Overdenkingen

Door PinaJones gepubliceerd op Monday 14 July 11:10

Oud stukje:

Ik wacht al zo lang.


Ik sterf elke dag onderweg waar naar toe? En als ik er ben wat is daar dan te doen? Ik ben raar wat je noemt niet meer wakker te maken. In mijn hoofd aan het dwalen. Ik kan nachten niet slapen.

Aanslagen en zwarte maandagen, ben geen kleine meid meer dus kan het niet aan me ma vragen.
Ik heb dromen die me najagen, achtervolgen, zet me zelf op mijn plaats want wist het inderdaad hoe het mis kan gaan. tussen gek, geniaal, iedereen, allemaal.

Ik ben moe van het wachten, kan niet meer stil blijven zitten en mezelf gek maken in gedachten.
Kom ik er ooit achter? Ik word licht in mijn hoofd, lijk verdoofd door duistere krachten.

Als klein kind nam ik alles voor lief, ik had geen vragen dus ik stelde ze niet.
Ik geloofde in sprookjes en in de mensen, ik was tevreden en had weinig te wensen.

Maar nu die tijd zonder zorgen voorbij is, vraag ik me af wat de reden voor mij is, dat ik hier ben,

Sja wat doet het er toe, wat maakt het uit nog uit dat ik doe wat ik doe?
En nu de tijd als maar sneller voorbij tikt, vraag ik me af wat er straks aan het eind is.

Wat maakt het nog uit wat ik doe wat ik kan, geef mij en teken want ik wacht al zo lang.
Ik wacht al zo lang maar waarop? En waarom? Ik zie het wel als het er op aankomt.

Maar als de dood aanklopt en je wereld in mekaar stort, moet dingen nu doen voor het te laat wordt.

En daarom praat ik druk, alles moet vlug.
Zoekend op het leven op zoek naar het nut.

Je zoekt je rust en je geluk, je bouwt iets op en ineens is het stuk. Misschien haal ik de 80 of stopt het bij de 50 maar alsjeblieft niet eerder want ik vind het hier nog heerlijk!

Er zijn zoveel dingen die ik nog zou willen, ik moet het laten weten voor ik weg val in stilte.

Ik hoop gewoon niet dat ik vergeten word en aan de goede kant beland van de hemelpoort!

(Gepubliceerd in 2006 op Internet).

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.