Dag 96: staan we stil?

Door SAHM gepubliceerd op Sunday 15 June 16:20

Overal om me heen gonst het: Klaasje zegt mamma! Pietje kan opeens kruipen. En Marietje? Die zit al gezellig in de box! Maar "kleine boedha" staat voor mijn gevoel de laatste weken een beetje stil... 

Stilstand is achteruitgang

Het leek zo veelbelovend: al een maand lang probeert "kleine boedha" te kruipen en sinds twee weken lukt het hem om op handen en knieën te staan. Maar verder dan dat komt hij niet. Hij doet enorm zijn best, maar er verandert eigenlijk maar weinig. Stiekem kan me dat soms best frustreren, vooral omdat het bij andere kindjes wél lukt.

Sommige moeders gun je het enorm dat hun kindjes vanalles en nog wat doen, maar sommige moeders vind ik gewoon niet zo sympathiek en dan vind ik het dus absoluut niet leuk als hun kindje eerder kan staan dan ons kindje... Zeker niet als ze dan ook nog net doen alsof hun kindje daardoor beter is dan andere kindjes, en zij dus betere moeders zijn. 

Manlief zegt dat ik verbitterd klink in dit stukje tekst. Dat is niet de bedoeling, maar misschien ben ik dat inderdaad wel een beetje verbitterd op het moment. Is dit nu de toekomt? Niet alleen meer het gevoel hebben dat ikzelf tekort schiet, maar ook nog eens dat mijn kind tekort schiet? Eigenlijk pas ik daarvoor... 

 

Hoe is het om thuisblijfmoeder te zijn? 365 dagen lang zal ik elke dag een tipje van de sluier oplichten. Hier stel ik mezelf en mijn  gezin voor. 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.