Hoe ga ik met al het leed in de wereld om?

Door Berna gepubliceerd op Wednesday 23 July 11:30

Dit is mijn tweede hoofdstuk over de mindfulness, dat ik sinds 14 juli in Amsterdam volg. Het is een 8 weekse cursus + een halve dag en daarna een terug kom dag per maand.

Mijn eerste ervaring heb ik verwerkt in een artikel.

http://plazilla.com/page/4295143074/mindfulness-brekend-glas

Ik ben mindfulness gaan doen omdat ik ben vastgelopen in mijn werk. De oorzaak komt voornamelijk door mijn hoog gevoeligheid.  Na wat gesprekken met de psycholoog besefte ik dat ik meer nodig heb dan alleen maar de gesprekken.

 Ik wilde een manier vinden om mij beter af te kunnen sluiten, om beter bij mijzelf te blijven. Dit doe je voornamelijk met het focussen richting je ademhaling  en je de tijd geven om dagelijks drie kwartier een bodyscan te ondergaan. Verder is daar deze week 10 minuten zit meditatie bijgekomen en de drie minuten meditatie tussendoor.  Het laatste kun je de hele dag door doen, bijvoorbeeld als je in een rij staat bij een supermarkt, in een file staat enz..

6bdf608d94ec502ae11f437148393751_1406110

Het lijkt erop dat ik op een verkeerd moment met de Mindfulness begonnen ben.

Hoe kan ik het voor elkaar krijgen, na de vliegramp jongsleden 17 juli, met zoveel Nederlandse en andere nationaliteiten?

Wanneer ik s morgens bij het ontbijt de krant lees draait mijn maag om, van de persoonlijke verhalen, over de omgekomen passagiers. Ook schokt het mij dat er zoveel plunderingen geweest zijn vlak na het neerstorten van het vliegtuig waarbij alle inzittenden overleden zijn. Het raakt mij diep dat ouders, kinderen, broers, zussen, naasten en goede vrienden ‘’schreeuwen’’ om het terugbrengen van hun kind, geliefde, hun kameraad.

Terwijl ik dagelijks trouw mijn meditaties doe dwalen mijn gedachten regelmatig af naar de ramp. Ik zou die mensen willen helpen met hun verdriet, maar ho ho, daar ga ik weer: Ik ga weg bij mijzelf.

Ik ben een type die de wereld zou willen verbeteren en met name het onrecht zou ik aan willen pakken. Maar het is niet realistisch, ik kan de wereld niet redden. Het enige wat ik kan doen is het goede voorbeeld geven, want ik ben immers een stipje in het algeheel, ‘’de aarde’’.

6bdf608d94ec502ae11f437148393751_1406110

Vandaag is de voorpagina van de krant diepzwart. Hoe zal ik straks de meditatie ondergaan? Het is geen kwestie om het ‘’goed’’ te doen. Het gaat zoals je op dat moment ‘’bent’’ en dat is altijd goed.

De vele discussies die er gevoerd wordt vind ik interessant, maar zelf hou ik mij hier afzijdig van. Wat ik wel weet is dat je niet de hele wereld op je schouders kunt nemen. Het zou betekenen dat je constant bij jezelf weg dwaalt en op deze manier zal ik nooit als een sterk mens verder kunnen gaan.

Sinds ik de Mindfulness volg komt regelmatig de gedachte bovendrijven, ‘’ben ik niet heel egocentrisch bezig?’’  De mens leeft in feite al zo op zichzelf en ik merk dat door de bodyscan die je kunt zien als een geschenk voor jezelf, ik er ergens toch moeite mee heb, om mijzelf in het middelpunt te plaatsen.

Gedachten, gevoelens en sensaties in het lichaam zijn één. Het is de kunst om deze drie aan elkaar te koppelen. Je kunt het één van de ander niet scheiden. Het is een driehoeksverhouding.

Stel, dat ik tegen de Mindfulness ga vechten, omdat er zoveel leed is?

Omdat ik het eigenlijk niet kan maken om mijzelf sterker te maken, wie help ik daar dan mee?

Stel dat ik hier de hele dag zit te huilen om al het leed wat er op aarde aangericht wordt, wie help ik daarmee? Mijzelf in ieder geval niet, want er komt niemand naar mij toe om mij te troosten. Dat kan ik alleen zelf doen.

Hoog gevoeligheid is een lastig iets. Met name omdat je innerlijk streeft tegen het onrecht, de oneerlijkheid, pijn en verdriet om je heen of verder weg.

Soms denk ik: ''Is het besluit om Mindfulness te gaan doen de juiste manier voor mij, om mij meer af te kunnen schermen tegen al het kwaad, het verdriet, de pijn''?

