Gesprek gehad: marktonderzoek over pesten

Door Ibrilman gepubliceerd op Wednesday 11 June 23:19

Vandaag had ik een heel mooi en fijn gesprek met iemand. Ze had onlangs een oproep geplaatst over een soort marktonderzoek over pesten. Ze heeft een eigen praktijk voor alternatieve geneeswijzen en werkt daarnaast als invalleerkracht en houdt marktonderzoeken. Ik zag haar oproep op Facebook, ze wilde gesprekken voeren met ca. 10 personen over de gevolgen van het pesten, en mogelijke oplossingen. Ze wil zich in haar praktijk ook verder toespitsen op het helpen van kinderen die gepest worden/zijn.

Het was een marktonderzoek met wel heel interessante vragen. Ook vragen die ik totaal niet had verwacht, waar ik wel even goed over na moest denken. Na wat algemene vragen, vroeg ze wat in de tijd dat ik gepest werd, mijn grootste frustraties waren. Ik antwoordde dat ik me altijd alleen voelde staan, dat ik nooit veilig was, dat ik niemand kon vertrouwen. Ze vroeg of de school ook had geholpen of had doorverwezen voor hulpverlening. Totaal niet dus. Bij ons werd eerder alles in de doofpot gestopt of verzwegen. Het enige wat gedaan werd: een decaan op school had mijn ouders op een ouderavond verteld dat ik gepest werd. Ze wisten dat nog niet, omdat ik bedreigd werd, en dan laat je het wel om het aan iemand te vertellen... Mijn ouders gingen vervolgens regelmatig met de directeur praten maar hij zei dat ik pas kon worden overgeplaatst naar een andere klas, als dat schooljaar voorbij was. Dat hele jaar heb ik dus puur moeten overleven. Hulpverlening of gesprekken werden nooit aangeboden. Zelfs onze klasselerares wist nergens van, met haar heb ik ook geen gesprekken gehad. Je zou toch denken, als 1 leraar het wist, dat zoiets besproken wordt onder collega's ... maar ja. 

Toen kwamen vragen over de gevolgen van het pesten, en toen heel verrassende vragen, bijvoorbeeld: heb je eraan gedacht dat het pesten gevolgen kon hebben bijv. op financieel gebied of op je gezondheid? Ik zei dat ik nu vier jaar zonder werk zit en dat ik door het pesten weinig zelfvertrouwen heb en daardoor niet door sollicitatiegesprekken heen kwam omdat ze daar doorheen prikten. Ik heb dus een uitkering. Stel dat ik meer zelfvertrouwen had gehad en weer werk had gevonden, dan had dat dus inderdaad ook een verschil gemaakt op financieel gebied. Ook qua gezondheid. Doordat ik snel stress-/angstklachten heb, reageer ik daar lichamelijk op en daardoor neemt mijn weerstand (die toch al niet best is door minder witte bloedlichaampjes) verder af en word ik dus eerder ziek. 

Beinvloedt het pesten je ook in deze tijd nog financieel, op gebied van relaties, gezondheid en de ontwikkelingen van je talenten enz. Hoe beinvloedt het je toekomst? En vervolgens ook een aantal interessante vragen over de hulpverlening. Wat zou er veranderd zijn als er in die tijd de juiste hulp was geboden, hoe had je leven er dan uit gezien? Als je op internet op zoek bent naar hulpverlening, hoe zoek je dan? Ben je liever actief of passief in therapie? Welke zoekwoorden gebruik je als je een therapeut zou zoeken? Ik zei: bijvoorbeeld hulp, therapie, pesten, ervaringen, forum. En wat heb je al geprobeerd? Ik zei dat ik vanaf mijn 16e in therapie ben, (met enige tussenpozen) en dat ik pas sinds twee en een half jaar de juiste therapie heb wat voor mij echt effect heeft. Ze vroeg waarom dat zo lang geduurd had. Ik zei dat eerder de hulpverlening was gericht op je weer wat prettiger leren voelen in een groep of in de samenleving, en gesprekken waren meer van 'hoe gaat het nu?' Tot we erachter kwamen dat het eigenlijk ECHT ging om trauma's die nooit verwerkt waren. Zo kwam het balletje aan het rollen en ben ik met EMDR begonnen.

