Help!...Oranjekoorts!

Door Frederike gepubliceerd op Thursday 29 May 09:59

Het is er weer! Het is weer begonnen! Om de twee jaar heb ik er last van. Probeer ik het gesprek van de dag te volgen, kijk ik verbaast om mee heen, ontgaat me alle logica en begin ik oprecht aan mezelf te twijfelen.  Het begint al weken van te voren, bijna maanden en tegen de tijd dat het dan zover is, is het niet meer te stoppen.

En het ergste is nog, het lijkt steeds vroeger te beginnen.

En wat ook zo erg is, mijn dochters hebben er ook al ‘last’ van, dus wat dat betreft voelt het alsof ik er dan alleen in sta.

Nee, ik ben niet ziek hoor, en ook niet zielig en gelukkig gaat het ook weer over. Het gekke is dat zo ongeveer de helft van de Nederlanders er niet in gelooft, dus juist daarom vindt ik het dan zo raar dat ze er massaal ‘last’ van hebben. Oranjekoorts…

Straten zijn weer oranje gekleurd van de vlaggetjes, alsof er al wat te vieren valt. Winkels liggen vol met oranje en rood-wit-blauwe hoedjes, brillen, nepnagels, en andere prullaria om jezelf als een soort van kerstboom mee te versieren. En vergeet de auto niet. Het is zelfs mogelijk je tankdop van een oranje hoesje te voorzien.

Etenswaren worden volgegoten met oranje kleurstof, want het staat zo feestelijk. Heel bekend Nederland strijdt om een dikke WK-hit. Zelfs BN-ers die nog nooit een noot gezongen hebben, en waarvan de kwaliteiten duidelijk op een ander gebied liggen, denken ineens te kunnen scoren met een soort van hup-holland-hup-lied. De televisieprogramma’s over voetballers rijzen massaal uit de grond en de discussies over wel of geen WK-poule is orde van de dag. T-shirts, polo’s, boxershorts in oranje, rood-wit-blauw, de Braziliaanse vlag, jurkjes van hetzelfde kaliber en zelfs het huispak van Roy Donders is veranderd in een juichpak.

Is er überhaupt iemand die mijn verbazing begrijpt? Ben ik de enige die alle logica kwijt is?

En begrijp me niet verkeerd hoor. In 1988 ging ik ook gehuld in oranje, de nederlandse vlag geschminkt op mijn wangen, juichend door de straten. Maar hee, toen waren we ook echt kampioen geworden en viel er wat te vieren.

De laatste jaren ontgaat de logica me gewoon. Is al dat oranje-gedoe dan bedoeld als support ofzo? Is dat het? Als we zo’n juichpak of een vlagjurkje aantrekken, ons huis oranje versieren en een schaal oranje M&M’s of WK-chips op tafel zetten dan…dan is het ineens een stuk gezelliger ofzo?

En ik wil niet heel pessimistisch doen, maar na een paar wedstrijden wordt alles mopperend en klagend opgeruimd en weet iedereen beter wat voor coach er voor dat elftal had moeten staan, hoe ze ingedeeld hadden moeten worden, hoe dat elftal eruit had moeten zien, deugde de scheidsrechter niet, was het gras slecht, was de temperatuur te hoog en waren de supporters te rumoerig. Ik doe zomaar een gok…

Vooralsnog is het trainingskamp van onze oranje-spelers voorbij, is de eerste belangrijke voetballer al geblesseerd en nadert de eerste wedstrijd voorzichtig.

Nog even, dan is alles weer ‘normaal’…

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik snap ook niets van die onzin, maar ja, ik denk dat ik meer stil sta bij de rellen en de mensen die de dupe zijn achteraf, dat vind ik geen feestje waard.