Neerpenner en de jacht op de verdwenen muisjes (2)

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 27 June 17:30

Lees hier hoe het allemaal begon: deel 1.

‘Vraag me niet naar mijn naam. Alleen dan kan ik je meenemen op deze missie. Je hoeft mij alleen maar te volgen.’ Voorzichtig schuifelde hij achter de muis aan. De twee boeken had hij snel onder zijn blouse gestopt, die gaf hij voorlopig niet af, al deed hij dan of hij het niets vond. Hij keek goed uit waar hij liep, om te voorkomen dat hij ook hier stof zou gaan happen. De torenhoge kasten vol boeken en manuscripten imponeerden hem en hij zag alweer zoveel interessante dingen dat hij per ongeluk zijn zaklamp aanknipte om iets beter te kunnen zien. Meteen verdween de schim die voor hem liep.

184d767754090ada385192ccabc0687b_1403885

‘Uit dat licht!’ klonk het bars. Neerpenner beefde alweer. Langzaam gingen ze verder. Neerpenner realiseerde zich niet dat hij steeds verder het doolhof in ging. Hoe meer gangen ze door gingen, hoe minder goed hij wist waar hij zich bevond. Er waren tenslotte genoeg heren die geen richtingsgevoel hadden en de weg vragen zouden ze niet. Neerpenner zou dat ook niet, vooral niet omdat er niemand was om de weg aan te vragen. Uiteindelijk kwamen ze bij een wenteltrap. De muis voor hem wipte lenig over de treden en Neerpenner deed zijn best om zijn voorganger bij te houden. Hij hijgde zwaar, terwijl de persoon voor hem alweer een heel verhaal afstak.
‘Het muizendorp is door zwaar weer gegaan. Niet alleen dat gedoe met die muizenkinderen, maar er brak ook een soort burgeroorlogje uit waarbij allerlei muizen elkaar uit gingen schelden. Donkere wolken pakten zich samen en zelfs feestjes werden afgeblazen.’ Neerpenner zuchtte luid.
‘Ik trek het niet meer, ik moet even zitten.’ piepte hij toen zielig. Door al die avonturen was hij aan het eind van zijn Latijn, dit keer geheel figuurlijk. De andere muis grinnikte.

144e5205851316f765bb42fa1a0739e2_1403885

‘Goed dan, maar niet te lang. Je bent tenslotte nog jong, dus je hebt je eerste pootjes nog.’ Neerpenner snapte niet waar de vreemde muis op doelde, maar hij zou zich ook niet vermoeien met filosofische gedachten. Hij dacht aan de heerlijke kaashapjes die Moz@rt kon serveren en wreef over zijn buikje.
‘Jij trok je telkens terug uit het muizendorp, je genoot van je kluizenaarsbestaan en dacht er niet aan wat dat voor de anderen zou zijn. Eigenlijk is dat heel egoïstisch, kleintje.’ Neerpenner hoorde dat laatste woord niet eens en boog deemoedig het hoofd.
‘Het spijt me,’ piepte hij, omdat hij inzag dat hij fout was geweest.
‘Dat zijn makkelijke woorden, Neerpenner, maar daar komen we er niet mee. Vanaf nu laat je minimaal iedere dag je snuitje even zien in het muizendorp en denk erom dat je lief bent voor je familie. Jij wordt de nieuwe vredestichter binnen het muizendorp. We hebben behoefte aan een nieuwe generatie die ons af en toe weer laat voelen hoe het is en hoe het kan. En nu gaan we weer verder,’ zei de muis onverbiddelijk.
Neerpenner sleepte zich de trap op, terwijl hij diep nadacht over de woorden van de geheimzinnige muis. Plotseling doemde er een deur voor hem op. De kluisdeur? Nee, het was een andere deur. Nieuwsgierig hief hij zijn snuitje de lucht in.
‘Waar brengt u mij toch?’ vroeg hij toen, ietwat aarzelend.
‘Je zocht toch een uitgang?’ vroeg de muis uitdagend.
‘Wat bent u voor wezen, dat u gedachten denkt te kunnen lezen?’ vroeg Neerpenner gepikeerd, terwijl zijn lange teentjes kriebelden.
‘Volg me nu maar,’ antwoordde de muis koelbloedig. Hij aarzelde even, omdat hij toch wel graag vast wilde houden aan zijn imaginaire imago, maar toen volgde hij gedwee. Dat deed hij immers bij zijn zus ook? Opnieuw kwamen ze in een donkere ruimte. Waar was hij? Het leek wel alsof hij een kaaslucht rook.

