscholen, waar is het eind van een begin? Ik heb ''hier'' niks in eigen handen!

Daarnaast geloof ik in een balans. Die is hier ver te zoeken. Enkel materie en geld brengt geen balans. We willen allen zogenaamd leven in luxe maar doden daardoor juist iets wat ons het ware leven geeft. De natuur! Daarom wens ik terug te gaan naar het noorden omdat ik daar meer balans vind dan ik hier ooit vinden zal.
Techniek is dus een bijzaak, maar de hoofdzaak zijn de bomen die ons van zuurstof voorzien. Zonder bomen dus geen leven. Zonder zaad geen leven. Zonder groentes geen eten. Zonder eten gaan we dood.

Wij mensen zijn door al die luxe iets vergeten, namelijk dat alles wat we in een supermarkt kopen ook zelf kunnen verbouwen. Veel goedkoper, beter en gezonder. Maar tja...al die luxe wat we wensen neemt de tijd weg om daar mee bezig te zijn. En DAT is wat ik niet wens! Daarom wil ik weer terug.

Goed om te lezen dat je tijd hebt genomen om te reageren. Veelal (merk ik ook) reageer je meestal vanuit je eerste emotie en dat zijn vaak niet de meest genuanceerde of wijze woorden.

Wat ik bedoelde te zeggen in mijn reactie, doordat de mensheid naar steeds meer gemak en luxe streeft komen er dus bijvoorbeeld steeds betere spiegel reflex camera's. Fabrikanten ontwikkelen die producten omdat er vraag naar is. Wanneer iedereen tevreden zou zijn met een simpele camera werden er geen spiegel reflex camera's ontwikkeld. Maar omdat (ook verleid door reclame) men weet dat mensen steeds meer en beter willen worden steeds betere producten ontwikkeld.

ik liet het gevoel wat jij schetst weer even toe...
Meis wat heb je gelijk..
slik
wat heb je dat mooi omschreven.!!. ik voel precies wat je voelt.. herken het uit duizenden.. t enige verschil is dat ik niks heb met het noorden en een zelfbehoevend leven..hoe dan ook hoop ik voor jou dat je toch je droom kunt gaan waarmaken.. voor mezelf hoop ik dat ik mijn dromen terug kan vinden binnen mijn strijd tegen het kapitalisme :(