Kwartaal nummer1, De Nederlandse Literatuur Gids 2014,deel, 'Poëzie'

Door San-Daniel gepubliceerd op Wednesday 23 April 08:27

 

Voor u ligt de digitale uitgave van de Nederlandse Literatuur Gids. Er heeft een zorgvuldige selectie plaats gevonden van verhalen, poëzie, taal filosofische stukken en linguïsitische verhandelingen. Dit jaar zullen er drie kwartaalgidsen verschijnen en het gedrukte en uitgegeven jaarboek zal verkrijgbaar zijn in de boekhandel per November als een compliatie van de drie voorgaande nummers aangevuld met de laatste kwaliteits bijdragen uit 2014.

Ik wens u namens onze groep, de Nederlandse Literatuur Gids  en redactie een prettige leestijd toe.

San Daniel 26-04-2014.

Muziek en metrum als leidraad voor een dorstige ziel

 

De mens is bij uitstek een muzikaal wezen, men fluit, zingt klapt ritme´s, declameert, zelfs het lopen gaat met een bepaald maatgevoel. Dat is inherent aan het mens zijn, een aangeboren maatgevoel en een herkenning van metrum. Hoe zou mijn dag er uit zien als ik de muziek zou mogen  uit kiezen die mij in die dag zou begeleiden. Uiteraard is dat maar een moment opname omdat afhanklijk van je stemming per dag andere keuzen gemaakt zouden worden. Wat bepaalt wat goede muziek is? Dat valt heel moeilijk vast stellen hoogstens kun je denken aan een samenhang van muziek en tekst die op een x moment een sterk appél op je doet. Daar naast denk ik dat goede muziek de tand des tijds moet kunnen doorstaan. Als je een punkband neemt uit de 70ér jaren met ' mensen houd je smoel, 'Jezus op mijn stoel' dan rijmt het en dat is het zo´n beetje omringd met knetterende guitaren. Je zou mogen veronderstellen dat het Avé Maria van Mario Lanza een langer leven beschoren blijft. Er komt dus een kwaliteits aspect bij kijken

Ik houd van muziek, het heeft mijn wezen altijd vervuld met ontzag, er heeft altijd een verlokking in gezeten die uitnodigt om te volgen. The song of india van  Rimsky-korsakov is een geweldige haast paradijselijk manier van ontwaken. De weemoed en de hang naar het vervullen van een droomwereld die de muziek uitademt is betoverend.  Maar die zou gevolgd moeten worden door Bizet´s parelvissers

duet."Au fond du temple saint" een magische vertolking van een vriendschap, op ijle noten gedragen, waar de balans tussen tekst en muziek perfect is. Iets wat je overigens ook vindt bij Pink Floyd, ware meesters van het metrum.  Als ik dan op weg naar de gym naar: suite: Judy blue eyes zou mogen luisteren van Crosby Nash and Young dan zou mijn dag al redelijk goed begonnen zijn. 

Heerlijk psychedelische Oosters muziek met knappe woord beelden. Gebruikmakend van alles wat gestalte geeft aan de westerse beschaving, de zang, de harmonieuze teksten die zwevend je gedachten overnemen en mee voeren, ' lacy lilting lady losing love lamenting, change my life , make it rhyme, be my lady. Krachtige eenvoud opgebouwd uit alliteraties, maar niet gekunsteld, muziek zoals die alleen in de 60 er jaren ontstond.   

Weg met die oer ritme dreun van de gym, een hoop base geklier om op een boks bal te slaan of oefeningen uit te voeren. Meteen vervangen door de medley van Abbeyroad, veel tempo changes, net als 'In strawberry fields forever', muziek die waanzinnig op hol slaat en je bindt, maar ja dat waren weer de psychedelische elementen. ' and in the end, the love you take is equal to the love make

'because the wind is high it blows my mind' Een verloren tijdperk maar waarvan  de essentie de huidige generatie genoeg beïnvloedde om nieuwe waarden en normen aan te nemen.  

Kurt Cobain met 'come as you are of teen spirits. Een heerlijk low base nummer, verslavend in zijn eenvoud. 

Pink Floyd met 'time' en de Stones met bijvoorbeeld: 'Angie' . De muziek die ik kies hangt van mijn gemoeds toestand af. Die is meestal ontspannen en relaxed. Ik houd niet van uitgebralde onverstaanbare teksten die je niet plaatsen kunt.  De doors, zijn natuurlijk geweldig maar zo zijn er nog 300 000 bands die pareltjes gemaakt hebben. 