Toen een hele mooie vraag: hier moest ik echt wel even goed over nadenken! Als een dienstverlener het exacte product of dienst zou hebben dat het pesten oplost, wat zou die dienstverlener moeten zeggen zodat je onmiddellijk dat product/dienst zou kopen? Ik antwoordde: dan zou hij iets moeten zeggen als: 'ik heb hier DE oplossing tegen het pesten, dat alles oplost. Alles is onderzocht en de positieve resultaten zijn 100% gegarandeerd'. Wat zou je weerhouden om met een hulpverlener in zee te gaan? Wat moet een hulpverlener NIET zeggen? Wat mij zou weerhouden is als het niet klikt met een hulpverlener of als ik geen goed gevoel zou hebben bij iemand. Wat zou hij/zij niet moeten zeggen? Ik antwoordde: dat het aan mij lag, dat het mijn schuld was. Verder stelde ze de vraag: voor welke oplossing tegen het pesten zou je betalen? Ik zei dat dat wel lastig was om te beantwoorden, maar dat ik ook hoop dat mensen ooit nog eens aangifte kunnen doen tegen pesten. Dat er dan echt naar je geluisterd wordt, dat dingen erkend worden. Dat zaken van heel lang geleden ook niet verjaren maar dat ik bijv. na 30 jaar alsnog aangifte zou kunnen doen. Daar zou ik niet eens over na hoeven denken als ik die kans zou krijgen.

Kortom: het was echt een heel mooi gesprek met interessante vragen waar goed over was doorgedacht. Ik vertelde haar dat ik plannen heb om een Facebookgroep op te richten (besloten) waarin lotgenoten hun verhaal kwijt kunnen en elkaar steunen. Ze had direct een tip voor een naam voor die groep :-) Ik vond het fijn om haar dingen te kunnen vertellen vanuit mijn eigen ervaring en haar te helpen bij haar marktonderzoek zodat zij haar hulpverlening nog verder kan toespitsen op kinderen die gepest zijn! 

949afd7965a0394ce799278372f5b678_1402524

 

 

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een goed gesprek kan heel prettig zijn. Ik ben op school ook gepest al heb ik zelf het gevoel dat het nogal meeviel. Het bleef eigenlijk alleen bij halfslachtig schelden en eens een briefje met een idiote verbastering van mijn achternaam. Ik heb er gelukkig nooit veel last van gehad.
Ik ben blij voor je dat jij er niet veel last van gehad hebt.
Het laat toch diepe wonden na gepest worden. Vooral op het gebied van zelfvertrouwen en je goed voelen in een groep mensen.
Dat klopt. Mijn zelfvertrouwen en mijn zelfbeeld zijn erg beschadigd, en in een groep voel ik me niet op mijn gemak. Als ik op straat loop, ben ik altijd op mijn hoede.
Ik ben beginnen schrijven om meer zelfvertrouwen te krijgen. Vorige maand heb ik een uitgever gevonden maar dat gesprek zelf vond ik dus doodeng. Ik stond nat in't zweet ervan. Ik heb een heel week Resque van bach in genomen, zo op van de zenuwen was ik. Ondanks dat hij onmiddellijk zei dat het boek in het voorjaar van 2015 uit komt voelde ik me niet echt op mijn gemak. Na een half uurtje ging het dan beter. Toen hij vroeg of ik nog vragen had viel er nog een ongemakkelijke stilte. Op zich vond ik het een heel leuk gesprek. Als ik het kon overdoen zou ik het met minder angst doen :-). Angst dat iemand je volledig de grond in boort, meer was het niet. Onterechte angst, maar toch zit het er diep in. Ik hoop dat dat nu gaat beter met deze doorbraak.
Met vallen en opstaan gaat het wat beter. 2 stappen vooruit, 1 stap terug. Maar het is wel een verschil met een jaar geleden.
Ik zou ook graag een boek willen schrijven over pesten. Alleen weet ik nog steeds niet in wat voor vorm ik dat zou gieten. Informatief, biografisch of een verhaal... dat is wat me daarin nu nog tegenhoudt.
Bij mij steekt het in mijn boek, fictief verhaal. Maar de wolven waar ik zo van hou steken er ook in. Dus er zitten 2 verhaallijnen in verweven.
Een duidelijk gesprek en jij kon even je gevoel kwijt. hopen dat er wat meegedaan word.


xxx
ik heb een ja nee sticker op mijn brievenbus, maar misschien moet er een enorme sticker op elke school geplakt worden.
Zeg Nee tegen Pesten. Mega groot op elke schoolingang.
Dat is een goed idee :-) Ik kan haar jouw oplossing wel mailen als je dat goed vindt. Dan kan ze dat wellicht meenemen in haar onderzoek.
een goed gesprek dus
Een heel duidelijk artikel en zo waar pesten heeft zoveel gevolgen, goed geschreven
Thanks! Ja, pesten heeft ontzettend veel gevolgen, of het nu na een jaar is of nog altijd na dertig jaar.
XXX
Geweldig sterk, interessant en goed lezend artikel.
Dank je wel :-)