Een hondeleventje-2

Door Weltevree gepubliceerd op Sunday 08 June 14:11

Weg lopen... verdwaald raken of zo... als het beestje maar een naam heeft, toch?
Waarschijnlijk heeft ze toch wel even de bibberaties gehad, toen ze me niet meer zag. Het heeft voordelen, merk ik nu, dat je hond spoorloos lijkt en al vrij snel weer boven water komt. Dat Missy haar eigen ideeën heeft over die escapade geloof ik graag. Mijn ruwharige huisgenootje lijkt in het bos nu toch iets minder ver weg te durven en ze kijkt vaker om of ik nog te zien ben. Het is ook alsof ze daarna ineens rustiger is geworden. Gezeglijker, minder eigenwijs. Nou was ze na het WT feestje sowieso helemaal afgepeigerd, sliep de volgende zon- en maandag heel veel. Ineens met zoveel onbekende mensen omgaan is best een redelijke aanslag op haar nog jonge ervaringswereldje geweest, volgens mij. Ik realiseerde me tevens weer even dat zo'n enthousiaste huppelkont zoveel voor het eerst meemaakt en niemand weet wat ze in het nest al voor de kiezen kreeg in Roemenië.
 

Missy:


Je baasje weg. Daar raak je als prépuberale hond wel even van in paniek, hoor. Kijk, ik speel nou eenmaal graag. Dan let je wel eens even niet zo goed op. Ik snap nog steeds niet waar ze zich had verstopt, mijn vrouwtje, maar een Podenco zoals ik, met jachtinstinct en veel te ontdekken, moet niet te lang navelstaren over grote mensen, vind ik. Dat is pure tijdverspilling. Je hoofd erbij houden, alleen naar huis lopen en daar geduldig wachten tot ze, het vrouwtje dus, eindelijk terug komt.
Dat is mijnsinziens toch het beste bewijs van mijn Faraotische afkomst en intelligente vroegwijze zelfstandigheid? Ik was uiteraard niet helemaal zeker hoe ze zou reageren, ben geen helderziende tenslotte, dus ik trok bij voorbaat maar een schuldbewust hoofd en zwaaide niet al te enthousiast met mijn staart toen ze thuis de hoek om kwam. Straf kreeg ik niet en ze was wel blij, maar beheerst, beslist niet te overdreven…
Ik dacht mede daardoor dat het met een sisser af zou lopen...

Jaja, ik ben wel jong, heb al één en ander achter de rug en mijn jeugd was niet voorbeeldig. Er zijn er die er een levenslang trauma aan overhouden en als jonkie verwend met aandacht of een aai over de bol? Niets daarvan. Niemand heeft me ooit voorgedaan hoe je je als jonge dameshond sociaal opstelt in het buitenland… andere taal, andere gewoonten…leer mij de mensen kennen…

