Bespreking Kinderlijck van Vondel

Door The Belgian Cyclist gepubliceerd op Monday 19 May 21:33

Bespreking kinderlijck van Vondel

De dichter Joost van den Vondel

Joost van den Vondel was een Nederlands dichter die leefde in de 16e en 17e eeuw. Het grootste deel van zijn leven woonde hij in Amsterdam. In 1610 trouwde hij met Mayke de Wollf. Zij kregen vijf kinderen, waarvan er 3 op vroege leeftijd stierven.

Het lijkdicht Kinderlijck

Een lijkdicht wordt geschreven naar aanleiding van een overledene. Kinderlijck, soms ook Kinder-lijck geschreven, pende Vondel neer naar aanleiding van de dood van zijn zoontje Constantijn. Constantijn stierf al op zeer jonge leeftijd. Merk alvast op dat de titel van het gedicht, Kinder-lijck, dubbelzinnig kan worden geïnterpreteerd: Enerzijds een kinderlijk, het lichaam van een kind, en anderzijds kinderlijk, het gedrag van een kind.

Tekst Kinder-lijck

Constantijntje, ‘t zalig kijntje,

Cherubijntje, van omhoog,

D’ijdelheden, hier beneden,

Uitlacht met een lodderoog.

Moeder, zeit hij, waarom schreit gij?

Waarom greit gij, om mijn lijk?

Boven leef ik, boven zweef ik,

Engeltje van ‘t hemelrijck:

En ik blink er, en ik drink er

‘t Geen de schinker alles goets

Schenkt de zielen, die daar krielen,

Dertel van veel overvloeds.

Leer dan reizen met gepeizen

Naar palleizen, uit het slik

Dezer werrelt, die zo dwerrelt.

Eeuwig gaat voor ogenblik.

Bespreking Kinder-lijck

De opbouw van het gedicht is misschien niet direct duidelijk. Het zijn vier strofen met telkens vier regels die elk een ABCB rijmschema hebben.

Als we kijken naar de speelse regelmaat in het gedicht en de probleemloosheid die we in het gedicht terugvinden, dan kunnen we stellen dat het een renaissancistisch gedicht is. God en de hemel staan echter centraal, die op die basis kan je stellen dat het een barok gedicht is.

Dan klank van het gedicht is vrolijk en speels. Het valt op dat er veel ei-klanken in het gedicht zitten. Het gedicht is hoopvol, want zijn moeder moet niet treuren, hij zit immers in de hemel!

In de eerste strofe komen we te weten dat Constantijn dood is. In strofe twee en drie spreekt Constantijn dan tot zijn moeder en in strofe vier vind je een soort van conclusie terug.

De wereld wordt in Kinder-lijck voorgesteld als ijdel ("d'ijdelheden"), vies ("uit het slik"), onstandvastig (ze "dwerrelt") en is vergankelijk (laatste vers). De hemel daarentegen is een plaats waar de de doden leven en veel overvloed kennen. Ze kijken vanuit de hemel naar de dwaasheden op aarde.

Joost van den Vondel wil met Kinder-lijck laten zien dat je bedachtzaam moet leven. "Het eeuwige gaat voor het ogenblik."

Eigenlijk wil Joost van den Vondel zijn vrouw troosten via dit gedicht.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Knappe ontrafeling!
Bedankt! Dat oude Nieuwnederlands heeft soms een woordje uitleg nodig.
Knap gedaan.