Frustraties naar God toe

Door Ibrilman gepubliceerd op Saturday 03 May 16:54

Ik loop al een tijdje tegen vragen en frustraties aan in het geloof, waar ik niet uit kom. Gisteren bij het lezen in een bijbels dagboekje las ik het volgende: 'God staat aan jouw kant. Maar dat betekent niet dat je niet meer overkomen kan. We botsen allemaal tegen de gebrokenheid van het leven op. En wat kunnen mensen elkaar ook veel onrecht aandoen. Wat kunnen ze elkaar stukmaken. Elkaar laten vallen als een baksteen. Wie gelooft, is daar niet voor gevrijwaard. Maar er is wel een verschil: wie gelooft, staat er niet alleen voor. Mensen kunnen je laten vallen of je verkeerd beoordelen, maar als je door God gerechtvaardigd bent, staat hij aan jouw kant. En dan kun je alle mensen laten praten. 'Het raakt me eigenlijk nauwelijks. Het gaat erom hoe God over me denkt'.

Dit deed me enorm veel pijn en het kwam keihard bij me binnen. Want juist met die dingen heb ik zo'n moeite. Waar was God toen ik zo enorm gepest werd en mishandeld werd? Psychisch kapot werd gemaakt? 'Het raakt me eigenlijk nauwelijks, het gaat erom hoe God over me denkt' ??? Ik dacht het niet... Enig idee hoe ik nog altijd over mezelf denk? Enig idee hoeveel pijn dat doet? Wat die rotlui over me dachten, dat zit er nog altijd in. Ik ging ze geloven, dat gaat snel als je zeer pijnlijke dingen tig keer op een dag hoort. Dat je niks waard bent, stom, waardeloos, enz. Ik was voor de klas niet meer waard dan ongedierte. Zie zoiets maar eens om te buigen naar 'ik ben een parel in Gods hand'. Ik kan dit nog lang niet... ik kan het me niet eens voorstellen.

Ik vind Psalm 139 altijd heel mooi. Vorige week zongen we het in een bewerkte versie in de kerk. En 1 zin bleef bij mij echt hangen: 'van toen ik vormloos ben ontstaan, u wist hoe het zou verder gaan'. Dit lied heeft steeds in mijn hoofd gezeten: waarom is alles dan zo uit de hand gelopen? God had toch kunnen ingrijpen? En als er dan staat in dat dagboekje: 'wie gelooft, is daar niet voor gevrijwaard'. Als God dat vanaf het begin van mijn leven wist ... nou sorry, ik snap het niet. God geeft ons toch niet te dragen wat we niet aankunnen??? Zo gepest te worden kon ik helemaal niet aan, ik wilde er niet meer zijn, dan was het pesten tenminste over. En dan gepest te worden tot in het extreme? Als God dat wist ... Mijn therapeute zei zelfs: ze had in de 25 jaar dat ze psychologe is, nog maar 2x eerder iemand behandeld die zo extreem gepest was. Ga maar na... Sorry, maar ik ziet hier heel erg mee. Ik kom er niet uit. De woede en onmacht worden er niet minder op. Ik probeer dat terug aan God te geven, maar het doet heel wat met me. Ik heb er gisteren ook heel wat om gehuild na het lezen van dat stukje.

Ik probeer me eraan vast te houden dat God een hoopvolle toekomst voor ons op het oog heeft. Laat dat voor mij dan ook alsjeblieft zo zijn. Door het pesten en de gevolgen ervan ben ik 30 jaar puur aan het overleven geweest. Hoe kan ik die woede en vragen in het geloof kwijtraken?

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Toch is God onze Helper. En dat staat ook in de Bijbel. Maar daarom worstel ik hiermee op dit punt. Ik ervaar Gods hulp echt wel in andere dingen. Misschien is het ook wel het verwerkingsproces, waar ik in zit... je gaat natuurlijk alles merken zoals het echt voelt/voelde. En ja, op bepaalde dingen heb ik die vragen wel degelijk.
Al geloof je heilig in God, je moet het toch echt zelf doen in het leven.
We hebben het er natuurlijk al eerder over gehad, Ingrid. Je frustraties zijn op zichzelf heel logisch. We zijn allemaal mensen en kunnen geen van allen God begrijpen. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, zoals een bekend en waar spreekwoord zegt.