Waar ik van houd  is het echte in de muziek. De samenvang, of aanvulling van zang en tekst die gecompleteerd wordt door muziek of vice versa.  In mijn dorp is een mongoliede jongen, Manolo. Die door iedereen geaccepteerd is. Hij heeft een speciaal talent. Hij zingt ongelooflijk, maar geen bestaande liederen, hij maakt ze ter plaatse en zijn ritme gevoel en stem ontroeren mij elke keer. Door de onschuld van Manolo die van uit zijn hart zingt. Hij zit bijvoorbeeld tussen ons, 'de macho wijnboeren' uit het dorp. Hier doen mensen aan 'palma´s een manier van handenklappen in Zuid spanje die je nergens elders hoort, Iemand begint te klappen en een tweede luistert en klapt in tussen ritmes. Als je dat met vier of vijf boeren doet dan wordt het al gauw een ingespannen ritme.

Diegene die de behoefte voelt om te zingen maakt een tekst uit zijn hart, hij laat zich leiden door het ritme. Wij wonen in flamenco land de guitaar kan niet twee keer hertzelfde gespeeld worden noch een lied twee keer het zelfde gezongen worden, 

Bijvoorbeeld, iemand begint, . Que bonito tu eres, que bonito tu eres, que bonitooo tu eeerrrrees , que bonito tu eres. ...wat een schoonheid heb jij.. Het is duidelijk het einde van een strofe en als de stem zuiver was, dan roep je allemaal olé, dan wordt er weer geklapt en iemand begint bijvoorbeeld met: me gusta tu cara me gusta tu maaaannneeeera..  Ik houd van je gezicht, ik houd van je levenstijl.. olé. 

Eenvoudig genoegen. Manolo maakt teksten met lange uithalen, niemand lacht en het gaat tot in het hart. Ik heb grote mannen zien volschieten. Bijvoorbeeld, Viva, vivaaaaaah viava  vivaaah Semana sancta. ...lang leven... lang leeeevvveeeen... de heilige week, pasen. Waar mensen zijn bijeen ontstaat maatgevoel en muziek. Ik houd van mensen en van hun muziek.. 

En nu literaire vrienden: Palma´s en je liederen zingen, luister naar je ziel en schaam je niet.

San   Daniel voor de Nederlandse Literatuur Gids.

 

Het wezen van de Poézie:

De mens is een muzikaal wezen en leeft met een innerlijk maat gevoel, tevens is zijn denken abstract, hij kan beelden oproepen uit herinneringen en die haarscherp ontleden.Poëzie biedt de mogelijkheid om te spiegelen aan de werkelijkheid en de herinnering. We hebben het hier niet over carnavals krakers of feest rijmelarij, in de geest van ..lopen...kopen ..schenken ..denken.. maar over het wezen van de poëzie. De versvorm die meerdere raakvlakken heeft met de werkelijkheid en waar aan je kunt spiegelen, herken ik dit, begrijp ik de boodschap? Of dat als een kaars werkt dat een licht werpt en inspireert tot navolging.

Dat geldt eigenlijk voor vele vormen van kunst, je kopiëert of je schept en inspireert. Het verven van een wand, is schilderen en de materialen die gebruikt zijn, kunnen gelijk zijn, maar het maken van een schilderij  met de zelfde materialen is andere koek.  De wand wordt mooier en knapt op  en het schilderij is toegevoegd aan de werkelijkheid als spiegel van of ter inspiratie van die werkelijkheid. Zo ook met rijm en poëzie. 

Magische beelden vangen

de hand te traag om toe te slaan en

Keihard, keihard ontvlucht de zin, de lei van de griffier

wanneer hij haar tracht te binden

en al wat ons resteert is slechts een kreupel klinkend lied.

 

Ideeën ontvluchten de pen  maar met vertraging.. en gaan daarom deels verloren of worden deels aangevuld door het rationele, hetgeen vaak afbreuk doet aan het poëtische element in ons onderbewustzijn.

Dit is voor mij het wezen van de poëzie. Magische beelden vangen. Dingen ontdoen van hun functie.. zoals de potjes van Mirandi, een schilder die vele, echt vele schilderijen maakte van potjes op een rij. De potjes waren van hun functie ontdaan.. Ze werden niet gebruikt, op elk dekseltje zie je grijze stof geschilderd. Ruimte en tijd gaan altijd in de letteren altijd hand in hand, omdat het tijd neemt om ruimte te overbruggen. De Morandi potjes staan in een ruimte maar zijn tijdloos gefixeerd. .ze hebben geen functie. ze staan er en de toeschouwer beseft dat de tijd bevroren is... de stof blijft gewoon op die potjes. Je moet dichter bij de dingen gaan staan als dichter, en het gaat om het spel als je de juiste vragen stelt, leer je veel. Beelden moet je zien en poëzie moet je proeven.