98d43bccd9866f286b68a40cc00e09ce_1402232Gaat ze de dag na mijn avontuur naar de stad en ik blijf bij EmjE. Niets mis mee trouwens, die vriendin is ook aardig, maar ik ben NIET gek…
“Jij moet op EmjE en het huis passen. Vrouwtje gaat boodschappen doen,” zei ze, alsof ze nog steeds denkt dat ik dat geloof. Inkopen? Dat doet ze normaal met zo’n herrieding op wieltjes. Het piept en kreunt alsof het ieder moment door de hoeven zal zakken, dus mij zie je daar niet bij in de buurt en zeker niet als dat geval vol zit. Deze keer nam ze dat misbaksel niet mee, deed de rugzak om en dan weet ik genoeg hoor, vertel mij wat. Die wil effe alleen weg. Mij niet overal bij hebben. Meestal komt ze wel met een verrassing thuis. Brede lachmond waaruit van die idiote hoge geluidjes komen. Bij honden is het oppassen geblazen als ze de tanden laten zien, maar bij haar betekent het dat ze blij is. Oh ja? Nou ja, ADHD zeker?
Deze keer ook, doodleuk. Gemeen!
“Oh kijk eens Missy, wat vrouwtje nu heeft gekocht.”
Dan denk ik dat het grappig spannend wordt wat er uit die zakjes komt. Ja toch? Niet dan?
Ze deed of het een wonder was, hing dat fluitje meteen om haar nek naast de huisdeursleutel. Ik moest het kennelijk nog leuk vinden ook? Dat was nog niet alles. Er kwam ook een raar vierkant ding uit de tuut van de petshop. Klikklak. Meteen stond ik op mijn achterste benen, schrok me-klikklak- de rambam van dat irritante geluid en rolde bijkans van EmjE’s bank. Wat een tering herrie.
Zijn ze gek in die dierenwinkel?  Hebben ze haar aan de neus gehangen dat je mij met zo’n lawaaiding kunt trainen? Onzin, grote kolder, wat ik je brom. Pfoeiiiwoef.
Wat valt er nog te oefenen? Ik ben zindelijk en luister heel goed. Daar ben ik heel veel erg te gek beretrots op. Tenslotte is het geen Roemeens wat ze spreekt en ik grom ook niet meer iedere keer als er via die platte doos, teevee noemt ze dat, enge beesten de kamer in willen. Als Laaika, een opgestopte worst op poten van een eind verderop, buiten zijn bek opentrekt, doe ik inmiddels binnen al net of ik niets hoor. Nou dan...
Ik ga zitten en liggen als zij dat wil, stap soms uit mezelf al in de mand en blijf daar tot ik naar de etensbak mag. Aan de riem trekken? Ben je mal, zonde van de energie. Voor de treden van de trapjes in de buurt wacht ik keurig tot zij zegt dat ik omhoog of omlaag mag en ik loop bijna nooit meer als eerste door een deur. Ook in de EmjE-lift laat ik haar, vrouwtje dus, voorgaan en op elke stoeprand (wat een onzin vind ik dat) ga ik meestal vanzelf al zitten voordat we oversteken.
Wat wil ze nu dan nog met dat idiote klikkertje? Mosterd na de maaltijd, vinnik.
Moet ik blij zijn met verregaande opvoedkundige fratsen als ik het uit mezelf allemaal al heb geleerd? Kom zeg… Ik ben te intelligent voor zulke hondsonwaardige smoezenfoefjes. Da's een kwestie van vertrouwen en mij brengt dat domme ding in de war. Ze heeft het me niet eens hoeven leren, ik had het zelf al door dat ik mijn rechterpootje aan moet bieden voordat ze mij zo’n minibrokje geeft. Ter beloning, hahaha. Ze kijkt er bij alsof het een enorme lekkernij is. Of zou ze denken dat ik het leuk vind? Laat me niet lachen. Honden spelen niet met poppenhuizen. Die beloondingen lijken op een kluifje, maar dan moet je wel heel goede ogen hebben en ze levert er géén vergrootglas bij. Het is de moeite eigenlijk niet om voor zo’n miniatuurtje in de benen te komen, maar goed, vrouwtje beweert: "Het is goed voor het karakter dat ik Missy voor iedere goede actie beloon". Ik laat haar maar in die waan, maar in Roemenië heet zoiets omkoping, corruptie, geloof ik.
Ik heb vanwege mijn genen enkel graag goede manieren. Die brengt ze me bij, spelenderwijs, maar om mij te willen drillen met zo’n klikklakgeval? Dat is mijn eer te na, moet u weten. Ik geloof dat ik maar vast een voorproefje weggeef van de echte hondse puberteit. Men zegt dat je dan overal en altijd dwars mag liggen...Daar ga ik me op verheugen, geloof ik…
 

Zoiets moet Missy denken, denk ik.

Deel 3 klik hier

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ook dit zie ik nu voor het eerst, door de lijst van Karazmin.
Schitterend, die hondse mensenpsychologie.
Ik zal de eerdere afleveringen ook opzoeken.
Karazmin? Hoe? Een lijst? Ga ik us efkes kijken, dank je wel
super om de verhalen van missy te lezen!
geef ze ne dikke knuffel van ons
xx
Doe ik...
Heel leuk om te lezen. Had het even gemist, ineens te druk met zelf schrijven denk ik.....
Ademloos (geschreven) en gelezen. Leuk
Dank je wel, en woefff van Missy
Pure klik-klak-corruptie,dat is het.Maar ze kijkt er erg gelukkig bij :-)
Is nog een foto van net na de operatie... Missy onder de doek... Heb inmiddels wat nieuwere gemaakt
Dat arme arme hondje, en nog een jeugdtrauma ook. Wat een geluk dat een hond leeft bij de dag en haar verleden achter zich laat. Tja Missy kan beter doen was haar vrouwtje wil. Want lieve Missy je vrouwtje weet waar je brokjes staan.:-)
Ik geloof eerlijk gezegd , dat Missy, als ze er trauma heeft opgelopen, daar weinig last van heeft. Ze is zo zelfverzekerd en zelfstandig... heeft een iegen willetje en speelt ook graag in haar eentje met de bal, het touw of haar mergpijpjes
Een hond leeft in het heden, het zijn de bazen die het verleden niet loslaten en omdat het dier vroeger zo zielig was tot de afgrond verwennen en alles toe laten. Aldus Cesar MIlan, de hondefluitseraar. Hij is van mening dat een hond structuur en leiderschap nodig heeft. De baas is de roedelleider en moet zich zo gedragen. Daar wordt iedereen het gelukkigst van. Dat zijn mening klopt heb ik bij de verschillende honden die wij gehad hebben ook gezien. En een van hun was ook getraumatiseerd.
Dus jouw Missy heeft er inderdaad geen last van.
Hier heb ik vreselijk van genoten!