Logeren

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Saturday 28 June 15:32

Omi en ik gaan snel op bezoek als ze van vakantie terug zijn, even maar…..ze zullen wel druk zijn maar we willen zooooo graag die twee blonde koppies zien.

‘Ze zullen me wel niet meer kennen’ zegt omi ‘ik heb ze al bijna vier weken niet gezien.’

 Gelukkig is dat niet het geval: Christiaan stort zich op omi, die van blijdschap vergeet dat ze eigenlijk niet sterk genoeg is om hem op te tillen. En Nikita springt in mijn armen. Goh, wat een welkom, van schrik vergeten we bijna dat we ook papa en mama een poosje niet gezien hebben en ook blij zijn hen weer te zien!

Als we even zitten zegt Nikita: ‘oma, ik ga bij jou logeren hè?’

‘Tuurlijk’ zeg ik ‘wanneer?’ En ik kijk vragend naar haar ouders.

‘Hmm, wanneer schikt het mam?’ zegt onze dochter.

‘Ach, zeg het maar’ zeg ik ‘ze wil het al zo lang, er moet alleen nog een traphekje gezet worden boven.’

‘Zullen we  morgen komen? Eten we bij jullie, we kletsen wat bij, maken het traphekje en daarna gaan wij naar huis en blijft Nikita’ stellen ze voor.

Zogezegd, zo gedaan.

De volgende dag komen ze rond half twee. We lopen allemaal heen en weer, boodschappen opruimen, traphekje zetten en op een gegeven moment komt Nikita haar mama tegen in de gang. Ze wijst gebiedend met haar vingertje en zegt: ‘jij gaat naar huis, ik blijf hier!’

‘Nee Nikita, we gaan eerst allemaal gezellig samen eten en dán gaan we naar huis’ wijst mama haar terecht.

’s Avonds als Nikita in pyama zit en wat tv heeft gekeken, boekje gelezen met opa en een poosje bij mij op schoot heeft gezeten hakken we de knoop door.

 ‘Nu is het bedtijd, Nikita’ zeg ik ‘geef opa maar een kusje.’

Aan haar hele houding en bewegen zie ik dat het erg moeilijk is, toch protesteert ze niet en gaat braaf mee. Eenmaal boven zegt ze met een klein stemmetje: ‘oma, ik ben al groot hè?’

‘Heel groot,’ beaam ik ‘ ga je nou lekker slapen?’ Ze knikt, maar alleen omdat ze denkt dat het zo hoort als je ‘groot bent’ en gaat zoet liggen. Ik stop haar lekker in en ga naar beneden, voor bereid op wat er komen gaat!

Even later:

‘Omaaaa!’

Ik ga naar boven, ze zit met kikker in haar ene arm en pop in haar andere met grote traanogen in het rond te kijken. ‘Wat is er meisje?’ vraag ik naar de bekende weg.

‘Ehhh, ikke…..’ ze slikt en slikt de tranen weg ‘ehh omaaa, ik was nog niet klaar met op de bank zitten en daarom kan ik niet slapen!’

‘Dat kan niet hoor’ zeg ik ‘je moet altijd alles af maken, dus dan moet je nog maar even op de bank zitten hè? Tot je klaar bent, en dan daarna maar gaan slapen!’

 Onmiddellijk zijn de tranen weg, ze holt naar de deur en roept: ‘opa, ik kom er aan hoor, ik ga nog even bij je zitten!’

Opa zegt met een knipoog naar mij: ‘fijn hoor, kom maar gauw.’

Net als we denken dat ze nu echt slaap gaat krijgen is ineens haar pyamabroek nat. Pamper lek of niet goed aan gedaan of zo? Ik heb geen idee. Maar goed in de logeertas zit geen schone pyama……

‘Oma, ik kan toch niet in m’n kouwe benen slapen?’ roept ze vertwijfeld.

‘Nee joh, we stoppen je benen onder het mooie dekbed met de prinsessen’ zeg ik, ‘blijven ze heus wel warm.’

En toen ging ze zonder één piep slapen achter elkaar tot de volgende morgen zeven uur!

En toen ik haar bij papa en mama bracht zei ze: ‘oma, wanneer ga ik bij jou logeren?’ Dus het is ook haar goed bevallen!

 

 

 

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.