5 Redenen waarom ik mijn verjaardag (of verjaardagen in het algemeen) haat!

Door Arinka gepubliceerd op Saturday 03 May 20:10

37c05ab77408c0a65059018869942bb4_1399142Als ik genoeg geluk heb dan mag ik op 6 mei mijn 43e verjaardag vieren. Ondanks dat ik inmiddels best blij ben dat ik hier al zo’n tijd rondloop op Aarde is een verjaardag nog altijd iets wat ik liever over zou slaan.  En dan vooral die van mezelf.

Meestal begrijpen mensen dat niet als je dat zegt. Ze kijken je aan alsof je ze net verteld hebt dat je niet van zonnig weer houdt. Ze denken dat je misschien overdrijft of dat je (vooral vrouwen) zelfs het tegenovergestelde bedoelt en dan ook pisnijdig zult zijn als ze niet aan je denken.

Daarom mijn redenen waarom ik verjaardagen haat, zodat mensen het misschien kunnen snappen.

1. De enorme hoeveelheid aandacht.

Als je geen grote liefhebber van veel onspontane aandacht bent, dan is jarig zijn ongeveer net zo leuk als je vingers in een stopcontact steken.

47b7a5d03db729f129c694962fdfa894_1399143

Natuurlijk hou ik van aandacht, maar het herhaalde gekus, handen geschud en alles wat er bij komt van eventueel zelfs wildvreemden, mag wat mij betreft achterwege blijven. Nog beter: Lever het kado bij de deur af en vertrek meteen, dan maak je me pas echt blij.

Als kind had ik er al een hekel aan dat tantes op me af kwamen en me afslurpten alsof ik een druppend chocoladeijsje was of nog erger; dat ze in mijn wangen knepen alsof ik een te keuren lapje vlees was.

En altijd diezelfde opmerking: Wat word je toch groot! Terwijl ik de kleinste van alle kinderen van mijn leeftijd was. Groot was iets wat ik zeker niet was.

2. Het is op 6 mei.

Op de een of andere manier is dit een dag die tegenwoordig op de kalender staat als de sterfdag van Pim Fortuyn. Nee, dáár wilde ik aan gekoppeld worden...

Verder is bijna iedereen vrij in deze periode, aangezien het dan meivakantie is en het is bijzonder kort op moederdag.

b305b9f5f752758be8079bed1351a1b0_1399143

Voor mijn kinderen is het een ware hel. Heb je het ene kado net afgeleverd, moet je al weer met het volgende kijk-eens-hoe-leuk-zelf-gemaakt-maaksel aankomen.

Vroeger was het echt een rotdag.

Mijn moeder is op 5 mei jarig, dus als ik jarig was, kwam er niemand, ze waren tenslotte gisteren al geweest. Maar wel beloven: Morgen krijg je je kadootje. En dan niet op komen dagen.

Dit jaar is de dag zelfs ingepikt door 2 aangetrouwde familieleden die wéken ervoor en erna jarig zijn. Alsof die dag gewoon niet van mijzelf mag zijn...

Mijn excuses voor mijn geklaag trouwens als je, zoals mijn neef, op 31 december jarig bent. Dat is pas een hel!

Elke jaarwisseling je hele kamer vol met visite, want ja traditie hè. Bijna net zo erg als jarig zijn met Sinterklaas; Iedereen is wel in feeststemming, alleen niet omdat JIJ jarig bent!

3. Taart wordt overschat.

Je zou het met mijn baksels niet denken, maar persoonlijk heb ik niet zoveel met taart. Doe mij maar ijs.

2ee78fd99ecbf619d534c0c196ef927e_medium.

Natuurlijk is de combinatie van zoet en viering mooi bedacht, maar wat is er mis met een matze met bruine suiker? Of gewoon een zak M&M’s?

Met taart (van een ander vooral) heb ik vaak het idee dat ik een stuk schuimrubber zit te knagen.

Om het nog maar niet te hebben over mensen die een ranzige berg roze kwijl over een ingezakte taart heen laten druipen. En dan ook nog vragen: En vind je mijn taart niet mooi geworden?

Ingezakte kwark met een spoortje aardbeisaus of appelplaatkoek waarin de appel niet te vinden is, maar de slijmerige halfharde rozijnen des te meer. Ja, daar krijg ik trek van... Liever heb ik dan een bakje fruit, een chocoladereep of zelfs een muffin als het dan met alle geweld iets in die richting moet zijn.

4. Het is een alarmerende teller van mijn snel vorderende leeftijd.

Als ik nog sneller ga, dan ben ik met mijn jas aan een intercity blijven hangen, want de jaren vliegen werkelijk langs me heen.

Zeker sinds ik kinderen heb, lijkt het wel of er 5 jaren in een jaar gaan en of ik elke dag als ik in de spiegel kijk alweer een jaar verder ben.

