De val van de DSB BANK

Door Xinax gepubliceerd op Sunday 06 July 15:32

Oorzaken van de val van de DSB BANK

Het begon allemaal met de heftige groei van de DSB Bank tussen 1998 en 2008. Het balanstotaal groeide hier, van 300 Miljoen euro naar 7,8 Miljard euro, terwijl het eigen vermogen van de bank van 20 Miljoen euro naar 243 Miljoen euro steeg. De verhouding van het eigen vermogen en het balanstotaal daalde met ongeveer de helft! Het eigen vermogen was eerst 6.7% ten opzichte van het balanstotaal en in 2008, 3.1% van het balanstotaal.

Het gekke hiervan is, dat in 2005, de DSB Bank een banklicentie kreeg van de Nederlandsche Bank (DNB). De verhouding was in 2005 ook 3.1% ten opzichte van het balanstotaal. De Nederlandsche Bank had bij het verlenen de negatieve interne advies ter zijde gelegd, waarom is niet bekend.

Van alleen weinig eigen vermogen, gaat een bank niet zomaar failliet. De ellende begon vooral in maart 2009. Er waren veel klachten over hoge hypotheekleningen die opgetuigd werden met steeds weer nieuwe koopsompolissen. Hierdoor kon je als klant, bijna niet meer uit de schulden komen. Al gauw deed de Autoriteit Financiële Markten (AFM) onderzoek naar de producten van de DSB.

In het begin van juli 2009 krijgt de DSB Bank van de AFM boetes, van in totaal 120.000 euro wegens het gevoerde kredietbeleid. Het blijkt dat medewerkers van de DSB teveel ruimte kregen om hoge en risicovolle kredieten af te sluiten. Dirk Scheringa ging natuurlijk in beroep tegen de boetes. Hierdoor kwam de DSB veel in de media en begon het een slechte naam te krijgen.

Eind september 2009, was het raak. Drie oud-medewerkers van de DSB Bank kwamen in een uitzending van Nova. Zij vertelden hun mening over de verkoop van overbodige koopsompolissen aan klanten. De koopsompolissen werden vaak verkocht bij het nemen van hypothecaire leningen. Volgens de drie oud-medewerkers, was het beleid van de DSB erop gericht om klanten als het ware ‘vol te stoppen’ met overbodige verzekeringen en polissen. De berekende provisies liepen tussen de 80% en 90%.

Ondertussen zijn er al twee stichtingen opgericht die de belangen van de gedupeerde DSB-klanten behartigd. Dat is Stichting Hypotheekleed, onder leiding van Pieter Lakeman en Stichting Steunfonds Probleemhypotheken.

Oktober 2009, was de donkere maand voor de DSB. In deze maand roept Pieter Lakeman spaarders op om hun tegoeden op te nemen van de DSB. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Diezelfde dag viel de website van de DSB ook nog is uit. ‘Aanval van hackers’ beweerde de DSB vervolgens. Achteraf liet de DSB weten dat er ongeveer 70 miljoen euro aan spaargeld was opgenomen. Steeds meer en meer mensen begonnen tegoeden op te nemen.

Op zondag 11 oktober vraagt de Nederlandsche Bank in Amsterdam curatele aan op de DSB bank. Dit werd eerst afgewezen maar werd een dag later alsnog toegewezen. Hierdoor kreeg Dirk Scheringa tot maandag 19 oktober 9.00 om zijn bank te redden. Dat is hem niet gelukt en dus werd de DSB tot failliet verklaard.

8b5d4ddcf510881fe89fe5e682c4f57b_1404656

Wie is Pieter Lakeman ?

