De geroepene deel 26,zwaaien in de tijd

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 26 June 06:21

images?q=tbn:ANd9GcRSTl-w4DORWmqhZgWs6ra

Gillianos hield een klein puntje van een tand tussen zijn vingers. Hij zette zijn tanden op elkaar en haalde er diep adem door. 'Geen pijn', zei hij, 'dat is mazzel de zenuw ligt niet bloot.' Er miste een klein hoekje uit zijn voortand. 'Wraak van de dadel ,' lachte Marius.  'Kijk,' zei Marius, 'dit is zo´n voorval dat je niet licht vergeet, ik stel voor dat we er een anker punt in de tijd van maken. Een ankerpunt dat een baken is naar wat nog komen gaat en naar het verleden. Dit is zo´n magisch moment.

'Hoe bedoel je een ankerpunt en een baken,' wilde de Leviet weten?' Je kunt elke gebeurtenis die je samen deelt tot een punt in de tijd maken,' legde Marius uit,' een herinnering is toch niets anders dan dat. Je maakt een dag mee , of een week of een maand in een bepaalde omgeving en er gebeurt een ongeluk op een bepaald tijdstip, dat onthoud je en dat is nu verbonden aan je verblijf op die plek, het is verankerd. Het overheerst al die andere dingen die gewoon zijn en daar door niet opvallen, dat je opstond of wat at, ook wat er op je bord lag wat je dronk of welke sandalen je aandeed. Nee, het ongeluk zal, in je geheugen al dat gene overheersen. Jaren later als je andere ongelukken ziet dan is er in je hoofd een deel waar alle ongelukken in staan uit je herinnering, om dat ze indruk maken naar plaats en ernst en dan komt ook dat eerste ogenblik weer naar voren. Dat ongeluk op die bepaalde plaats en tijd. Het is magische beelden vangen, of beelden magisch maken. Je maakt ze tijdloos.

images?q=tbn:ANd9GcRQ8q0lavUPxvULWur671G

'Dat is apart', zei Gillianos, ' zo heb ik nog nooit over dingen gedacht.' Marius keek hem aan,'je bent dan ook nog een jonge ziel, je moet nog veel horen en opnemen. Alsof je een schilderij vliegensvlug maakt van ons hier, om dit vast te leggen, dat kan natuurlijk niet, maar wij maken dat schilderij nu in ons hoofd en voor altijd in de tijd die komen gaat, weten we, dat we naast iemand zaten die in een dadel beet en zijn tand brak. Het zal een waarschuwende werking hebben als we weer dadels zien of er één in onze monden steken. Het gebeurde zal verbonden zijn in drie kern gedachten. Het zitten naast vrienden op deze plek onder de stoa, het eten en drinken en de sfeer en het bijten op de dadel dat een stukje uit je tand neemt. '

Ik luisterde naar Marius en spiegelde zijn gedachtengoed aan onze groep en ik begreep waarom hij de filosoof was.  'Tijd bestaat niet,' zei ik, 'het is maar een afspraak om afspraken te kunnen ordenen. Je leven is een trits van gebeurtenissen van je geboorte tot je dood en misschien nog wel daarna.' 'God heeft de tijd gemaakt,' zei Samuel de Leviet plechtig, ' in den beginne was de aarde woest en ledig en de Geest God´s zweefde over de wateren..en hij schiep de aarde in 6 dagen en de zevende was de rust dag' 'Dat komt uit je Heilige boeken,' vroeg Gillianos? ' onder andere,' lachte Samuel. 'Het is dus opgeschreven', zei ik, 'net als wat Marius net zei, een bevroren moment dat niet meer verandert.'  'Ik noemde het eigenlijk een magisch beeld of een ankerplaats in de tijd,' vond Marius,' maar ik volg je gedachte gang.'

images?q=tbn:ANd9GcQYNJeaD2PBAfGj4DfUKRA

'Als jouw heilige boek,' zei ik tegen Samuel,' of rol begint met in den beginne was de aarde woest en ledig , dan is dat een aanduiding in de tijd, niet op dat en dat uur, of drie dagen geleden maar wel degelijke een markering een scheidings punt. Een punt van belang, daar begint een geschiedenis, van af dat moment ontvouwt zich een trits van gebeurtenissen tot nu toe. Iets dat in een eindloze span gebeurt, waar niets over bekend is of over vermeld wordt, er van uitgaande dat jouw Heilige rollen en boeken, een werkelijkheid voorstellen. Iets vindt plaats, namelijk die Geest die over wateren zweeft. Vanaf daar begint jouw Heilige boek te verhalen.

