Waarheid & leugen

Door Yneke gepubliceerd op Monday 12 May 22:04

Wanneer je een gedachten hebt van ahum, dit voelt vreemd en tegelijkertijd een reactie voelt van maar oke, ik wil ook niet te snel oordelen, waar ligt dan de grens!

Meestal wacht ik af en pas als er feiten zijn durf ik achter mijn ahum te staan. Logisch misschien, maar best gevaarlijk.

Heb ik uit ervaring!

Niet één keer, maar meerdere keren in mijn leven overkwam mij dit. Ik haat het namelijk om bevooroordeeld te zijn.

Iets in diskrediet te brengen is wel een mogelijkheid van toetsen, maar het zo open en bloot te brengen als ik gewend was te doen, heeft  vaak een boemerang effect gehad.

Ik geloof niet alles en tegelijkertijd hoop ik alles te mogen en te kunnen geloven en die mogelijkheid gun ik iedereen die leeft!

Tot het tegendeel bewezen is.

Maar wat nou als ik ergens een vreemd gevoel bij heb, ligt dat dan bijvoorbaat aan mijn analyserende karakter.  Soms kan het ook een  vermoeden zijn en niets wat ik er verder mee  kan doen!

Totdat ik gelijk blijk te hebben en dan heb ik het nakijken van emoties die ik dan waarschijnlijk voorkomen had kunnen hebben? Hoe maak ik mijzelf gek en een ander als ik bijvoorbaat spreek, dus ik zwijg....en als totdan ontstaat doet mijn vermoeden er allang niet meer toe. Mag ik gillen...aaahhhhhh!!!

Ik zeg niets omdat ik iets niet zeker weet, geen vooroordelen, geen geroddel maar uiteindelijk als er een totdat moment komt , ook dan weet niemand wat ik wist...of nee dacht!

Ik laat het maar gebeuren, keer op keer en denk...ik leef en voel, hoor en zie maar de waarheid weet ik niet. Ik oefen met het duidelijk maken van mijn inzicht en laat een ander het zijne leven.

Een waarheid is er niet, wel een geloof voor velen die schuilen.

Ik wil en zal dat niet...ik weet en ken de termen, de manieren van overgave aan een verantwoording buiten dat wat mijn eigen kracht heet, uit ervaring.

In de zwaarste momenten ontdekte ik een erkenning van hoe leven is en hoe te ontdekken dat niet alles eerlijk is, en waarheid er vaker niet toe doet dan wel!

Ik wil geen waarheid meer, ik wil leven en omgaan met het ongelijke.

Leugen en waarheid zijn geen termen voor geluk in mijn bestaan, het geluk zit in ervaren en toelaten van emoties die ervoor jezelf toedoen!

Huil, bid vecht en bewonder zo gek zong Ramses dat niet.

dat is wat leven meestal is.....

De rest is wat ik er zelf van maak en hoe ik het wil zien en beleven...die mogelijkheid was en is er helaas niet altijd, maar binnen de kleinste grensen is altijd jouw emoties die er toe doet...ook algaan anderen daar aan voorbij!

wees jou eigen beste maat...huil vecht en bewonder...al is het maar de mug op een betonnen vloer!...waarheid bestaat vaker in een leugen die als gids jouw leid naar plekken waar jij je blijft afvragen of je er wel toe doet en de waarheid hoort....terwijl iedereen er toe doet....elk op zijn manier heeft invloed op een geheel...de keus er iets van te maken is geheel aan een ieder zelf! Hoe en waarom ook dat bepaal jezelf....of toch niet!

Wat is waar of niet?....dat is  wat ik kies.

 

-Yneke-

 

 

 

 

 

 

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik heb met het ouder worden ook vaker een buikgevoel van 'hier klopt iets niet' of ... 'dàt is het'

En komen er situaties waarin je moet kiezen, dan doe je dat best naar hetgeen je buikgevoel zegt. Eventueel met een sorry kan je beleefd je mening te kennen geven.
Luisteren naar je eigen intuitie
Dank je voor deze zeer wijze raad
Je (zelf)vertrouwen wordt erdoor aangetast als dingen een dubbele bodem lijken te hebben.
Ik wacht dingen tegenwoordig maar af; ervan uitgaand dat het een afdwaling is van mijn eigen fantasie... wat vaak niet zo is.
Dat verwoord je heel goed , het (zelf) vertrouwen wordt erdoor aangetast, precies om die reden en de afdwaling van je eigen fantasie...wat vaak niet zo is, daar zit juist dat je meer mag vertrouwen op je keuze voor welke bodem je dan kiest( als er toch dubbele bodems blijken te zijn) . Vroeger koos ik van voor afstand nemen en merk nu nog vaak dat ik in mijn schulp dreig te kruipen als is die dubbele bodem,,(goede woordkeus van jou) merk...mezelf niet meer automatisch de schuld geven en kiezen voor wat ik wil geloven is waar ik mijn vrijheid in probeer te nemen,,,dank voor je waardevolle reactie...je hebt mij hier weer veel me gegeven....dank je Doortje!!
ze voelen hetzelfde
x
ja daar heb je ook weer gelijk in ;-)
ik bedoelde eigenlijk 'we' :)
typefoutje
Als iets niet goed voelt dan is het dat meestal ook niet. Maar het kan ook een onderliggend gevoel van angst zijn over de situatie of iets wat gezegd wordt die los staat van het werkelijk gebeuren.
Precies dat kan ook., dank voor je reactie
Toch zijn er momenten of situaties waarin je JA of NEE moet zeggen. Uitstel is niet meer mogelijk. Het wordt dan handelen naar eer en geweten, waarbij intuïtieve gevoelens een rol spelen. Misschien moet je dan naderhand wel sorry zeggen en dat is dan ook loflijk
Daar ben ik het mee eens en is mij ook meerdere keren overkomen, dat ik mijn eigen gevoel volgde en onbegrepen werd en dan zonder iets fout te hebben gedaan toch sorry zei, ja soms moet dan dat inderdaad maar zo! dank voor je reactie.
Luisteren naar je intuïtie xxx
ja dat is wel het beste, dank je Fate!
Een heel indrukwekkend artikel! Als iets op zeker moment niet goed voelt voor jou, is dat je intuïtie die spreekt. Die weet precies wat je wel of niet nodig hebt, of aankunt. Over het hoe en waarom ben je niemand verantwoording schuldig. Voor alles is een juiste tijd, plaats en reden.
Dank je voor je mooie en zo fijne reactie, vooral over hoe en waarom ben je niemand verantwoording schuldig raakt mij enorm, dank daarvoor!