Up or down; depressie

Door Xstar gepubliceerd op Friday 25 July 17:09

Er zijn zoveel mensen op de wereld, met allemaal hun eigen gedachte en hun eigen verhaal. De één is zijn moeder verloren, de ander zijn broer of een familielid is ernstig ziek. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, iedereen heeft zijn eigen verdriet.

Mensen kunnen begrijpen dat je je slecht kunt voelen, omdat je ziek bent, omdat je moet lijden. Maar veel mensen kunnen een stuk lastiger begrijpen, dat je je niet goed voelt door iets wat zich in je hoofd afspeelt. Veel mensen kunnen dit niet serieus nemen. Ook ik vond dit lastig, soms kon ik mezelf niet serieus nemen, hoe slecht het ook ging.

Altijd voelde ik me alleen, hoeveel mensen er ook waren, eigenlijk hoe meer mensen hoe eenzamer ik me voelde. Hoe leuker mijn dag was geweest hoeveel slechter mijn avond. En niemand die het echt begreep. Waarom zou iemand zichzelf pijn doen? Waarom wil iemand niet meer leven? Onbegrijpelijk gewoon.

Steeds opnieuw voelde ik me slecht, voelde ik me bedroefd, voelde ik me eenzaam. En niemand leek het te begrijpen, ik viel alleen maar dieper en dieper in het dal en dacht ik kom die berg nooit meer op. Totdat ik bijna echt te diep ging, het een vriendin vertelde, het de huisarts vertelde en ik hulp kreeg. Dat is een van de belangrijkste stappen in mijn leven geweest. Een grote stap vooruit, er voor uitkomen dat het niet goed ging, dat ik hulp nodig had en dat ik zo niet verder wilde.

Hierdoor kreeg ik ook veel meer steun en mensen leerde me beter te begrijpen, ze wisten wat er aan de hand was en dat het zoveel verder ging dan wat je altijd aan mij zag. Want het zat heel diep, van buiten wat ik altijd het hard lerende vrolijke meisje, maar van binnen huilde ik. Langzaam klom ik de berg weer een stukje op, of ik klom in ieder geval uit het diepe dal. Ik kreeg steun, maar merkte toch en merk nog steeds dat mensen het niet kunnen begrijpen, zolang je het zelf niet voelt is het heel lastig om te kunnen begrijpen hoe intens eenzaam en alleen een ander zich kan voelen.

Uiteindelijk ben ik weer een stuk de berg op geklommen en ging het veel beter. Nu heb ik natuurlijk nog mijn ups en downs, net als ieder mens. Ik weet wel dat het nog lang zal blijven. En ik heb periodes met alleen maar downs, dan gaat het slecht voel ik me onzeker en wil ik mezelf niet meer zijn. Maar zo diep in het dal als dat ik ben geweest zal ik hopelijk nooit meer komen.

Ik wil laten weten dat hoe alleen je, je ook voelt, je niet alleen bent. Er zijn mensen om je heen die je willen leren begrijpen. En als het echt slecht gaat, zoek dan naar hulp. Hoe vaak het ook nodig is, hoe lang het ook duurt er komt echt weer een lichtpuntje en misschien zelfs een bergtop. Het leven is er om ervan te genieten. Dus probeer dat zoveel mogelijk te doen. Soms zal het lukken, soms zal het minder gaan, maar het is altijd het proberen waard!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.