De stem in de kersenboom 5

Door Yneke gepubliceerd op Tuesday 03 June 14:01

 

da1c233dfb5239e36c3837f90da8a85a_1401799

Of ik nu echt moet gaan slapen? Ik denk dat het beter is dat ik wakker blijf, voor jullie niet leuk als ik elke keer weer val of buiten bewustzijn ben, dan heb ik niet veel te melden aan jullie.

Ik besluit mijn ogen open te houden. 

Het gedaante dat nog steeds lekker gloeit in het stikdonker vliegt gestaag door en ik heb het gevoel dat ik steeds hoger ga. Ik tuur verder naar boven en in de verte zie ik een prachtige blauwe kleur. ‘Ja daar waar jij nu naar kijkt, vliegen wij heen’ hoor ik de stem zeggen. De stem komt duidelijk van het gedaante vandaan, maar is het niet die spreekt, merk ik. ‘De bloem staat te wachten op ons’ gaat de stem verder ‘zij heeft wat te melden aan jou’ klinkt het zacht en mysterieus ineens. Ik probeer het gedaante in mij op te nemen, het is een bijzonder beest. Mooie vreemde vleugels en best een vriendelijke kop, terwijl die klauwen juist zo eng zijn.

Het mooie blauwe komt dichterbij en vreemd dat ik het niet eng meer vind en zelfs nieuwsgierig ben naar wat de bloem mij te melden heeft. Ik lach zachtjes, wat een idee om te doen of dit normaal is, denk ik .
‘je kunt zelfs lachen’ hoor ik de stem zeggen, ’betekent dat jij niet bang meer bent?’ Ik wil antwoorden, maar mijn tong krijg ik nog steeds niet in beweging, enkel een ’mmm’ is mijn reactie.

De lucht word helder en het stikdonker is meer schemerig nu, ik probeer de twee blauwe ogen te zoeken, die ik altijd zie wanneer ik de stem hoor. Maar hoe ik ook rond kijk de blauwe ogen zie ik niet.

Wel zie ik allemaal boomwortels en ik kan het niet helpen dat ik even hoop sap de aardwortel er tussen te zien. Dat is en serie op tv die ik vroeger toen mijn kinderen klein waren vaak keek met hen. 'Kom op doe normaal,' denk ik, 'je leeft te veel in dit moment en omdat dit zo vreemd is wil niet zeggen dat sap de aardwortel echt bestaat', spreek ik mijzelf toe in gedachten.

De blauwe kleur is breder en behoorlijk dichtbij gekomen, ik probeer mijn tong los te krijgen. Ik heb zoveel vragen straks als ik boven ben aan het gedaante. Het doet zeer als ik mijn tong beweeg en loskomen doet het niet, daar stop ik dus mee.

Ongeveer een kwartier later is het  nu en ik zweef onder het vliegende gedaante in een hemelsblauwe omgeving, de atmosfeer is aangenaam en alles ziet er vrolijk maar behoorlijk kleurloos uit, op het blauwe na dan. Ik zie de bloemen staan die ik zag voordat ik viel en de mooie grote staat recht en statig. Ik heb het gevoel of deze naar mij kijkt. Vreemd toen ik was gaan staan om naar deze bloem toe te willen hadden ze allemaal mooie kleuren, maar nu zijn ze doorzichtig haast.

Het gedaante vliegt langzamer en zijn vleugels wapperen totdat hij vlak voor de bloem daalt en mij voorzichtig in het bloemenveld vlak bij de grote bloem neerlegt. Op het moment dat ik de grond raak merk  ik dat ik gewichtloos ben. ‘Gaat het? ‘ hoor ik de stem vragen. Ik knik, mijn tong kan ik nog steeds niet bewegen.

Ik probeer rechtop te gaan zitten, maar voordat het mij ook maar zou kunnen lukken, voel ik zachtjes een streling over mijn gezicht. ‘Jij moet stil blijven liggen' zegt de stem, ‘de bloem wil de volledige aandacht van jou’.

Ik ben stil en wacht gespannen af wat er komen gaat.

 

-Yneke-

deel 1:http://plazilla.com/page/4295136956/de-stem-in-de-kersenboom

deel 2:http://plazilla.com/page/4295137069/de-stem-in-de-kersenboom-2

deel 3:http://plazilla.com/page/4295137190/titel

deel 4:http://plazilla.com/page/4295137302/de-stem-in-de-kersenboom-4

 

wordt vervolgd en weer met eigen tekening.

Dank voor het lezen en voor het mee reizen in deze bizarre belevenis.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik wacht ook vol spanning ..
Mooi geschreven!
ook ik wacht...
ja ik ook wacht dus ook op het vervolg
We wachten gespannen op het vervolg
Ik wacht ook mee af :-)
Dank je wel Ingrid.
Weer erg mooi, ben benieuwd naar het vervolg. ;-)
Dank je Vlinder, dank voor volgen ;-)
Ik wacht gespannen mee.
Dank je dan durf ik de reis verder wel aan;-))