Ik ga wel verder met de mindfulness en mijn hoop is er dat het echt zal gaan helpen. Ik zal het uiteindelijk ontdekken waar mijn reis naar mijzelf toe zal brengen en in wat voor vorm. Zonder oordeel en zonder verwachtingen.

6bdf608d94ec502ae11f437148393751_1406110

Zwart

om mij heen

Het verdriet

zo tastbaar

 

Ik huil mee

heel even maar

en daarna verder

richting

wit

 

Berna 23 juli 2014

 

 

 

 

 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven, ik vind deze "Mindfulness" wel interessant !
Heb dit zelf ook gedaan, zou ik weer meer moeten doen,.. voelde me toen stukken beter ten opzichte van gister en vandaag... pas uitgemaakt met mijn ex gister en tja, ...dit heeft me wel wat opgebeurd.
aangezien het niet erg is als ik dit loslaat kom ik vanzelf wat anders tegen, dus ik laat me niet neerhalen hierdoor, ik ga door en door...

Het las wel lekker weg !
Heel veel sterkte met alles.
Mindfulness kun je altijd weer oppakken
mooi, blijf bij jezelf en van daaruit kun je meeleven met het leed op de hele wereld
Dank je Carin
Mooi en herkenbaar Berna..., ik wens je succes met de cursus en hoop dat je rust gaat vinden in jezelf.
Dank je wel Karina.
Juist door aan jezelf te denken en voor jezelf te zorgen, kun je er weer tegen aan om anderen te helpen en aandacht te geven.
Ja, ik hoop dat het mij gaat lukken om dit aan te leren. Dank voor je reactie.
Herkenbaar.Ik heb dan ook besloten om 1 Journaal per dag te kijken.Meer niet.Ik raak ook helemaal mezelf kwijt als ik me verlies in het leed van een ander.Helaas betekent dat dan regelmatig dat ik het dan maar niet kijk of luister.Ik ben dankbaar dat ik niemand en die aan boord was.Mijn zussen kennen allebei wel iemand.Daar vertelden ze gisteren over en daar raak ik al behoorlijk door van slag.Nee,ik doseer de info...
Ja, heel erg verstandig. Ik moet dit nog leren, want vanmiddag heb ik veel te lang gekeken naar de aankomst en naar Hilversum. Voelde mij bol staan van emoties.
tegen Berna
1
Ik heb de vliegtuigen horen aankomen,ik woon op de aanvliegroute.Huilend keek ik naar boven,een knoop in mijn maag,bijna overgeven.Dan weet je dat je niet meer naar de tv moet kijken,als je daar zo heftig op reageert.Ik voel het TE sterk.Ik moet dat niet doen.
Ja dat heb ik ook. Echt zo misselijk en mijn keel zit dan helemaal dicht.
tegen Berna
Ja...net alsof het MIJN dierbaren zijn.Nogmaals,ik ken niemand die in dat vliegtuig zat,maar ons inlevingsvermogen staat altijd op volle toeren aan en we kunnen die niet uitzetten.Ik heb nooit een manier geleerd om daar geen last van te hebben,dus ik vermijd dan maar dingen die ik vermijden kan.
Mindfulness helpt echt en is zeker goed! Ik heb de training gedaan omdat ik veel piekerde, maar ook omdat ik hoogsensitief ben en sommige prikkels (vooral emoties en pijn) sterker bij me binnenkomen. Mijn therapeute had me vorige week ook een Mindfulness oefening aangeraden 'zitten in aandacht' omdat ik de laatste tijd veel paniekklachten had. Deze oefening vond ik altijd prettig om te doen. En het helpt me ook.

Het principe van Mindfulness 'het is (goed) zoals het is' heeft me geholpen bij onzekerheid en faalangst. Datzelfde principe vind ik wat moeilijker toe te passen bij lichamelijke klachten. Maar ik ben toen van die training zeker rustiger geworden :-) En iedereen heeft een andere reden, dat maakt niets uit.
Dank je wel voor je reactie over je ervaringen met Mindfulness
De bodyscan oefening was trouwens niet echt mijn ding :-) Maar de andere oefeningen helpen me zeker.
Het moeilijkste vind ik om er tijd voor te maken.
Het is ook een kwestie van wennen denk ik. Om het in je leven op te nemen bedoel ik.
Ik ben nu met week twee bezig:)
Heel goed geschreven
en nee, je kunt je alle leed van de wereld niet aantrekken

Ook voor mij staat hier een belangrijk stuk tekst
Dank je wel Doortje