Een regenachtige ochtend

Door Wasbeer gepubliceerd op Friday 20 June 16:51

Jeanette

fd90b56d1164620d349db1f383a9fcb7_1403278

Kevin liep vervuld van sombere gedachten over het verlaten industrieterrein richting de parkeerplaats , Zijn zakelijke afspraak was naar verwachting verlopen, maar dat had zijn stemming niet kunnen verbeteren. Het motregende een beetje en alles zag er hier grijs en naargeestig uit op deze late lenteochtend. De kantoorgebouwen op dit gedeelte van het terrein waren saai en maakten een trieste indruk.Hij verbeelde zich dat er achter die ramen vele mensen zuchtend de tijd probeerden door te komen om daarna nog steeds zuchtend naar huis te gaan. En dan? Een avondje verveling, hangend op de bank, kijkend naar programma's die ook saai en grijs waren? Ook de plantenbakken en de groene veldjes met bloemen die hier waren aangebracht om het geheel wat op te vrolijken, maakten op hem geen positieve indruk. Ze waren gewoon niet op hun plaats en leken dat ook uit te stralen. Zelf zuchtte hij ook maar eens en kwam plotseling tot stilstand omdat hij tegen 'iets op botste.

 

Wat doe jij nou?. Kevin keek op en keek recht in een paar heldere blauwe ogen, die hem duidelijk verwijtend aankeken. Vervolgens zag hij op de grond een grote doos met gebak liggen, blijkbaar het 'iets' waartegen hij was aangelopen. Even wou hij de doos oprapen, maar het wat duidelijk dat de inhoud reddeloos was verloren in de natheid op de straat. Hij keek weer in de blauwe ogen die inmiddels al een stuk vrolijker keken. Sorry, ik was in gedachten en lette niet goed op en wat nu?  Een glimlach maak haar gezicht nog aantrekkelijker dat hij het  meteen al had gevonden. Ach, zulke dingen gebeuren mij nu altijd. Geen mens verder te zien in de wijde omtrek en ik loop op tegen degene die in gedachten ook niet oplet.. Help je me even om die rommel in de container te gooien.? Samen lukte het om de doos te 'dumpen' zonder te veel smurrie aan de handen te krijgen. Ze rommelde even in haar handtasje en gaf hem een papieren zakdoekje om wat slagroom te verwijderen dat ongemerkt aan zijn vingers was blijven kleven. Nou bedankt hoor, ik ga maar weer een nieuwe doos halen. Het klonk spottend , maar met een vrolijke ondertoon. Kevin twijfelde even maar vond al gauw zijn stem terug. Mijn auto staat hier vlakbij. Ik breng je wel even en natuurlijk betaal ik ook het nieuwe gebak. Ze keek hem voor het eerst goed aan. Jij bent toch niet zo'n type dat over industrieterreinen loopt om eenzame vrouwen omver te kegelen om ze in zijn auto te lokken of wel soms? Kevin schrok even, hoewel het op vrolijke toon werd gezegd. Sorry , mijn naam is Kevin en ik had hier een afspraak, ik zal je mijn rijbewijs even laten zien. Lachend hield ze zijn hand tegen toen hij de daad bij het woord wilde voegen. Jeanette , volgens mij is dat toch een ander soort mannen. Vooruit dan maar, op naar de auto. Ik moet wat opschieten anders krijg ik problemen op het werk.

 