c148d194850bf79351de6f36c0dfa317_1403885


‘Je missie begint nu,’ zei de andere muis. Neerpenner zoog verschrikt een hap lucht naar binnen.
‘Ik snap het niet!’ Het was een uitspraak waarin de wanhoop duidelijk doorklonk.  Neerpenner hoorde een vreemd, hikkend geluid dat van de geheimzinnige muis afkomstig was. Een blinde woede maakte zich van hem meester. Zat die akelige dier hem nu uit te lachen? Hij was het meer dan zat hier en die muis kon hem wat. Woest deed  hij zijn zaklantaarn aan. Hij scheen met in de richting van de mysterieuze muis. Toen herkende hij haar pas.

‘Karazmuis! Fotomuis! Hoe durf je! Je hebt me gewoon in de maling genomen.’
Karazmuis nam zijn geraas kalmpjes op en lachte simpelweg door. Uiteindelijk drukte ze op een knop en overal gingen lichten aan. Snel knipte ze nog een paar plaatjes van het arme broertje van Roosje.
‘Kom op, Neerpenner, je bent toch af en toe wel in voor een grapje? En daarbij, er zijn de laatste tijd zulke wilde avonturen, het wordt tijd dat we weer terug gaan naar de orde van de dag in het muizendorp.’ Neerpenner brieste.
‘Ja, hoor, dat zei die oude wasbeer ook al en zijn moeder sloot zich natuurlijk meteen bij hem aan. Maar de nieuwe generatie van het dorp wil avontuur, wil nieuwe dingen ontdekken, genieten van grootse dingen.’ Zijn borst ging een meter vooruit bij die heldhaftige woorden en Karazmuis keek een beetje angstig. Ze had zo’n voorgevoel dat er weer iets te gebeuren stond … maar wat?
‘Weet je wel waar ik mee bezig ben?’ zei Neerpenner plotseling ernstig. Karazmin grinnikte.
‘Meestal ben je bezig met het uitvinden van het een of ander.’ Neerpenner stampvoette om dat antwoord.
‘Ik ben de muizenkindertjes aan het zoeken!’
‘Kom maar tevoorschijn, jongens!’ riep Karazmuis. Van alle kanten kwamen ze. De muizen uit het Plazilladorp.
‘Verrassing!’ riepen zij in koor.
Neerpenners bekje viel open.

f5d731d5fbd0b102cd1c149f35666fbb_1403885

Hij zag Gildor met een fles champagne, Roosje met haar zwaard. Vlinderende vuurmuis fladderde vrolijk. De Wasbeer liep arm in arm met zijn moeder Spookdiertje. Christine kwam aan met een groot verband om haar kaak. Ingrid met een typisch journalistenschrijfblok. Barmuis Schweiz met een rode vlag en een wit kruis erop, zo’n vlag waar geen voor en achter aan zat. Muis Yneke met een flinterdun jurkje. Meester Smurfmuis met een schild van Startrek. Zebramuis met een dwergpoedel. Candicemuis met een wijntje in haar pootje. De wijze muis Yrsa met een spandoek. Doortje rende erachteraan met Koffie en Ruud holde mee om een kopje bij haar los te krijgen. Infomuisje had een blad met kaashapjes bij zich, vast door Moz@rt gemaakt. Fate had Alexandertje aan de hand. Karina liep te mompelen over de onbekende schrijfmuis die pas ook bij haar langs geweest was. Chrisrik praatte honderduit over de stad Rome.  
De kleine muisjes kwamen op Neerpenner aangevlogen.
‘Oom Neerpennert!’ riepen ze, terwijl hun stemmetjes bijna verstikt waren door de tranen. Hij ving ze op, draaide een rondje met hen en zette hen toen snel weer neer. Al dat geknuffel paste niet bij zijn eerdergenoemde imago.
‘Kom, kinderen, nu gaan we samen naar de uitgang zoeken,’ zei hij uiteindelijk op een beetje een zakelijke toon. Marten keek hem aan, zijn kraaloogjes groot van angst. Hij was nu eenmaal een gevoelig muisje en oom Neerpenner kon soms zo raar doen.
‘Maar… oom Neerpenner?’ Neerpenner zuchtte. Kreeg je dat gedoe weer. Ze wilden altijd kaas of zo hebben en dan kon hij zijn laatste hapje weer inleveren.

