De zwaan (kort verhaal)

Door Appelpit gepubliceerd op Sunday 18 May 10:39

12b5faf73cbad1806379a4155f172eb9_1400404

De zwaan zat midden op de weg. Cilia zag hem pas toen de auto die haar net gepasseerd was er met een grote bocht omheen reed. Instinctief kneep ze in haar handremmen. Angstig dat het grote dier haar aan zou vallen als ze te dichtbij kwam. Maar de zwaan bleef stoïcijns zitten toen ze, zo ver mogelijk uitwijkend, langs hem reed.

Terwijl Cilia langzaam doorfietste, dacht ze na over de zwaan. Wat deed het dier daar midden op de weg? Hij zag er niet gewond uit, maar er moest toch iets mis zijn. Ze keek om en zag een volgende auto voorzichtig om de zwaan heen rijden. Toen de auto om de volgende bocht verdwenen was, stopte ze weifelend. Moest ze niet iets dóen? Was dit iets waarvoor je 1-1-2 kon bellen?

In een opwelling draaide ze haar fiets om een reed ze terug. Twintig meter van de zwaan af zette ze haar fiets op de stoep en bleef een tijdje besluiteloos staan. Een auto remde scherp af en reed gevaarlijk dicht langs de grote, witte vogel.

Boos keek Cilia hem na. “Wat een eikel, om hier zo hard te rijden”, zei ze hardop. “Dat beest had wel dood kunnen zijn!”

Met kleine stapjes liep ze over de stoep dichter naar de zwaan, tot ze op dezelfde hoogte was. Wat leek hij groot van zo dichtbij. Aarzelend zette ze een voet op de weg, maar trok die weer terug toen er een groepje scholieren langs fietste.

“Hë kijk nou! Die zwaan zit gewoon midden op de weg.”

”Lekker laten zitten joh”

“Moeten we hem niet naar de sloot jagen? Straks wordt ie aangereden!”

”Rij door man, we zijn tóch al zo laat omdat we op Davy moesten wachten..”

Intussen was de voorste jongen al om de zwaan heen gereden. Hij maakte flink vaart en de anderen gingen achter hem aan. De twee meisjes achteraan keken nog een paar keer om, maar besloten toch om met de groep mee te rijden.

Cilia zuchtte opgelucht en liep nu zonder aarzelen op de zwaan af. Voorzichtig stak ze een hand uit naar de lange, slanke hals en ze keek gebiologeerd naar de zwarte ogen boven de oranje snavel, met die bijzondere tekening waardoor zwanen er altijd dreigend en een beetje arrogant uitzien.. De zwaan keek terug en Cilia kreeg ineens een wonderlijk gevoel van verbondenheid. Verder strekte ze haar hand uit, tot ze met haar vingers de zachte veren raakte Op dat moment voelde ze een schokje.

Ineens was de zwaan verdwenen. Ze zag de wereld even kantelen en toen kwam er een auto recht op haar af. Ze schrok, maar de auto week uit en reed met een bocht om haar heen.

Wat was de straat dichtbij.

Voor haar stonden twee voeten in lichtbruine sandalen. “Zulke heb ik ook”, dacht ze vaag. Een hand, die tegen haar hals lag, werd teruggetrokken en de vrouw op de lichtbruine sandalen liep weg.

Cilia strekte haar hals en stond op. Traag liep ze naar de overkant, bleef even staan in het gras en schudde haar veren recht. Toen ging ze vastberaden het riet in en liet zich in het water glijden. Achter haar stapte een vrouw op haar fiets en reed de straat uit.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jouw verhalen zijn echt tof!
mooi en creatief verhaal en een bijzonder einde
Bijzonder en mysterieus. Je hield me toch bij de les~!
Bijzondere draai, van mens naar de zwaan en andersom een flits alsof je het voelt gebeuren, wat is de straat ineens dichtbij en de zwaan verdwenen, dan.....zo mooi geschreven extra duim !
Bijzonder verhaal, ik heb het drie keer moeten lezen voordat ik begreep dat Cilia haar leven met dat van de zwaan geruild had. Of heb ik het toch nog mis? Compliment!