Dubbelziel - David Ambrose

Door WandererStefanie gepubliceerd op Friday 13 June 18:28

Volledig verslag via http://discoveriesofawanderer.wordpress.com/ .

Ik ga MIJN MENING meteen starten met iets negatiefs. Het spijt me zeer dat ik dit moet doen, maar het boek begon voor mij ook direct in mineur. Hoe dit komt? Wel, er stond op de eerste pagina, naar mijn taalgevoel, een grove vertaalfout. Ik geef ze even mee :
hij begon er echt de balen van te krijgen. = hij begon er van te balen
Ik heb natuurlijk geen idee wat er origineel staat, maar deze zin is in mijn ogen zeer krom. Ik begon dan ook al wat tandenknarsend verder te lezen en inderdaad. Hier en daar zijn er typo’s, worden er komma’s vergeten en op een bepaald moment wordt Clare zelfs verwisseld met Julia. Het vreemde is dat het boek verder wel beter vertaald is, zeer jammer dus dat het begin zo’n wankele indruk geeft. Menig mens zou alleen daarom het boek al kunnen dichtklappen! Wanneer ze dit zouden doen missen ze echter wel een entertainend boek voor wie houdt van spanning in een mix van bovennatuurlijke verschijnsels.
Het boek is dus voor mensen die iets meer willen dan alleen wat moorden en een whodunit.
In het begin, het eerste deel, is er zelfs niet echt sprake van moorden. Je komt gewoon terecht in het leven van Tom, een junk en alcoholist, die een ongeval had en zich niets meer herinnert. Hij probeert zijn leven weer op de rails te krijgen en dat lukt hem wonderwel tot zijn dochter beweert dat ze iemand anders is.
Het boek leest eigenlijk een beetje als de exorcist, met scènes die goed zouden passen in de film. Niet verwonderlijk misschien als je ziet dat de schrijver ook scenarist is. Iets wat trouwens vaak duidelijk op te merken is door zijn verwijzingen naar films. Mensen die weinig weten van films gaan dit misschien een minpunt vinden, toch leest het boek verder zeer vlot weg.
Er is voldoende afwisseling en spanning. Pluspunt is dat de hoofdstukken kort zijn. Ze zorgen dat je de draad vlug terug kan oppikken, mocht je een pauze willen.
Op het einde van deel één en begin van deel twee klikt de puzzel in elkaar en kom je te weten wie de dader werkelijk is. Jammer hoor ik jullie denken en eerlijk, dat vond ik ook! Het begin verraadt dus de identiteit van de schuldige en vertelt waarom de moordenaar een moordenaar werd. Redelijk saai in mijn ogen. Gelukkig kom je ook het verband te weten met Tom en zijn familie en dan, dan wordt het uiteindelijk heel spannend. Hoe gaat dit aflopen?
Deel 3 begint even desoriënterend voor mij, de plek waar ik in dit stuk terechtkom is niet de plek waar ik eindigde in het vorige. Het klinkt zeer mysterieus, maar ik wil niets verraden … Ik kan alleen zeggen dat ik even heb moeten herlezen, meerdere malen zelfs. Eens ik echter mee was, zat ik in de volle actie en spanning. Als je dan denkt, het is opgelost, komt Dave Ambrose met een onverwachte wending en denk je : “NEE, dit kan niet!” .
Het laatste deel is dan echt weer een rariteit, recht uit een bizarre horrorfilm. Het begin hier van is volgbaar en realistisch, maar nadien gaat de auteur voor mij echt uit de bocht. Het einde is vlug vlug en laat me teleurstellend achter. Ik heb het gevoel dat Ambrose het beu was en gewoon wou eindigen, zeer jammer.
Dit boek is dus in mijn ogen meer een filmscenario voor een redelijk bizarre horrorfilm. Het is entertainend, al mag je niet te hard realistisch nadenken. Daarnaast leest het ook wel vlot weg vanwege de, eerder vernoemde, korte hoofdstukken en afwisseling in perspectief. Je wil echt wel weten hoe het afloopt!
Wat ik nu van het “vintage” genre moet denken weet ik niet goed. Het bovennatuurlijke vind ik tof gevonden en het brengt leven/spanning. Helaas voor de auteur gaat hij te ver in sommige dingen en niet diep genoeg bij andere. Hopelijk zijn zijn andere boeken beter en leer ik dit “nieuwe” genre beter appreciëren …

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.