Ik erger me kapot aan die rollatorterroristen.

Door Theun50 gepubliceerd op Friday 06 June 15:48

Elke vrijdag ben ik in de super bezig met een soort van ‘shopsurvival’.
Elke vrijdag weer vrees ik de steeds verder oprukkende rollatorbrigade.
Eén rollatorlid in het wild of op de openbare weg vind ik nog niet zo’n ramp, maar het idee dat er nog hele horden vergrijzende rolator-terroristen bijkomen, doet mij huiveren.

Even voor de duidelijkheid: ik bedoel hiermee niet alle rolatorrijdende ouderen. Nee, ik doel hier op de ongeorganiseerde rollatorbrigade, met name over vrouwen en mannen die op de een of andere manier denken dat zij het ‘rollatorrecht’ hebben om mij in de supermarkt te kunnen terroriseren. Ik krijg steeds meer de indruk dat zij de supermarkt zien als hun territorium, en dat laten ze mij weten ook. Ze duiken zonder kijken in volle vaart op uit een winkelende rij, zodat ik halsbrekende survivalbewegingen moet maken om te voorkomen dat ik bovenop hun vol geladen rolkarretje belandt.

Ze presteren het zelfs om doodleuk naast elkaar midden in een winkelpad te blijven staan, en maar tegen elkaar ‘kleppen’. Zelfs geen hond kan er meer langs. Vorige week weer! Goed, je blijft beleefd en vraagt of je even mag passeren. Kijkt één van die afgetakelde mutsen, met een bluetooth gehoorapparaat in beide oren mij aan en vraagt: “Wa zeg ie?” Ik kon het niet laten en schreeuwde: “Als je nou even die geavanceerde geluidsinstallatie uit uw gehoorgangen prutst, misschien kunt u mij dan verstaan?” Op antwoord heb ik maar niet gewacht, ik ben teruggelopen en ben een ander winkelpad ingeslagen.

En als de rollatorterroristen dan eindelijk, na een spoor van chaos en vernieling, eindelijk de kassa bereiken, gebruiken ze hun rollatormacht om de hele zooi zolang te traineren, want ja, dat recht hebben ze nu eenmaal! En mocht je het lef hebben daar aan te twijfelen, dan laten ze je dat ongezouten weten ook. Het aller ergste vind ik dat ze met de week brutaler worden.
Vorige week begaf kassa-3 het. Ik stond nog maar net in de rij bij kassa-2 en liet dus netjes de wachtende mensen voor die bij kassa-3 stonden.

Een zeventig jarig lid van de rollatorbrigade bleef echter hardnekkig wachten bij de kapotte kassa, alsof ze er van uitging dat de kassa zelfstandig uit de storing zou herrijzen. Toen de caissière verbaal en met handen en voeten duidelijk had gemaakt dat dat niet zou gebeuren, stormde het rollatorlid, met de tot shovel omgebouwde rollator, recht op me af en snauwde:
“Ik stond eerder in die andere rij dan jij” (Ja, een logica waar je niet omheen kan), waarbij ze zichzelf al stootbumperend met een overbeladen rollatormandje naar voren werkte.

Ik was zo geërgerd door haar onbeschofte gedrag dat de stoot adrenaline mij als een woeste buffel in beweging bracht, figuurlijk dan! In gedachten heb ik deze rolatorterroriste met mijn winkelwagen omver gereden door keihard tegen de, als waterzakken dienende, enkels te rijden. Vervolgens heb ik haar biologische aardappeltjes net zo lang door haar strot geduwd totdat het als puree uit haar neusgaten weer naar buiten kwam.
En twee verschrompelde rookworsten heb ik aan de bedrading van haar geavanceerde geluidsinstallatie gehangen. Nogmaals, in gedachten, want ik realiseer mij ineens dat ik zelf ook ooit ………!

Maar de rest van de rollatorbrigade kan voorlopig maar beter even bij mij uit de buurt blijven.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
met dat soort situaties en ergernissen dat vaak voorkomt, heb ik ook wel eens moeite me gehad, en ja soms is ook terecht maar daar op denk ik als jongere mens : dat ouderen mensen ook recht hebben om hun bodeschapen te doen en als een jong volwassene persoon pas ik me daar aan en achter af doe ik me wekelijkse boodschap gewoon op donderdag of op andere andere tijdstip wanneer er minder druk in de winkel is, achter af het zijn gewone mensen en oud worden we toch uiteindelijk wel
Je weet het gelukkig én kun je er rekening mee houden. Pas op voor de elektrische rolstoelen.
Theun50 tegen Big
1
Inderdaad, die gemotoriseerde stoelen ook.
Ik erger me er ook aan ik eindig ook wel eens met geschaafde schenen aan de kassa. geen excuses, vaak kwade gezichten enz.
Kan je nagaan als je met je eigen rollaterende vader in de supermarkt loopt.
Ik erger me dan altijd rot.....jaja aan mn eigen pa, shame on me!
Oeps!
Een mens kan wat beleven in de supermarkt! Maar ja, die moraal van dit verhaal zit wel een beetje in de weg ...
Zo te zien aan je schrijven, wemelt het van de leden van de rollaterclub voor je ogen. Het kan nog wel eens zo zijn dat je zelf ook al in een verzorgingshuis woont... en op de profielfoto van jou te zien, leg je er zelf ook al niet al te fris erbij.....hahahaha
Theun50, wel wat meer eerbied hoor Theun voor de gebrekkige oudjes :-)