Gesprek in de nacht

Door Wasbeer gepubliceerd op Friday 13 June 17:54

Regina

 

20ac5e57bd4fcdeef6199f31f951f742_1402677

 

 

 

Paul liep al een uur te ijsberen met zijn mobieltje in de hand, wachtend op dat ene berichtje. Ongeduldigheid ging samen met ongerustheid omdat hij eigenlijk eerder een boodschap al had verwacht. Maar hij wist dat ze soms de tijd niet in de gaten hield. Een blik buiten liet een troosteloze straat zien, spaarzaam verlicht in deze koude maar bijzondere nacht. Weer keek hij naar het schermpje, hoewel hij wist dat er geen signaal was geweest. Tenslotte opende hij de sms'jes van die dag maar  en moest er weer om glimlachen. Korte zinnetjes, waardoor haar stem in zijn gedachten klonk en zelfs dat lachje, waar hij zo verliefd op was geworden, kon hij af en toe 'horen'. Even tot rust gekomen, ging hij op de bank zitten en legde het mobieltje op de tafel voor zich. Meteen begon het apparaat te trillen en snel zocht hij het menu met de boodschap. Van haar, drie korte woordjes: I am available . Snel drukte hij op de voorkeurtoets en hoorde de telefoon overgaan.

 

R: Hallo, met Regina

P: Hoi lieverd, met Paul. Ik werd al een beetje ongerust. Hoe is het met je?

R: Hé, je weet dat best dat ik contact met je opneem. Ik voel me heerlijk en ben al een tijdje op, hoe is is bij jou

P: Veel beter, nu ik jouw stem weer hoor. Vertel me nu eens hoe je dag gisteren was.

R: Dat heb ik je toch al in mijn berichtjes verteld. Het was verschrikkelijk warm hier, maar we hebben een erg indrukwekkende dag gisteren gehad .

P: Een paar korte berichtjes zeggen niet zoveel, lief. Ik ben gewoon benieuwd naar jouw indrukken, babbel eens met me.

R: Je weet best dat ik nu eenmaal niet meer contact met je kan opnemen. Er zitten gewoon te veel bekenden in het reisgezelschap en ik moet voorzichtig zijn. Je wilt toch niet dat 'hij' van ons contact op de hoogte wordt gesteld.

P: Begrijp ik best,Regina. Ik mis je gewoon en ik verlang naar je. Hoe is de avond verlopen.

R: Best gezellig en het is behoorlijk laat geworden. Er was hier een ceremonieel feest. Heel bijzonder en we werden uitgenodigd om het bij te wonen.

P: Met 'we' bedoel je zeker weer jij en die reisleider van je. Was hij weer zo 'aardig' tegen jou? .

R: Ja , die naamgenoot van je was er ook bij. Samen met nog 40 anderen trouwens. En inderdaad was hij weer even charmant als altijd en ook een beetje needy, net als jij nu.

P: Het was maar een grapje,Regina. Maar begrijp je dan niet dat ik af en toe best jaloers op hem ben. Hij is tenslotte bij je en ik niet. .Zeg eens wat liefs tegen me.

R: Hahaha, wat moet ik dan zeggen. Je weet best dat ik liever hier samen met jou zou zijn. Dat zou het echt bijzonder maken. Maar een volgende keer misschien. Je weet dat het allemaal niet zo eenvoudig ligt en dat je geduld moet hebben.

P: Toch zal ik best blij zijn dat je morgen weer deze kant op komt. Dan kan ik je gewoon dagelijks bellen en hoef ik niet na te denken over de kosten voor jou. Dit gesprek duurt al weer een tijdje, lief. Denk je er aan wat we hebben afgesproken over de tijd.

R: Wat jij me hebt opgelegd, bedoel je toch? En over als ik weer terug ben, moeten we nog even hebben. Er is niets veranderd, dat weet je toch. Ik kan nu eenmaal niet zomaar met je bellen. Je kent de situatie toch. Geduld hebben, lieverd.

P: Bel je wel even als je geland bent?. Ik vind het gewoon prettig om te weten dat jij dan weer in het land bent. En gelukkig een stuk dichterbij.

R: Als ik een momentje vind, bel ik je natuurlijk. Maar 'hij' komt me ophalen. Dus het kan zijn dat het een kort gesprek zal zijn.

P: Doet er niet toe. Als je maar even contact opneemt. Wat hoor ik toch voor geluid bij jou op de achtergrond?

R: Dat zal het terras wel zijn. Ik zit hier lui naar het water te kijken. Een prachtig gezicht en het begint al weer warm te worden.

P: Nou, warm is het hier beslist niet, Ik wou dat ik naast je kon zitten en niet alleen omdat het daar warm is, schatje.

R: Hé, er is hier wat tumult en volgens mij zie ik mij reisgenote aankomen dus

P: Ben je er nog, Regina?

 

Een blik op het schermpje maakte duidelijk dat de verbinding verbroken was. Paul probeerde een paar keer achtereen het nummer weer, maar er kwam geen signaal meer. Er kwam een vage ongerustheid bij hem op, maar haar mobiel vertoonde wel vaker 'kuren'. Een uurtje later controleerde hij nog even op het internet in hoeverre er storingen waren op de 'lijn' met het buitenland. Daar werd echter niets over vermeld. Paul sliep wat onrustig en probeerde die nacht nog een paar keer Regina te bellen. Alleen maar om te kijken of haar telefoon zou overgaan. Dat gebeurde niet.

 

De volgende ochtend was er schokkend wereldnieuws

 

e5cb81cd8a84ca8a000ffc96b476f6ba_1402677

 

Vreemd hoe de menselijk geest kan werken. Opeens moest ik vandaag weer denken aan die nacht van de Kerst-tsunami. Alweer bijna 10 jaar geleden. Hoeveel gesprekken zullen er toen onderbroken zijn.... .

 

https://www.youtube.com/watch?v=lJb1ssF7040

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dit blijft hangen hoor!
Je schreef het ook zo mooi en spannend!
En denken dat het gebeurd is met bv.die tsunami

Best gek dat je daar op een gegeven moment weer aan terug moet denken.
mooi en indringend geschreven en dat laatste wat je er onderaan schrijft, raakt mij
Daar weer bij stil staan, het leven is een verrassing soms intriest

Leven bij de dag maar, je weet immers nooit...
Een ontluikende liefde......zomaar weggespoeld.
Dat is wel heel cru gezegd, maar je hebt gelijk
Heel indrukwekkend geschreven.
Dank je wel
wel heel droevig dat dit het einde was van een bloeiende liefde.
Ja gaat het in het echt toch ook, maar gelukkig vaak minder rampzalig
Het lijkt me zo vreselijk. Volgens mij heb je eerder iets dergelijks geschreven, met een mobieltje in een vliegtuig meen ik? Het is een duidelijk besef dat het zo maar voorbij kan zijn. Goed geschreven!
Uitstekend geheugen. Soms heb ik' íets' met trieste eindes.
Naarmate ik dit las kriebelde in mijn achterhoofd de gedachte aan de tsunami. Mooi geschreven.
Dank je wel Best bijzonder dat zulke gesprekken ook in werkelijkheid zullen zijn onderbroken.