Mijn fouten

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 29 May 22:37

Ja laat ik het eens over mijn fouten hebben!

NIET DUS.

Mijn fouten hoor ik maar al te vaak van anderen, dus heb ik besloten mij niet meer te richten op mijn fouten. De fouten die ik ongecensureerd mijn mik ingeschoven krijg hoor ik aan en wanneer blijkt dat deze kloppen werk ik eraan om ze niet meer te willen maken, als ik er mee eens ben en dan ben ik ook diegene oprecht dankbaar wanneer hij of zij mij er op gewezen heeft.

Fouten zijn in mijn ogen per definitie afgeleid van zoveel verschillende meningen, dat de grootste schreeuwer jouw vaak fout kan laten voelen, puur om demotiverend gedrag, jaloezie en of machtsvertoon.

Als ik mijzelf een fout zie en voel maken, ben ik in een vrij menselijke normale staat van erkenning tenopzichte van mijn daden, pas wanneer ik het gevoel krijg dat iemand mij een fout aan wil praten voel ik een dierlijke neiging en gaan mijn nekharen overeind staan. Net als bij alle andere machtsvertoningen. Ik lees en zie en oordeel, maar zwijg! Dat doe ik omdat niet alles hoe ik het beleef de waarheid voor een ander is en ik vanuit een beleving van mijn eigen emotie wel weet te denken en te vinden wat IK vind, maar niet per defenitie weet of die ander het ook zo bedoelde!

Vele terugkerende namen en beelden passeren mijn blik en ik denk en voel en denk te weten. Toch zwijg ik en keer mij naar een plek waar mijn eigen wereld het vertouwen geeft, namelijk weten dat mijn fouten, MIJn fouten zijn. Niets is minder waar van wat IK voel en Niets is minder waar van de gevoelens van die ander. Aan mij de taak te weten wat belangrijk is voor mijn eigen leven!

 

 

-Yneke-

 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel herkenbaar vrees ik. Ik kan erover meepraten want ik heb er mijn hele leven al last van. Toch heeft het voor mij weer heel anders uitgepakt want ik doe niets anders als mijn excuses aanbieden voor mijn tekortkomingen. Dat ellendige gevoel dat je altijd tekortschiet kan ik soms moeilijk van me afschudden en is te wijten aan een minderwaardigheidscomplex - me aangepraat door mijn zogenaamde 'vrienden'.

Toch merk ik wel dat naarmate ik ouder word ik af en toe eindelijk in staat ben om mijn mond open te gooien. Tis zeldzaam, ik geef het toe, maar het begin is er. Voor de rest heb ik een paar meiden die als een stel pitbulls om me heen gaan staan en iedereen van katoen geeft die mij op een minderwaardige manier van goedbedoelde advies wil voorzien.

Er is nog hoop.
Mooi hoe je deze reactie plaats, juist dat tekortschiet aangepraat door herhalingen van woorden en meningen, wat mij ook vele jaren van sorry.`en zelfs dingen niet dom omdat ik bij voorbaat al dacht het toch niet te kunnen of omdat anderen mij dat wel lieten merken en ik nergens tegen in ging, naar vele ervaring en ook inderdaad bij het ouder worden eindelijk tegengas geef en ik ben blij te lezen dat jij een stel"pitbulls"van meiden om je hen hebt die jou daar in flink steunen, De draagkracht van aan geprate fouten is onterecht en omdat het aangepraat is is het haast onmogelijk je eigenwaarde te herkennen, gelukkig valt dat wanneer je eenmaal begint en door krijgt je mond te mogen opendoen ter bescherming van jezelf nog te leren en ook al is het langzaam je eigenwaarde kan alsnog groeien is mijn ervaring, het is ook voor mij pas dit jaar dat ik zo ben gaan denken als dat ik ook nu pas in mijn artikel schrijf, dank voor je fijne reactie en de hoop is een kostbare sleutel, bewaar hem goed, je zal hem vaak genoeg nog moeten gebruiken,;-))
Het 'aanpraten van' lukt alleen bij mensen die van zichzelf al onzeker en kwetsbaar zijn. Ik praat hier eigenlijk nooit over mijn leven, of beter gezegd hoe mijn eerste levensjaren waren, ze zijn alleen voor mij interessant, maar hoe ze waren heeft mest gegeven voor anderen om over me heen te waltzen en mijn al wankele eigenwaarde te verpletteren totdat het als splinters aan mijn voeten lag. Daar hield het vanzelfsprekend niet mee op want ik kon nog een trap na krijgen. Ik kan je dingen vertellen waar je koud van wordt, maar dat doe ik niet. Ik gun de aanstichters hun momentje aandacht niet, ze mogen wat mij betreft terugzakken in de vergetelheid waar ze thuis horen.

Mijn dochters zijn inderdaad een paar geweldige meiden en hebben alle pit en moed dat ik mezelf had toegewenst toen ik hun leeftijd had. Nu zijn het jonge vrouwen van 21 en 24 jaar die, ondanks dat ze kritiek hebben op moeder, maar hebben alle kinderen dat niet?, niemand aan hun moeder laten komen. Dezelfde mensen die mijn eigenwaarde tot een dieptepunt hebben getrapt kijken met argusogen naar mijn meiden want ze stralen zelfverzekerdheid en innerlijke kracht uit en daar ben ik heel erg dankbaar voor. Ik voel me gekoesterd door ze en weet dat ik een paar strijders achter me heb staan die me steunen tot en met. Vergis je niet, mijn oudste dochter is een elegant poppetje, een soort Audrey Hepburn, een klassieke schoonheid, deftig en charmant. Mijn middelste is daarentegen het andere uiterste. Ze is geslaagd voor alle tests binnen de zwaarste cluster bij defensie 7 maanden na de geboorte van haar dochtertje. Ze zijn beiden uitermate beleefd en welbespraakt, maar er schuilt een tijger in beide meiden als je aan de mensen komt waarvan ze houden. Ik ben er jaloers op en tegelijkertijd ook enorm trots op.
Terecht dat je trots op hun bent en de aanstichters geen platform geven is heel sterk van je, jij lijkt mij met al jou ervaringen wat jou had kunnen breken een enorm sterk mens. Dank voor delen van je inzicht!
mooi stukje geloof in je zelf! sterk van je!
Dank je wel voor je reactie!
Volgens mij gebeurt alles met een reden, dus ook die zogenaamde 'fouten' xxx
Dank je voor je ware reactie ;-)
tegen Yneke
;-)
Wat zijn fouten?
Dat weet iedereen voor zichzelf, antwoord over hoe ik daarover denk staat in mijn artikel. ;-))
tegen Yneke
1
Ja dat heb ik gelezen......
Zo is het maar net !!!
Dank voor je reactie Mippel.
Een waar woord.
Dank je wel Anerea
Wat een geweldig goed artikel is dit. Iedereen weet zo goed wat een ander fout doet. Zelf zijn ze geweldig, doen niets verkeerd en weten alles! Ze hebben nog niet eens de moed om te zeggen dat ze zelf fout zaten, maar blijven stoïcijns doen alsof zij nooit iets verkeerds hebben gezegd of gedaan.
Daarom richt ik mij bewust naar mijzelf!