Een wereld van geuren

Door Appelpit gepubliceerd op Saturday 14 June 23:13

Vrijdagmiddag 5  uur. Het busstation is uitbundig met oranje vlaggetjes versierd. “Gezellig”, vinden de twee oudere dames die gelijk met mij uitstappen. Maar als ik iets verderop de trappen van het treinstation op klim, kom ik op een kaal, leeg perron. Ik ga zitten op het enige bankje en zie over het dubbele spoor dat precies tegenover me het enige bankje van het andere perron is.

Er komt een vrouw naast me zitten. Een tijdje wachten we zwijgend. Ik bedenk dat ik als ontwerper van het station die twee bankjes nooit tegenover elkaar zou zetten. Zit je elkaar precies aan te kijken als er op allebei de perrons iemand zit.

Ik schrik op als de vrouw naast me iets zegt. Ik heb het niet verstaan.

“Of niet?” vraagt ze. Ik kijk haar aan en ze herhaalt: “Eternity? Heb je dat op?”
Ik moet twee seconden nadenken. Dan roep ik: “Wat knap!”

Ja, het is Eternity. Een geurtje met een verhaal. Ik heb het een keer gekregen nadat ik een ‘neus’, oftewel een geurdeskundige had geïnterviewd. Een man die de hele dag bezig is met het bepalen van de juiste geur voor allerlei producten. Je denkt dan in de eerste plaats aan parfums en andere toiletartikelen, maar dat is lang niet alles waar zo’n ‘neus’ zich mee bezig houdt. Er wordt ook goed nagedacht over de geur die bijvoorbeeld wasmiddelen moeten hebben, of bepaalde etenswaren of snoepjes. Niet zo gek als je er even bij stilstaat. Maar wat ik verrassend vond, was dat er ook een geur is ontwikkeld die de verkoop van auto’s stimuleert. Een soort stoere lucht met een zweem van leer. Daar zou je toch niet zo gauw aan denken.

Tijdens het interview werd ik rondgeleid door een ruimte waar allerlei mensen geconcentreerd aan verschillende strookjes snoven, waar ze van alles over noteerden. Er was ook een soort grote koelruimte met talloze kleine monsterflesjes waar de gekste luchtjes in bewaard werden. Een onvermoede wereld van geur. Na afloop van het interview kreeg ik dus een fles Eternity mee; een eenvoudig, glazen flesje zonder opdruk, in een doosje waar alleen IFF op stond: International Flavors and Flagrances, zo heette het bedrijf waar ik op bezoek was.

Ik ben geen fanatiek parfumliefhebber, maar deze vond ik meteen lekker. Nu ik naar een etentje ga, heb ik het weer eens opgedaan. En het werd herkend!

Mijn buurvrouw zegt: “Ik moest er even over nadenken… een collega van me had ook altijd Eternity. Dan kwam ze langs en dan rook het zo lekker!”
Ik lach haar toe. Dan komt de trein eraan en staan we op van ons bankje om in te stappen.

De hele weg ben ik me bewust van de vage parfumgeur die om me heen hangt.

Eternity

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi Appelpit
Het is geweldig : een geur ... en je maakt er een heerlijk verhaal van!
En zo zit er een leuk verhaal in alles. Ik kon deze bijna ruiken!
met veel plezier gelezen
"Er was ook een soort grote koelruimte met talloze kleine monsterflesjes waar de gekste luchtjes in bewaard werden."
Doet me denken aan de flessen met dromen van de GVR :)
wat een leuke associatie! Geuren en dromen... Maar dit zijn piepkleine flesjes en de dromenflessen moeten kanjers zijn. Een trollenklopper krijg je natuurlijk ook nooit in zo'n miniflesje gepropt :)
Reuzen meten natuurlijk met hele andere maten, maar het principe blijft hetzelfde.
Wat zou ik graag nog eens een gnifgnuiver dromen :)
Eternity ik zal het nu ook niet gauw meer vergeten, wat maak jij toch veel mee als interviewer, mooi geschreven echt uit het leven gegrepen ;-)