Een nieuwe start

Door Smosmojef gepubliceerd op Saturday 28 June 11:21

Ik durf het haast niet te schrijven,en diep in me is er een soort van vrees ik mischien wel de lat van hoop te hoog leg,de lat is deze dan welke voor mezelf een tweetal jaar niet meer eens in zicht was als ook de lust welke me ontbrak om nog verder te gaan met dit leven wel me na alles wat me was overkomen zinloos leek.

Ik moet heir wel aan toeveoegen dat het grootendeels dank-zij het forum van Plazilla en de lezers welke me bijstonden is ik nu deels van de zwarte periode in men leven heb kunnen overwinnen zodat ik nu een klein beetje licht zie in de nog steeds donkere tunnel waarin ik leef. Wat mezelf nu nog het meeste stoort als ik terug kijk op wat achter me ligt is het feit van dat ikzelf ziek werd van men depresieviteit en dat geene welk ik op papier schreef en deelde met de lezers alhier,toch wil ik deze teksten bewaren als een stille getuige van wat me eens zo diep heeft doen kunnen wegzinken...ik wil het als ware bewaren als een boodschap welke me der opwijst welke fouten ik zoal maakte.Weet dat dit nog maar een begin is van en nieuwe start en dat deze start in feite nog moet genomen worden...maar om redenen ik innerlijk een knoop heb doorgehakt welke me nu de deur is naar een ruimte welke men kan omschrijven als een iets of wat normaal leven,is er weer reden tot hoop.

Het zal natuurlijk nooit meer worden als voorheen (en dat hoeft ook niet) waarmee ik dan bedoel ik vroeger een finasieel onafhankelijk leven had waar ik mezelf kon in laten gaan tot op de luxe af te weten ik er zelf voor werkte....deze luxe en werken zal er niet meer voorkomen in men nieuwe leven,en leven dat zal gecontroleert worden van bovenhand en dit dan vooral voor wat betreft men mens noodzakelijke benodigheden,welke nu al een tijdje in de diepvries kast waren opgeborgen en ik zowat leefde als een kluiszenaar...nog steeds is het zo,maar maandag heb ik men eerste gesprek ivbm men toekenning van invaliditeits-uitkering,welke ik nu weeral en jaar voorbij de neus zag gaan en dit omdat ik dus geen woonst had welke een noodzaak is om dergelijk geld te kunnen bekomen als rechthebbende welke ik ben.

Het was vooral het overgevelen der controle van dat (mijn geld) aan derden welke me dwars zat en dit omdat ik nu eenmaal en man was welke zijn heele leven zelf aan de touwtjes trok en het alzo niet kon hebben dat ik onder toezicht kwam te staan...van dat geld welk dan wel van mezelf was maar niet voldoende was om van te leven of zeg maar een huis mee te huren...ik kon het maar niet hebben dat ik eerst afstand diende te doen van men uitkering als invalide alvorens men me wilde helpen...en dat geene is nu wat staad te gebeuren tenminste als ik in de komende dagen afstand teken bij het OCMW van men invaliditeit.

Nog steeds vind ik het een vreemde situatie ...maar ik blijk begrepen te hebben dat als ik straks men voeten wil gaan onder de lakens steken en ik s'morgen en lekkere boterham met jam wil eten dit de eenige oplossing zal zijn om dit te bereiken al heeft het natuurlijk nog heel wat meer voordelen zoals deze van en lekkere douche...of lekker s'avonds voor de televizie onderuit met mischien wel en glaasje wijn DROOM...hahaha hoopelijk lezen julie dit lieven dan het geklaag wel ik hier maanden lang heb verspreid en waarvan ik zeker ben het op verscheinenden onder julie's zenuwen heeft gewerkt.Dit alles wil niet zeggen alle plooien in men leven nu glad zijn gestreken...maar laat ons veronderstellen er beterschap op komst is in en leven van en man welk wel erg getergt werd door allerlei en wat ik zal gaan bekomen enkel maar enkele bazis principes zijn van dringende tekort koming en dit vooral dan op gezondheidszorg...het was dan ook later dan vijf voor twaalf,en men gezondheid welke al niet goed was heeft daarboven op nog eens een flinke deuk gekregen...een deuk welke er niet meer is uit te krijgen...maar mischien zal dit alles toch gaan bijdragen tot een iets of wat beter leven al zal het dan uit de hand eten zijn aan en tafel met en dak boven het hoofd ,iets wat me al enkele jaren vreemd was.

Eens kijken of lezers op dit toch posetief bericht durven te reageren,zodat ik de vervuilde grond nog dieper kan omspitten tot een goede vruichtbare en vooral leefbare grond en levens-situatie,wat niet mee gezegt is ik niet meer zal durven te schrijven over de narigheid maar dit dan wel vanuit een iets of wat sterkere positie welke ik straks mischien zal gaan krijgen

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat vind ik dit fijn om te lezen en de weg die jij in alles wat je mee hebt gemaakt is je eigen inzet geweest, mijn bewondering heb je.En wens je al het goede toe en de rust in je leven die zo nodig is om positief te kunnen zijn.
Wat een bijzonder mooi artikel:-)
Kijk,dit vind ik nou SUPER om te lezen!Je gaat de positieve richting op,en de controle krijg je later wel weer terug.First things first!