Pieter Lakeman is een Nederlandse man, publicist en econometrist. Hij staat bekend om het bestrijden van fraude door management van bedrijven. Hij heeft de stichting SOBI opgericht, wat staat voor Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie. Dit deed hij in 1976. Hij is nog steeds de voorzitter van deze stichting. Ook staat Pieter Lakeman erg bekend om zijn boeken waarin hij verschillende thema’s sterk bekritiseerd. Zijn bekendste boek gaat over de immigratie in Nederland van de jaren 60 tot en met de jaren 90. Hierin suggereert hij dat de immigratie van Turken en Marokkanen meer geld heeft gekost dan opgeleverd. In 1979 werd hij Lid van de Raad van Advies OR-Informatie. Hierin bestreed hij bedrijven die met de jaarrekening aan het knoeien waren. Zo probeerden bedrijven bijvoorbeeld een mooie jaarrekening op te stellen, zodat de koers van de aandelen van het bedrijf omhoog ging. Zo konden werknemers, maar vooral de directieleden dan zelf veel winst maken op hun eigen aandelen. Dit moet natuurlijk niet kunnen en dit bestreed Pieter Lakeman  met deze organisatie tot het jaar 2000.

Welke rol had Pieter Lakeman in het proces?

Tot dan stond hij dus erg bekend om zijn boeken en zijn deelname als Lid Raad van Advies OR-Informatie. In 2009 werd Pieter Lakeman voorzitter van de stichting Hypotheekleed en nam gelijk DSB bank onder vuur. Zo riep hij in een programma ‘’Goedemorgen Nederland’’ op donderdag 1 oktober 2009 om 7.45 de spaarders op om hun geld van de DSB bank te halen. Hij stelde de hoge risicovolle hypotheken die de DSB bank verstrekte aan de kaak en hoopte met deze oproep een snel faillissement te veroorzaken. Door de hoge hypotheken die de bank verstrekte, konden veel mensen hun hypotheek niet meer betalen en kwamen zij op straat te staan. De DSB bank verdiende aan deze hoge hypotheken veel geld.

Door deze oproep van Pieter Lakeman aan de spaarders van de DSB bank ontstond er een ‘’bankrun’’; zo haalden de spaarders in 11 dagen voor ongeveer 622 miljoen euro aan spaartegoed van hun rekening. Nadat de Nederlandsche Bank (DNB) geen lening wilde verlenen aan de DSB bank was het failliet gaan van de bank niet meer tegen te houden. Op 19 oktober 2009, 19 dagen na de oproep van Lakeman om het spaargeld van de bank te halen, werd DSB bank failliet verklaard. Tot ‘’Grote vreugde’’ bij Pieter Lakeman die dit een ‘’enorme opsteker’’ voor de slachtoffers van de DSB bank noemde. Ik betwijfel dit, want door zijn oproep aan de spaarders om het geld van de bank te halen, zijn veel mensen geld kwijtgeraakt (bijv. spaargeld >100.000 E)  en zitten deze mensen nu in de problemen.

Veel mensen vinden de actie van Pieter Lakeman daarom ook onverantwoordelijk, zo zegt Wouter Bos:’’Een onverantwoordelijke actie’’ en Jan Peter Balkenende noemde het ‘’Bedenkelijk’’. Er is zelfs een site tegen Pieter Lakeman opgericht, genaamd: www.lakemanleed.nl . Deze site is opgericht om Pieter Lakeman aansprakelijk te stellen voor de schade die de gedupeerden geleden hebben door zijn actie. De gedupeerden willen de schade verhalen bij Pieter Lakeman zelf. Zo zijn er dus gemengde gevoelens over Pieter Lakeman onstaan. Hij heeft voor veel goede veranderingen gezorgd en hij is rechtvaardig, maar zijn er aan de ander kant niet teveel slachtoffers door hem gevallen?

Zo staat er een artikel over hem op lakemanleed.nl, ik citeer:’’Pieter Lakeman is niet de onafhankelijke adviseur die hij voorgeeft te zijn. Voor iemand wiens uurloon driehonderd euro per uur bedraagt, heeft hij bovendien 'bedroevend weinig weten te bereiken voor zijn klanten'.  Dit staat in het  boek De Dossiers Lakeman - Een officieuze biografie. De schrijfster, Marja Bontekoe, heeft een aantal jaren geleden samengewerkt met Lakeman. Zij had toen zijn Stichting Onderzoeks Bedrijfsinformatie (Sobi) ingeschakeld naar aanleiding van een faillissement.’’.