Toen zij naast hem zat in de auto besefte Kevin ineens dat het al weer zes maanden geleden was sinds dit de vaste plaats was geweest van 'haar' en even kreeg hij een brok in de keel. Waar was het gebak eigenlijk voor? Iets bijzonders op het werk? Jeanette leek even na te denken. Niets bijzonders eigenlijk, ik ben jarig vandaag. Erg vrolijk klonk het niet. Vanavond een feestje dan? De veranderde toon was Kevin meteen opgevallen, maar hij wist niets anders te zeggen. Nee, komend weekend pas voor de familie . Vanavond vier ik het met de kat. Voor haar een lekker hapje en voor mij een pizza uit de diepvries, best gezellig. Kevin bleef even stil. Klinkt enorm gezellig, maar misschien dat je met mij een hapje wilt gaan eten, nadat de kat van het lekkere hapje heeft genoten? Anders zit ik thuis ook maar aan een pizza in mijn eentje? Als goedmakertje voor die botsing, zeg maar. Jeanette leek de vraag niet gehoord te hebben. Daar is de bakker. Als jij even wacht, dan haal ik een nieuwe doos gebak. Op de terugweg durfde Kevin de vraag niet te herhalen en ze zwegen beide. Toen ze bijna bij het kantoorgebouw aangekomen waren, merkte ze ineens op. Lijkt me best gezellig zo'n etentje, wat dacht je van een uur of acht? Kevin kon zijn oren niet geloven en stopte wat te vroeg en moest vervolgens een stukje verder rijden om voor de ingang te komen. Hij stapte snel uit om het portier voor haar te openen, maar ze stond al buiten de auto en waarschuwde hem. Blijf jij maar uit mijn buurt , anders ligt deze doos straks ook nog op de grond. Ze lachte hem vrolijk toe. Zal ik je vanavond dan maar op pikken , wat is het adres en hoe laat ben ik welkom? Ook hij kon een lach niet onderdrukken toen hij naar de doos keek. Jeanette dacht even na. Nee, laten we maar afspreken in dat nieuwe restaurant 'De bloem', als jij dat ook goed vindt. Dan laat ik je nog wel even in twijfel of ik echt kom. En  nu uit de weg, ik moet echt een beetje opschieten. Met die onhandige gebaksdoos tussen hen en, wist Kevin even niet wat te doen om afscheid te nemen. Maar zij was al kordaat vertrokken en liep richting de automatische schuifdeuren. Nog één keer keek ze lachend om.

 

Kevin stond nog even buiten de auto na te denken. Wat was dat motregentje toch lekker fris. Hij keek naar het kantoorgebouw en zag de vrolijk gekleurde reclameletters op de gevel. Voor het raam keek iemand naar hem en hij stak vrolijk zijn hand op. Bewonderend staarde hij naar de mooie bloemen in het gazonnetje en verheugde zich op de avond. Wat was het leven toch mooi.

c4bc0b863abac27b34b475c34403f716_1403278

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vrolijk einde
heel mooi geschreven
Dank je, een beetje vrolijkheid mocht ook wel weer eens
Heel mooi geschreven Wasbeertje.

XXX
Dank je vlindertje

xxx
Eindelijk eentje die goed afloopt. Het verhaal bedoel ik dan, want de afspraak is nog een beetje twijfelachtig.
Leuk verhaal!
Dank je. Vrouwen zijn nu eenmaal niet helemaal te begrijpen. Maar ik denk dat ze wel zal komen. Ze lijkt mij heel aardig
En zo kan het zomaar lopen.
Met je neus in de slagroom!

Leuk verhaal, graag gelezen.
Ach , als ik weer in een sombere bui raak, kan hij in dat restaurant wachten tot hij een ons weegt.
Dus daar was je de hele tijd - op dat parkeerterrein! ;-)
Je hebt vast die gehavende gebakjes uit de afvalbak gevist....
Een beetje wasbeer weet zijn kansen immers in te schatten.
Hartje!
Het bos of de parkeerplaats is immers om het even. Ik vind je juiste weg wel weer terug
Hahahaha, het gaat over een taart. Ik kreeg vandaag een heerlijke slagroomtaart van.........en moest toe heel erg aan jou denken:-))xxx
Wat je humeur al niet uitmaakt bij de manier om naar de wereld te kijken. mooi verhaal.
Dank je wel en in ieder geval geen triest einde in dit geval
tegen Wasbeer
1
Nee dit komt denk ik wel goed in de trant van ze leefden nog lang en gelukkig.
Dat past dan weer niet echt bij mij ;)
Vast niet, maar ik kon het proberen :)