Prinsessendag

Door Kookaburra gepubliceerd op Monday 14 July 13:00

Ik voel me weer 8, met mijn moeder naar het kasteel. Mijn roze jurk heb ik aan en mijn nieuwe ketting om en natuurijk mijn mooie gouden kroontje. Mama heeft mijn haren heel mooi geborsteld en vlechtjes gemaakt, het kroontje staat prachtig. Dat zag ik op de foto. Maar mijn ballerina schoentjes pasten net niet op de foto, nou ja dat geeft ook niet, want ik denk dat prinsessen geen ballerina's dragen maar wel hoge hakken. Van mama mocht ik geen hoge hakken want dan zou ik sneller vallen zei ze. En natuurlijk heeft mama gelijk.

We komen bij het kasteel en we zien al heel veel prinsen- en prinsessekinderen lopen. De eén ziet er nog mooier uit dan de ander, heel veel roze jurken maar ook rode en gele en lichtblauw, ook met kant en strikjes. Mama zegt dat ik de mooiste ben. We lopen de grote brede trap op, heel langzaam en rustig loop ik naar boven. Ik houd me met mijn ene hand vast vast aan de leuning en met mijn andere hand houd ik mijn jurk wat omhoog zodat ik niet kan vallen. Boven aan de trap staat een bordje met een pijl, die wijst naar de kamer waar we gesminkt worden.  Er zijn een paar prinsessen voor me maar al snel ben ik aan de beurt en mag ik op de stoel gaan zitten.  Een juf doet bij mij lippenstift en oogschaduw op. 

Als het klaar is kijk ik in de spiegel, Oh wat móói zeg ik zachtjes. Nu zie ik er uit als en echte prinses, en zo voel ik me ook. ik word helemaal warm en blij van binnen, ik begin te stralen. Dit is het mooiste kado wat ik heb gekregen.  Mama maakt nog wat foto's van me en dan gaan alle prinsen en  prinsessen met de juf mee die van alles gaat vertellen. We gaan de echte prinsen- prinsessenkamers in en ook de koninginnekamer mogen we zien. De juf vertelt over vroeger, hoe prinsen en prinsessen woonden en we zien wat voor speelgoed ze hadden.  Nee tv en internet hadden ze toen nog niet en ook geen lego of barbies.  Er stond een groot poppenhuis met allerlei kleine meubeltjes en spulletjes, daar speelden prinsessekinderen vroeger mee, vertelt juf. Ze hadden ook geen roze jurkjes aan maar wel lange en wijde rokken met bloemetjes en veel kant en strikjes. En de prinsjes hadden gekke broeken aan. We  zien de grote kamers met de lange tafels en heel veel stoelen, daar kun je toch niet goed op zitten? We mogen het voorzichtig proberen, nee dat zit niet lekker, zo stijf. We zien de prinsesse slaapkamers, dat lijken wel grote mensen slaapkamers, zo deftig allemaal. Maar hoe kun je dan hier slapen in dat bed vraag ik aan de juf, liggen de kinderen dan helemaal stokstijf in bed? En ik probeer het voor te doen. Juf moet lachen, nee hoor vroeger lagen de kinderen ook wel opgekruld in bed en  ze zullen ook vast wel eens op hun bed gesprongen hebben en door de lange gangen hebben gerend. Ik kan me dat helemaal niet voorstellen. In de laatste kamer staat een grote troon, we mogen er allemaal om de beurt even op zitten en de juf maakt een foto. Ik voel me trots.

Later op de dag gingen we in de koets rijden in de hele grote tuin van het kasteel. Mama was er gelukkig weer bij. Ik voel me nog steeds een prinses, ik zwaai naar de mensen die buiten lopen en ze zwaaien en lachen naar me. Ik kijk naar de mooie bloemen en de mooie bomen.  Gelukkig is er ook nog een echte speeltuin, het nmaakt me nu niet meer uit  hoe de prinsessen vroeger speelden. Nu is er gelukkig een schommel en een glijbaan.

En ik fantaseer nog wat verder en denk na, hoe het was, toen ik lang geleden, 8 jaar was.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi om zo even een moment weer acht te kunnen zijn, mooi geschreven ook