Wat is de invloed van de overheid bij de val van de DSB bank? (waarom hield de overheid de DSB bank niet in leven?)

AFM

De AFM (Autoriteit Financiële Markten) heeft in het begin van het najaar van 2009 kritiek op de werkwijze van de DSB Bank. Er wordt een onderzoek gestart naar mogelijke fouten die gemaakt zijn bij het verstrekken van leningen door de bank. De AFM is wel een onafhankelijk bedrijf, maar is toch verbonden met de overheid. De Minister van Financiën benoemt namelijk het bestuur van de AFM.

Nu is er dus aandacht voor de vele klachten die er binnen waren gekomen over de producten en adviezen van de DSB. Er werd veel geklaagd over de hypotheken, die zouden namelijk veel te duur zijn. Bovendien werden klanten opgezadeld met koopsompolissen waardoor de klant niet meer van de schulden af komt. De DSB bank zegt daarover dat ze geen medelijden hebben met klanten die hun schulden niet meer kunnen aflossen.

In augustus 2009 legt de AFM de DSB een boete op van totaal 120000 euro. Ze kregen deze boetes mede door te makkelijk verstrekte hypotheken en verkeerd handelen bij het verstrekken van hypotheken. De DSB bank zou niet goed letten op het risico van de klanten.

DNB

De DNB (de Nederlandsche Bank) heeft veel problemen van de DSB bank zelf veroorzaakt door DSB een bankvergunning te geven. Dat terwijl er al behoorlijk wat kritiek was op Scheringa. Dat kwam omdat Scheringa zijn bank en zijn hobby’s  (voetbal, schaatsen, museum) met elkaar combineerde wat tot onrust leidde bij de buitenwereld. De DNB probeert Scheringa weg te krijgen bij DSB maar dat mislukt.

In 2005 wordt de bankvergunning aan DSB verschaft terwijl er toch behoorlijk wat kritiek was en er werd gewaarschuwd om het niet te doen. Scheringa is de topman/eigenaar wat voor problemen kan zorgen. Als topman kan hij bepalen waar het geld naar toe gaat en kan dat dus ook naar zichzelf sturen. Later blijkt dat hij dat ook zeker heeft gedaan. Ook is er behoorlijk wat geld richting zijn hobby’s gegaan.

Nadat Pieter Lakeman zijn zegje had gedaan bij “Goedemorgen Nederland” en er dus een hoop geld verdween bij DSB wilde de DNB dat Scheringa wegging bij de bank. Advocaten kwamen daarna met drie mogelijke oplossingen:

  1. Scheringa mag niet langer topman van DSB zijn.
  2. Scheringa mag niet langer eigenaar zijn van DSB of
  3. De bank wordt helemaal van Scheringa afgepakt.

De DNB durfde het niet aan om Scheringa weg te sturen, omdat er ook risico’s aan hangen om hem weg te sturen. Scheringa zou naar de rechter kunnen stappen en als hij die zaak vervolgens zou winnen kon de DNB enorme imagoschade lijden.

De advocaten komen met een plan b. Ze wijzen Scheringa op een noodregeling die ze klaar hadden liggen. Dit is een eerste stap richting een faillissement van de bank. Doordat ze hiermee gingen dreigen dachten ze dat Scheringa waarschijnlijk wel uit zichzelf weg zou gaan. De grote banken in Nederland zouden wel bereid zijn om delen van de DSB op te kopen om zo toch de bank te redden dachten ze.

Deze noodregeling bleek later een grote fout te zijn. Ze hebben wel bereikt dat Scheringa uit zichzelf opstapt, maar de grote banken in Nederland hebben geen zin om de DSB bank te redden. “Ze moesten zichzelf ook nog redden” was de belangrijkste reden daarvoor.  Nu moest de DNB dus wel de noodregeling aanvragen waarmee ze eigenlijk alleen maar wilden dreigen. De noodregeling luidt het einde van de DSB in.

