Column. Max in beweging

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 24 April 17:10

Column. Max in beweging

(Gister had ik de leiding bij een bridgedrive voor ouderen. Er wordt dan altijd van mij verwacht dat ik iets doe in de vorm van een gedicht, film of voordracht. Dit jaar bracht ik onderstaande column, mijn eerste gesproken column)

Wij, de jeugd van vroeger, worden er regelmatig aan herinnerd dat we aan vitaliteit inboeten. Zo nu en dan fonkelt nog eens een klein lichtpuntje op van het jeugdig elan, maar dit wordt al snel de kop ingedrukt door signalen als een onverwachte pijnscheut in de rug of een moment dat we klepel weer eens niet weten te hangen. Het is dus zaak om aan periodiek onderhoud te doen om het proces van de teloorgang op zijn minst te vertragen.

Voor wat het fysieke betreft kunnen we volstaan met de dagelijkse inspanningen in en om het huis. Verder door onze verplaatsingen zoveel mogelijk te voet of per fiets te doen. Dat we dit nog verrijken met wat sportieve activiteiten, zonder aan de marathon of elf-steden-tocht te denken, kan geen kwaad.

Absoluut onvoldoende is het om alleen het roken als voldoende lichaamsbeweging te beschouwen. Zelfs het handmatig rollen van de sigaret en hem daarna naar de mond brengen om daar als een mondharmonica schuifel langs de slijmerige lap te gaan, levert fysiek niets op. Soms vraag je jezelf af of de kick nu in de lik of de trek ligt. Een feit is in elk geval dat alles in rook opgaat.

Het geestelijk onderhoud is van even groot belang voor ons. De grijze massa is gevuld met ouwe, soms nog nuttige kneut zoals de tafels van tien, liedteksten als “Kleine Greetje uit de polder…” Ondanks dat we het nieuwe nauwelijks bij kunnen benen, vraagt het geheugen en logisch denken aandacht.

Spelvormen die hierop een aanspraak doen zoals woordpuzzels en sudoku’s zijn populair, maar men wil ook wat doen in sociaal verband. En zo beste mensen wordt er ook vaak voor het kaartspel bridgen gekozen. Niet voor het zogenaamd eenvoudige bingo maar voor het nobele spel Bridge. Nu, nadat ik zo’n twintig jaar met deze mythe geleefd heb, wordt het tijd voor een nauwgezette analyse.

Al snel kom ik tot de conclusie dat het niet allemaal van zo’n hoog allooi is als men doet voorkomen. Als je de kaarten eens goed bekijkt, ben je al heen eind als je tot 10 kunt tellen. Dan hebben we nog wat zogenaamde aristocratisch uitgedoste honneurs, maar wat zijn het in de praktijk van het leven. Ik hoorde een speler na afloop van een ronde analytisch zeggen: “Jij had de vrouw bloot zitten, ik ging er met mijn heer overheen en jij kwam met een kleintje terug!” Geloof me het is een rommeltje in die zogenaamde elitestand. Ik denk dat in deze zogenaamde edele klasse, de heren of koningen op de vrouwen azen, maar regelmatig bot vangen omdat er concurrentie is van het principe boer zoekt vrouw.

Dan nog niet gesproken over de spelers, met dat gepoch via al die duur klinkende kreten als :”Sans atout. Slam, de fit, singelton. Al die moeilijke namen voor conventies* Jacoby, stayman, Blackwood, en dergelijke. Het doet me goed als iemand gewoon past. Maar al te vaak leiden de conventies tot verwarring. Ooit speelde ik met een dame die bezeten was van conventies, helaas beheerste ze zelf de meeste niet. Ze was nogal gesteld op Engelse titels. Ik noemde haar Miss Verstand, waar ze heel fier op was.

Maar goed dat er geen jokers in het spel zijn, anders dachten de spelers misschien een spiegelbeeld van zichzelf te zien.

Dit was mijn eerste gesproken column. Dit is dus een primeur.

Ik verwacht van u een licht applaus en verder geen gezeur.

 

*Conventies zijn afspreken tussen de onderlinge partners. Men bedoelt iets anders dan gezegd wordt in een bieding.

     

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goede column en helder, ook voor niet-Bridgespelers.
De handjes op elkaar;-)
Leuke column
klap, klap, klap :)
Zeer overzichtelijk met hier en daar een likje humor, leuk