21afec94a74c9fce240c3952cd54b5b5_1403885

‘Zeg het maar, Marten,’ zei hij toen, met een geduld wat hij maar zelden tentoonspreidde.
‘We zijn al bij de uitgang.’
Niemand waagde het om te lachen.
Neerpenner voelde dat dit niet de heldenrol was die hij gewild had, dus hij besloot er maar snel een einde aan te maken. Het feest had tenslotte lang genoeg geduurd.
‘Dan gaan we snel naar buiten, kom op.’
En Karazmin? Die grinnikte toch stilletjes nog wat na en maakte snel een foto van het aandoenlijke broertje van Roosje, dat omringd door alle kleine muisjes de aftocht blies.

1d79dce38c1b4656ac5b1b353c079d35_1403885

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik hoop dat ik al mijn tanden nog heb als ik met een verband om mijn kaak rondloop :). Wat heeft wasbeer uitgestoken tussen mijn tanden?
Haha, tja, wie vertrouwt er dan ook een wasbeer? Ik weet niet wat hij precies heeft uitgespookt, maar het zag er niet best uit. ;)
Aaah, Neerpennert als vredestichter in ons dorp, omdat de oudere generatie het heeft af laten weten. Vind ik wel wat, geheel waarheidsgetrouw ook. ;-)

Heel veel ge**proest** om "imaginair imago" en het - wederom waarheidsgetrouwe - "Er waren tenslotte genoeg heren die geen richtingsgevoel hadden en de weg vragen zouden ze niet. "

Een mooie en goed geschreven afsluiting van een enerverende periode in ons bestaan. Bien fait!
Ik heb de waarheid hoog in het vaandel staan, dat weet je toch. ;)

Dat imaginair imago was speciaal voor Neepenner. Omdat hij zo van alliteratie houdt. Thanks, Gillie! **proest**
De muizenkindertjes in de donkere gewelven van het Vaticaan, waar de kluisdeur dicht is...

Maar ach, sinds wanneer is het ooit geloofwaardig geweest in het dorp? Blijkbaar is alles nu afgelopen? De rust is teruggekeerd in het dorp? Misschien moet ik daar dan eens weer voor een lekkere ramp zorgen, ben daar goed in.

Gelukkig komen er geen muizen voor in de volgende opdracht. :)
Tja, je bent nu eenmaal onnavolgbaar. ;) Volgens mij is er alweer een ramp geregeld. Daar zijn schrijvers meestal ook goed in. ;)
Weer genoten en ik ben idd dol op kaasjes :-)
Kijk, dat wist ik gewoon. ;)
Dit is het einde natuurlijk niet, maar een mooie basis voor een nieuw begin. Je gaat toch ook eerst puin ruimen als je ergens op een oude stee en nieuw huis neerzet?
De losse eindjes zijn nu aan elkaar geknoopt en de kinderen zijn weer terecht, al is het mysterie wie nu eigenlijk de boeven waren die ze ontvoerd hebben nog niet geheel opgelost. Daar kunnen onze ervaren boevenvangers nog wel wat mee.
Verder is de weg vrij voor nieuwe avonturen van de jonge (en de oude) muizengeneratie. Goed zo, Rose_love. Opgeruimd staat netjes. En nu aan het werk iedereen om het muizendorp in nieuwe perikelen te storten.
Eigenlijk zou je dit uit moeten geven....
Precies, iedereen is weer op zijn plaats nu. Hoewel... ik zag volgens mij alweer nieuwe delen met onheilspellende titels. Alle delen bundelen en uitgeven? Zou best leuk zijn!
Eind goed, al goed. Het was erg leuk te lezen en dat ik dan zelfs nog kaashapjes mag serveren was een lekkere verrassing ;)
Je bent blijkbaar een erg goede kok. Dat onthouden we, voor de Plazilla-bijeenkomst! ;)
Een dwergpoedel?? Dat beest heet zeker ook nog een Fluffy Flora Estelle van de Gardeniahoeve? Maar goed het zal eerder een pitbull zijn die alleen maar een lief klein keesje wil zijn en hij wil Annemarie genoemd worden. Maar je hebt je broertje heerl gelaten, nou misschien zijn ego niet, maar dat wordt hij hard van.:-)
Haha, tja, ik kan toch een muis niet met een pitbull op pad sturen? ;) Ik ben best lief voor mijn broertje geweest, vind ik. :)
Zoals zusjes voor de jongere broertjes en zusjes moeten zijn :)