Volgens directeur van de Nederlandsche Bank Nout Wellink  valt hun niets te verwijten over de ondergang van de DSB. De DNB zou zich gehouden hebben aan de wetten de er toen golden. Hij geeft wel toe dat er fouten zijn gemaakt, maar die fouten zijn volgens Wellink niet de oorzaak van het faillissement van de DSB.

c14d11af670eac2fc0b3437b9d3cda2b_1404656

Wouter Bos

Na vele onderzoeken en persconferenties naar de invloed van Wouter Bos bij de ondergang van de DSB bank is er 1 belangrijke conclusie getrokken: Wouter Bos had de keuze of 100 miljoen lening aan DSB bank of een maatschappelijke schade van 1.8 miljard.

Na het mislukte plan van de DNB kwam er op de valreep toch nog een potentiele koper: Lone Star. Besprekingen tussen de twee partijen verliepen goed totdat de nieuwe bewindvoerders het voor het zeggen hadden. Ze besloten de overname volledig tegen te werken waardoor dit dus ook niet door ging.

Wouter Bos gaf als rede voor het niet geven van financiële steun aan DSB dat er wanbeleid zou zijn gevoerd. Bos gaf echter wel steun aan bedrijven als Aegon, Nationale-Nederlanden, ING en Fortis-ASR. Bij al deze bedrijven was er zeker meer sprake van wanbeleid dan bij DSB Om de DSB overeind te houden was slechts 180 miljoen euro nodig geweest. Op 12 oktober 2009 stappen Wouter Bos en de DNB naar de rechtbank om een faillissement aan te vragen voor DSB. Mede hierdoor ontstaan er allerlei geruchten dat het niet goed gaat met de bank en zelf haalt de DNB ook nog eens 800 miljoen euro weg bij de DSB. Echter spreekt de rechter uit dat de DSB nog zeker toekomst heeft om te overleven, tot ongenoegen van Wouter Bos en de DNB.  Een dag daarna staat alles in de krant, er blijkt een “lek” te zijn bij de overheid. Vreemd genoeg beslist de rechter nu ineens wel dat de bank onder curatele wordt gesteld.

Later weigert Wouter Bos  om de administratie van DSB openbaar te maken. De bank kan nooit gered worden als potentiële kopers de administratie niet mogen bekijken. Bij een debat over de DSB (een dag voor het faillissement van DSB) zegt Wouter Bos tussen de regels door wel dat er gelekt is door de overheid en dat daar een onderzoek voor komt.

Ten slotte spreekt Lakeman zelf het laatste woord uit: “ik vind dit onacceptabel dat een bedrijf zoveel tijd krijgt om zich van een ondergang te redden, terwijl bewindvoerders aansturen op een faillissement.” Het is inderdaad onacceptabel dat een door de rechter gezond bevonden bedrijf geen doorstart mag maken waardoor het personeel behouden kan worden en de spaarders hun geld niet kwijt waren.

Bronnen:

http://www.uwv.nl/overuwv/pers/persberichten/persberichtenoverzicht_2009/UWV_neemt_loonbetaling_personeel_DSB_Bank_over.aspx

http://www.dsbbank.nl/pdf/verslagen/2e-OV-inzake-DSB-Beheer.pdf

http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/3531273/__AFM_legt_loep_op_DSB__.html

http://www.elsevier.nl/web/Dossiers/De-economische-crisis/Nederland-in-recessie/243482/Premier-We-hebben-nog-jaren-pijn-door-recessie.htm

http://www.telegraaf.nl/stopdecrisis/4624481/__Kredietcrisis_leidt_tot_veel_aanmeldingen_universiteit__.html

http://mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-samenleving/44470-dsb-dossier-scheringa-gepakt-door-de-nederlandse-staat.html

www.lakemanleed.nl

Het boek: de opkomst en ondergang van DSB. auteur Natasja de Groot en Ronald van Gessel

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het had nooit zover mogen komen. DNB heeft grote fouten gemaakt ivm DSB. Hierdoor kon het te lang doorgaan.

Een goed en uitgebreid artikel
Dankje Ruud!