834b188dd8337a3c7942cce96226704f.jpg

Helaas heb ik de veroudering nog niet volledig omarmd en heb ik er vooral moeite mee. 

Niet omdat ik rimpels krijg of dat soort oppervlakkige redenen, maar puur omdat ik zie hoe weinig tijd er nog overblijft om alles te doen wat ik in dit leven nog wil doen.

Ik krijg er de neiging van om me te pletter te gaan haasten om vooral iets niet niet gedaan te hebben. Slapen is tijdverspilling, ik rust in mijn kist wel uit.

Als je 18 wordt is het nog leuk om ouder te worden.

Eindelijk ben je volwassen en mag je vanalles wat daarvoor nog illegaal was, maar inmiddels weet ik dat het helemaal niet uitmaakt dat ik mag stemmen en is de rest van de jaren eigenlijk alleen maar een tocht bergafwaarts richting het graf.

5. Mensen zingen.

Lang zal ze leven, terwijl je elk jaar korter zult leven. Ik weet op zulke momenten ook echt niet wat te doen met mezelf. Ik heb een zwager en schoonzus die elk jaar met hun 3 kinderen mij door de telefoon toezingen. God, ik wilde dan maar dat ik doof was. Niet omdat ze vals zingen ofzo, maar omdat ik me geen houding weet te geven tijdens dat hele lange ellendige lied.

86c7b59072dfe062a2f9b95247d8b0d5.jpgErger is nog als mensen bij je in de kamer staan en een volledig repertoir wegzingen van ♪♫Lang-zal-ze-leven-zij-leve-hoog-oh-wat-zijn-we-blij-er-is-er-een-jarig-hoera-hoera♫♪.

Moet ik lachen als mensen voor me zingen? Maak ik oogcontact met elke persoon of moet ik ze gewoon een beetje glazig bekijken? Zal ik ze dirigeren? Wie weet helpt het. Zijn ze al klaar? Oh nee, ze beginnen net...

Dit was als kind helemaal een hel, omdat het op mijn lagere school gebruikelijk was om op de stoel te gaan staan.

Het hele jaar werd ik doodgepest en dan ineens stonden ze me toe te zingen. Geen wonder dat ik me met mezelf geen raad wist.

Als iemand mij de juiste regels van de Verjaardagsetiquette kan toesturen, dan krijgen ze als dank mijn hele verjaardagstaart!

Of ben ik nu toch een beetje aan het overdrijven? 29097ce45c77622eb515c9f1ad0c6d3a.jpg

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hahaha ik had dit net zo kunnen schrijven.. De verjaardagen van de kinderen super, die blije bekkies bij het zien van simpele dingen zoals slingers en ballonnen. Maar voor ze zingen nee, zelfs de kleinste die toch wel heel graag in de belangstelling staat, weet zich haar geen houding te geven. Voor mezelf wil ik de laatste dagen van december liever gewoon overslaan. Bah eerst al die drukte en dan gaan ze bijna allemaal massaal tegelijkertijd weg...en dan ben ik radeloosheid en voel me leeg. Weer zo'n dag voorbij.. Nog 364 dagen te gaan en dan... Komt er een dag dat ik 40 wordt... Oh boy
Ach ja, ik moet er dit jaar ook weer aan geloven. De confrontatie met mijn eigen sterfelijkheid.
De taart (of ijs) is dan ook een van de weinige pluspuntjes ;)
Met jou kan ik praten! Ik kom op heel veel punten mee, echt waar en toen je zei: 'Doe mij maar ijs.', had je me helemaal. ;)
Ja haha, een lekkere bak Ben en Jerry's!
haha ... geen gekus en bloemen
Maaar ... aan een doosje Belgische pralines zal je niet kunnen weerstaan :-)
Oh mjammjam Leonidas!!!
ik dacht het wel dat je zou bezwijken :-))
Nou en of, maar dat zijn dan ook wel de lekkerste bonbons van de wereld!
Ik heb ook een hekel aan dat gekus en zo. En tegen de tijd dat ik jarig ben heb ik er al totaal geen zin meer in, mijn zus is twee dagen eerder jarig. Maar ik heb besloten om het maar gewoon leuk te vinden, voor de paar mensen met wie ik het vier. Cadeaus zijn altijd leuk. Volgend jaar wordt ik vijftig en gelukkig houden we geen van allen van aandacht, dus de buitenwereld zal er niets van merken.
Zes mei is inderdaad een beladen dag, mijn ex schonnzus is ook op die dag jarig. Wat had ik er een hekel aan om op te komen draven omdat het moest, vooral voor mijn broer eigenlijk. Het leven is veel gezelliger nu ze uit beeld is. :-)