De pijn van het gepest worden is in jouw geval overduidelijk hartverscheurend. Dat is iets wat je niemand gunt. Maar mag ik je - zonder ook maar iets aan jouw pijn af te willen doen - een paar dingen ter overweging meegeven?

Door de zondeval zijn de problemen voor de mens in de wereld gekomen. Dat is niet Gods schuld, maar een gevolg van de verkeerde keuzes die wij mensen maken. Een belangrijke rol daarin is ook weggelegd voor satan, die duivelse tactieken gebruikt om mensen kapot te maken. Aanklacht en pesterij is maar een klein deel van zijn wapenarsenaal.

Bekering en wedergeboorte maken dat de gelovende mens door God gerechtvaardigd wordt. Daarbij speelt het bloed van Jezus Christus een sterk bepalende, unieke rol. Het feit dat God Zijn eigen Zoon opofferde voor jou en mij is een uitdrukking van Zijn liefde. Als jij Gods kind bent, staat God als een Vader ontegenzeggelijk aan jouw kant. Dat ben ik met de auteur van het Bijbelse dagboekje eens.

Jij hebt frustraties naar God toe. Begrijpelijk, zoals gezegd. Jij vraagt je af waar God was in die tijd van pesterijen en daarna in de tijden van verwerking van jouw verdriet. Ik heb niet 'het' antwoord. Laat ik dat vooropstellen. Maar ik weet wel - ook uit mijn eigen psychische verleden - dat God het kwade ten goede keert.
Omdat wij mensen alles met aardse ogen bekijken, zien we vaak niet de andere kant van het kleed. De door God bewerkte zijde van het kleed, waarvan wij het zeer rommelige motief aan de onderkant zien, is hemels mooi.

Wat ik hiermee wil zeggen?
Op het moment dat jij erin slaagt om - hoe makkelijk gezegd het ook lijkt - je verleden los te laten en helemaal aan God over te geven, zal God beginnen met een herstelproces. Dat is een proces dat misschien nog tijd nodig heeft, waarin niet direct alles rozengeur en maneschijn zal zijn. We leven immers nog steeds hier op aarde, met alle gevolgen van de zondeval. Maar toch ervaar ik in mijn eigen leven de vooruitgang als een enorme zegen. En ik geloof dat God dat ook voor jou heeft.

Weet jij dat je nooit ongedierte geweest bent? Er waren ongetwijfeld mensen die dat uitspraken, maar dat wil nog niet zeggen dat dit ooit realiteit was. Jij bent door God als een parel op aarde gezet en Hij beschouwt jou nog steeds als een parel. En zo zien Rachel en ik jou ook.

Tranen zijn niet erg. Verdriet van binnen hoort daar niet te blijven. Tranen kunnen helpen in het verwerkingsproces. Maar weet je dat God ook verdriet heeft als Zijn schepselen - dus ook jij - treuren?
Hij houdt van jou! De hoopvolle toekomst die Hij jou heeft beloofd is ten diepste de enige realiteit die waarde heeft.

Mede namens Rachel een zeer hartelijke groet en natuurlijk Gods onmisbare zegen,
Hans
Lieve Hans en Rachel, hartelijk bedankt voor jullie reactie! Ik reageer nog terug.

X
Merel zegt dat ik de link niet heb geplaatst. Hier alsnog:
https://www.youtube.com/watch?v=MBWmTZ3Fpdk
Probeer nooit iemand "voor je karretje te spannen"
Geen God of Jezus, de paus of een priester, dominee of imam of een andere macht.
Mogelijk helpt je dit lied van een geweldige organist.

Sterkte en een goed weekeinde. (ook van Merel)
Ik geloof zelf niet op die manier in god, Het zijn de mensen die dingen andere mensen aan doen. Ik weet het ben er geweest, je hebt dingen van me gelezen. Volwassen die mij pijn gedaan hebben en later vreselijk gepest.

Waar was God toen? In die schuur? In die kamer, en op school? Kijk dat is dus ook voor mij de reden om er niet op die manier in te geloven.

En toch op momenten dat ik het niet meer zie zitten ga ik bidden in de hoop op kracht inzichten.

God is een liefdes energie die er ook voor jou is. Het kan je kracht geven om door te gaan, om het een plekje te kunnen geven.

XXX
Hans en ik reageren later vandaag of morgen via pb. We moeten nu de deur uit. Veel sterkte met alles. We bidden voor je je.