Daarvoor kan ook  niet want er was niemand om het op te schrijven want die moesten nog door die Geest geschapen worden.' Dan heb je meteen het probleem te pakken', vond Gillianos, 'die mensen waren niet aanwezig, want die werden als kroonstuk op de schepping geschapen in het evenbeeld van die geest, dat klopt toch Samuel?' 'Ja' zei Samuel behoedzaam, 'de mens verscheen als laatste.' 'Wie beschreef dat scheppings proces dan,' wilde Gillianos weten?

'Wij dwalen af,' zei ik, Marius wilde een beeld vereeuwigen en nu praten we over wie de schepping in een boek heeft vastgelegd.' De jongen kwam aanlopen en ruimde de wijn glazen op en kwam terug  met een nieuwe kan chai en kleine thee glaasjes. Wij hielden even allemaal stilte in acht toen de glaasjes een voor een gevuld werden, onze gesprekken waren onze gesprekken en niet iedereen kon daar deelgenoot van zijn.

images?q=tbn:ANd9GcQYNJeaD2PBAfGj4DfUKRA

'Juist', zei Marius toen de jongen weer geruisloos verdween.' Wij weten niet zeker, Samuel wel natuurlijk vanuit zijn werkelijkheid van de heilige boeken, of ons leven tot ons lichaam beperkt is. Daarom is het leuk om dit moment vast te leggen zodat we daar altijd aan terug kunnen denken.. of naar toe kunnen denken, want als er een collectief is en daar waren we het net nog over eens dat zoiets bestaat,, en je kunt er van aftappen dan wordt dit toegevoegd aan dat collectief van menselijk bewustzijn. Het collectief was er voor ons en na ons, dus wordt de gebeurtenis van Gillianos met zijn tand een ijkpunt in de tijd. Als een weegschaal die in balans staat.. de ene schaal is het verleden en de andere schaal wat er nog staat te gebeuren en de wijzer is nu, de gebeurtenis van net.

Je kunt de weegschaal voor het gemak gelijkstellen aan het collectief. Zijn de tijden roerig, zoals nu het geval is dan raken de schalen uit balans, dan gebeurt er veel in weinig tijd, maar er kan ook weinig in veel tijd gebeuren, wat vindt vriend Kratos, hiervan?'  Ik had stil zitten luisteren en genoot van de discussie, met name hoe die zich ontvouwde. 'Het klinkt moeilijk wat je zegt, goede Marius maar wat jij zegt is een waarheid als we die al zouden kunnen toetsen. Ik vind het een leuk idee om even met zijn allen stil te staan bij de tand van mijn buurman' en ik wees op Gillianos,' en waarom ook niet, hoe wil je dat wij dat doen?'

'Steek allen  je rechterhand omhoog', behalve Gillianos want die is het onderwerp  en zwaai naar hem als ik tot drie geteld heb, dan zeggen we allemaal de tand en de dadel' Gillianos zat een beetje schaapachtig te kijken, toen Marius begon te tellen, bij drie zwaaiden we allemaal naar Gillianos die nu nog schaapachtiger keek en herhaalde als in een rite ,'de tand en de dadel'. 'Dank je wel zei Marius de tijd zal ons leren of dit een ankerpunt was' en hij pakte zijn thee glaasje ,' we hebben net een zelf schilderij gemaakt in ons hoofd, je zou het een zelvert kunnen noemen'.

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Pap,'  klonk het,' ben je bijna klaar om mee te gaan'  Ze kwam aan schrijden mijn prachtige dochter, met Griekse hoofsheid. 'ja zeker lieverd,' zei ik.' Goedemiddag allemaal,' begroette ze ons in de kring. 'Zijn er goede gesprekken gevoerd?' 'Altijd,' vond Samuel en Marius zei, ' per dag neemt je schoonheid toe Eva,' en mijn vaderlijk hart vervulde van trots. 'Goede Kratos' zei Gilianos', toets het ijkpunt even.'

'Eva' zei ik met een glimlach waar denk je aan als ik zeg: dadel. ' Zij keek even de kring rond en de oude vrienden smolten. ' Gezond,' zei ze en waar denkt u allen aan als ik zeg dadel?' Als één stem klonk de tand en de dadel en we zwaaiden naar haar en barsten toen in lachen uit. 'Allemachtig', zei, Eva, 'wel zalig zijn zij die lachen in het huis der dwazen en met die woorden stak zij haar hand uit en hielp mij omhoog. 

San Daniel 2014

lees ook de geroepene. deel 27 . het kwaad en de katharen

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je hebt een ankerpunt bij Carcassonne gemaakt... Hoe toepasselijk op de volgende hoofdstukken.
weet je nog..x
ja. dat klopt we hebben vele ankerpunten. mooi filosofisch geschreven.
Een ankerpunt als tappunt, interessant!