De geroepene, 13, Katharen en hun God

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 11 May 06:30

images?q=tbn:ANd9GcS3BiUCiPO0UE17IWx2EbB

Wij onttrekken langzaam maar zeker dit gebied aan de Satan, dacht Daniel, de boze die ons geschapen heeft in rampspoed. langzaam maar zeker worden we allemaal   bonhommes en bonnefemmes, ‘goede mannen en vrouwen’. 'je zit weer diep in gedachten', glimlachte zijn dochter, terwijl ze hem een homp brood aanbood. 'Ik ben blij dat we hier terecht gekomen zijn,' antwoordde Daniel. 'Het had heel anders kunnen gaan in ons leven dan waren we nu verdoemd geweest'. Zijn dochter keek hem ernstig aan,' als we te veel ons afscheidden van de rest van de wereld , dan zal die wereld zich tegen ons keren. Ik ben benieuwd wat de parfait , te melden heeft.' Ik weet niet hoe lang ik in de bergen zal zijn,' antwoordde ik ,' maar de parfait is een bonhomme die het boek van de twee principes heeft vastgehouden en gezien en delen er van heeft mogen lezen.  Ik kan niet wachten om hem te ontmoeten.' je lijkt wel een ongeduldig jongetje,' lachte Eva,' alles komt goed, in zijn eigen tijd als we maar de mogelijkheid hebben om onszelf te zijn'.

'De zon staat nu boven de toren, het is tijd om te gaan, vader'. Daniel stond op en kuste zijn dochter op het voorhoofd en verliet via het steile klimmende pad het terras van zijn huis.  Hij zou haar missen, nu al, zij was de belichaming van al het goede in zijn leven. 

images?q=tbn:ANd9GcRbCe6xZmbRdK6HCh-_gCx

Hij had slechts   één keer eerder  op afstand gezien een parfait gezien, het was een soort kluizenaar geweest,  Een sombere uitziende man met een baard, die zijn tijd doorbracht, met bidden en biechten, die alleen at als het hoofdnoodzakelijk was en voor de rest vastte, om los te komen van aardse geneugten. Hij had moeten wachten buiten de cirkel van goede mannen omdat hij toen nog niet geaccepteerd was geweest als croyant, gelovige van de leer.  Op de terugweg hadden de mannen van het dorp gesproken over de bijeenkomst en ze zagen er verlicht uit.  Slechts delen had hij gehoord en begrepen, want hij was nog niet toegelaten, het ging om drie waarheden:

  • pretz: respect, edelmoedigheid, opkomen voor zwakkeren;
  • paratz: gelijkwaardigheid;
  • convivenzia: verdraagzaamheid; respect voor de meningen van anderen.

Dat had hij wel mooie gedachten gevonden, maar hij kon niet mee praten met de mannen want ze negeerden hem volslagen, wat hij ook zei. Hij was de novice die nog gevormd moest worden. Dat deed hem glimlachen, paratz, gelijkwaardigheid, dat gold dan zeker alleen binnen de groep. Het had wel iets, vond hij mannen die op een heuvel zaten, tijdens een hete dag en spraken over  de zin van het leven en hoe je de zaligheid wéér bereiken kon.

images?q=tbn:ANd9GcTg-EeZNgHgWaMEp0JCNdw

Hij had in de daarop volgende maanden de Jesaja groet geleerd, een teken waar je een bonnehomme of bonnefemme aan kon herkennen.  Veel, met zijn dorpsgenoten gesproken over zaken die zouden leiden tot zijn toetreding en hij was overtuigd geraakt van het zuivere van de denkbeelden. Op een avond was er een klop op zijn deur geweest en een man had de Jesaja groet gebracht, de rechter wijsvinger even langs het rechteroog naar voren laten gaan als of je even langs de zijkant van je hoofd streek - Hij had die beantwoord en de man had gezegd, 'ik ben Bastien en ik ben gezonden om je te helpen op het pad naar de gelovigen.  Een enorme vreugde had zich meester gemaakt van hem, Hij was met zijn dochter geaccepteerd in het dorp.' Ik kom in de avonden onaangekondigd met u praten'. De man had de groet nogmaals  gebracht ter afsluiting en was weer de duisternis ingestapt. 

San Daniel 2014

lees ook 14, de geroepene, Katharen, god en de duivel.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als de mens zich aan die drie regels hielden zag de wereld er beter uit volgens mij.
daar ben ik van overtuigd
Ik sluit me Ingrid aan.
De Katharen, een geheime groet. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg.