De geroepene, 18 endura en de werkelijkheid

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 19 May 05:53

images?q=tbn:ANd9GcT8GhsF8_J4riJzkX8RVIp

'Ik ben trots op je en dat ben ik altijd geweest,' zei ik. Eva lachte hem tegemoet en antwoordde,'fijn pap, dat er geen geheimen meer tussen ons zijn'. 'Nu kunnen we samen naar de buurvrouw die bezig is met een endura. Er komen meer Bonnehommes en femmes om haar te steunen op haar laatste pad, zij is al in de vijfde dag. We zullen een wake houden in toerbeurt tot haar engelenziel haar verlaat.'  Ik knikte, alhoewel ik altijd een grondige hekel had gehad aan een wake. Het was al erg genoeg om de familie te ondersteunen, naast een overledene die opgebaard was en ik zag er niet naar uit omdat uren te doen naast iemand die vrijwillig verkoos om haar ziel te bevrijden. 'Hoe gaat zo iets in zijn werk' ,vroeg ik,? 'Heb je dit al eens vaker meegemaakt?' 'Al vele malen,' de bonnehommes en femmes die moe zijn geworden van de dagelijkse strijd, kiezen vaker wel dan niet om de engelenziel te bevrijden. '

Ik had daar wel een beeld bij, er was genoeg te eten, maar je werd moe van de lange dagen op de velden. Als je dan ook nog gebrekkig werd dan kreeg je leven toch minder zin. Als je kinderen dan hun eigen leven zochten, dan was je taak volbracht en je wist dat als je gewoon zou sterven van ouderdom of ziekte, zomaar onverwachts en dat je wéér opnieuw de hele cyclus moest doorlopen.' Ik zit nog te dicht bij de oude kerk,' zei ik, 'persoonlijk vind ik het verkeerd om je eigen leven te nemen'.  'Dat heeft de eerste bonne homme ook gedaan, onze Jezus,' zei mijn dochter waarom zou je een goed voorbeeld niet volgen.?' 

'Die werd gedood,' verbeterde ik haar. 'Ja,' zei mijn dochter maar het had niet gehoeven, op elk gewenst moment had hij dat kunnen voorkomen, dus zijn keus was een beredeneerde vrijwillige keus. Hij heeft het pad van endura gelopen'. Dat moest ik even op me in laten werken. Zoveel tegenstrijdigheden, de kerk  en haar Paus die het maar hadden over het lam Gods dat geslacht was voor onze zonden en mijn dochter een bonne femme, die mij los weekte van die leer met de stelling dat jezus aan zelf doding had gedaan. 

images?q=tbn:ANd9GcQmme7SE8sd6OT8E4s6Nxo

'Aan ons werd verteld dat Satan de wereld geschapen heeft,' begon ik' en dat de zielen van de engelen gevangen zaten in lichamen en bij hun dood steeds reïncarneerden, tot dat zij bevrijd werden.' Mijn dochter keek mij onderzoekend aan,' ja', zei ze op vragende toon'. Ik nam een hap adem en vervolgde' en dat alleen bonnehommes en femmes die zielen konden bevrijden'. ' je hebt goed geluisterd,' lachte ze,' wat schort er aan'? 'Nou ja', weifelde ik, de bonne hommes en femmes bestaan pas een paar jaar en we leven in 1208, Christus werd 33 jaar oud, onze eerste Bonne homme. Diegene wiens leer wij volgen'. Mijn dochter keek mij ernstig aan, 'wat dan nog,' vroeg ze?

De gedachte, begon ik voorzichtig formulerend, dat Satan de wereld geschapen heeft en dat engelen zielen in mensen en dieren door hem gevangen werden kan dus niet ouder zijn dan 1208 jaar, het jaar waar wij in leven en 33 jaar, de leeftijd van Christus'.  'Dat lijkt mij vanzelf sprekend,' zei mijn dochter en ze keek mij lang aan, 'ondervraag je na één zitting al de wijsheid en de leer van de bonne hommes?'. Ik denk dat veel van wat ik gehoord heb absoluut juist is,' zei ik, 'ik zie de Paus en haar kerk ook als iets dat je verre van je moet werpen, maar ik zie ook bepaalde dingen die ik niet in overeenstemming kan brengen met wat ik zelf weet'. 'Noem eens wat,' vroeg mijn dochter. 'ik weet met stelligheid dat het idee van reïncarnatie en het overgaan in een ander lichaam onwrikbaar waar is.

Ik betwijfel of de zielen die reïncarneren gered kunnen worden sinds de tijd van  de bonnehommes of noem het maar bevrijd, of wat dan ook. Er zijn twee zaken die waar zijn. Er is reïncarnatie en je kunt bevrijd worden, maar de bonhommes verbinden daar hun handelen aan, dat ruikt te erg naar de Paus en haar kerk en ik denk dat het altijd al zo geweest is'. ' Ik weet het,' versterkte ik mijn stelling. 'Zo,' zei mijn dochter 'en hoe weet je dat zo ?' Mijn hart vloog naar een herinnering die me al een tijd plaagde als ik vermoeid was, een flard van bewustzijn die zich zo sterk opdrong dat die gepaard ging met geur van chai thee en die zo sterk alle details in zich droeg dat het een herinnering moest zijn, met het verschil dat het een herinnering was die ik niet had meegemaakt... in dit leven.  

images?q=tbn:ANd9GcQvmjZe680nr5L3Uui-FRn

Ik zat in de schaduw onder een stoa en ik sprak met vrienden over werkelijkheid. Een van ons zei, dat werkelijkheid was, wat je kon waarnemen en Marius de wijsgeer, pakte een dadel van een schaaltje en voor hij die in zijn mond stak, zei hij,' dat is een deel van de werkelijkheid, als we morgen aan dit moment terug denken als herinnering, dan is dat voor de buitenwereld niet waarneembaar , maar dit moment heeft dan wel bestaan als een werkelijkheid  en wij delen allen dan die werkelijkheid. Hij stak de dadel peinzend in zijn mond en beet er op'.  

'Ik voel het zo,' zei ik, zonder de flard die ik weer haarscherp zag, toe te lichten. 'Dat mag',zei Eva, wij bonne hommes en femmes dragen ons geloof uit zoals we dat voelen' en daar mee was het afgedaan. ' Kom', zei ze , genoeg filosofie voor vandaag en ik zag nog net, in de verte, toen ik opstond, hoe de man naast Marius zijn tand brak op een dadel.

San Daniel 2014 

lees ook deel 19 ..de geroepene....bellum adversus haereticos,

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Reageren is uitgeschakeld.