Gedicht: Ik voel me zo alleen.

Door Arinka gepubliceerd op Monday 21 July 22:55

Ik voel de hele tijd

zo'n groot verdriet

met woorden benoemen

kan ik het nietĀ 

Het bekruipt me zomaar

als een vrieskou in de lucht

komt zomaar over me heen

als een koude zucht

Mijn maag draait langzaam

om zijn as

niets is meer

zoals het was

De tranen die ik voel

willen maar niet stromen

het verdriet kan ik niet

over me heen laten komen

Meteen denk ik dan

Stel je niet aan dom wicht

vergeleken bij sommigen

zijn jouw problemen zo licht

Toch voel ik somsĀ 

de zwarte sneeuw dalen

mijn gedachten die

enorm kunnen malen

Het verdriet gaat weer weg

ik zet me eroverheen

ik kijk om me heen

Ik ben nog steeds alleen...

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zo mooi geschreven en zo herkenbaar
Ik wens je veel liefdevolle mensen om je heen, zij die je eenzaamheid wegnemen
mooi en ik denk dat iedereen zich zo wel eens voelt, echte diepgang voelbaar tot in de ziel
Dat heb je goed verwoord en het lijkt wel of u mijn gevoelens heeft neergepend,en ook vraag ik me af of je zoiets kan schrijven zonder dat je het zelf voeld?
Mooi en herkenbaar
Mooi
Oh ook deze kan ik weer met je mee-voelen.Wat ontroerend geschreven.
Vind het ontroerend en heel mooi.