 Dus waar gaat het eigenlijk om of over

Poëzie is een spel van woorden en het metrum geeft vaart aan het vers of remt het af. Je kunt effecten versterken  door stijlfiguren toe te passen, zoals een beeldspraak bijvoorbeeld of je kunt het vehikel van de herhaling toepassen om meer nadruk of kracht te geven aan het vers. Een korte zinsbouw versnelt het metrum. Klinkerrijm lijkt het metrum te versterken, maar is slechts een steuntje om de ' tijd' goed toe te passen op het vers. Het is een misvatting dat gedichten moeten rijmen. De troubadours hadden duizenden regels op rijm omdat het een memorie zaak was. Ze konden hele veldenslagen op rijm uit hun hoofd opzeggen. Soms was het rijm erg gekunsteld omdat het echt nergens op sloeg en alleen maar diende om de kernen over te dragen in gesproken of gezongen vorm. Bijvoorbeeld:

'Willem die Madiecke maeckte , waar hij dickewijl om waeckte'. of te wel Willlem die ook Madieke schreef wat gepaard ging met slapeloze nachten...waarom niet.. Willem die ook Madieke schreef wat een moeizaam werk was ..heeft ook .. (van den vos Reynaerde)

Omdat de 'opzegger' een geheugensteuntje nodig had.  

Wat is het spel en wie bepaalt dat?

Het spel is de vondst herkennen.  Wie bepaalt of iets kunst is. Wij!. Wij zijn het filter en horen zoveel dat ruis is, dat het echte ogenblikkelijk 'klikt'. Dat is het fraaie met muziek of we nu spreken over Carmina Burama, Tosca, the song of India of de parelvissers, de muziek vormt het metrum en de zang is de poëtische uiting om het geheel te completeren.

De unieke samenhang tussen tektst en muziek maakt iets tijdloos en goed... het is prettig als er iets vernieuwends is dat een groep gebruikt waardoor de aandacht vast gehouden wordt. Als je een kenmerk van 'the Police' zou moeten noemen, dan is het meest opvallende dat de drummer altijd op welk nummer dan ook uit de maat slaat.  Bij de Red hot chili peppers is de zang overheersend en completeert.

Under the bridge (Red hot chilli peppers)

"sometimes I feel that my only friend, is the city I live in, the city of angels .. lonely as I am ..together we cry

"the city she loves me..etc etc"

Mooi perfecte samenhangen van poëtische teksten vol verwijzingen, beeldspraken, gemoedstoestand. Het roept een pathos op die iedereen herkent. De city of Angels is natuurlijk Los Angeles en de zanger maakt er iets levends van. Dat nog eens ondersteunt door een clip, voedt alle zintuigen en geeft haast een overload aan impulsen en  bevredigt onze  aangeboren hang naar lyriek.

Een andere groep die een stijl van zang had die sterk poëtische geladen was en alleen maar ondersteund werd  door de muziek die het geheel omlijstte waren Jimmy Morrison en 'de Doors'. Weinigen weten dat zij eigenlijk de 'Doors to inner perception' waren maar de platenbonzen vonden dat een te lange naam. In zijn korte leven,ving Morrison 'beelden' die hij een plaats gaf door zijn hypnotische wijze van overdracht in perfecte samenhang van teksten en muziek.

 

En sociaal bewogen album,zeer Marxistisch getint , haast een liturgie. Pigs on the Wing  van Pink Floyd, komt overigens voort uit een gedichtregel van de Walrus  in 'Alice in wonderland'..  and wether seas are boiling hot and wether pig have wings" Goed voorbeeld van hoe een dichtregel van eeuwen geleden een groep inspireert tot "magische"  beelden vangen. Kunst inspireert ..ergo kunst vernieuwt de mens. De mens heeft een aangeboren maatgevoel en als men een gedicht zachtjes voor zich uit leest dan hoort men of het loopt of niet. net als militairen die de pas foutloos aanvoelen. links links links recht links rechts, de cadans stuurt de stappen. Luister naar je innerlijke maat gevoel en je herkent het metrum van welk gedicht dan ook.

In Andalucia waar ik woon, als een groep mannen bijeen zitten, met wat koffie of een wijntje is er altijd wel eentje bij  die begint te klappen. We noemen dat 'palmas' met de handpalmen met sterk gestrekte vingers klappen.  Hetgeen een droog klappend geluid voortbrengt. Nummer 1 begint te klappen en nummer 2 klapt antiritme´s, zeg maar tussen maten, wat een bijzonder asymetrisch effect oplevert, net als met 'de police' die zo perfect buiten de maat sloeg dat het weer muzikaal werd. De rest klapt mee en vult ritmes in. Ik kon het eerst echt niet maar ik klap nu vrolijk mee van uit mijn hart, want je moet luisteren   en invullen

Ik kan het niet anders omschrijven maar als het moment er is ... en iedereen voelt dat feilloos aan, begint iemand te zingen de teksten worden ter plekke gemaakt . het kan van alles zijn, vaak met long vernietigende ademstoten en uithalen. In tussen pauzes die je allemaal feilloos aanvoelt omdat je klapmachine geworden bent roepje "Ole" ter aanmoediging. Het zingen is gebaseerd op een Arabische traditie soms in kwart noten en vergt echt veel lichamelijke inspanning. Als de eerste zanger klaar is neemt de 2de over en zo voort tot je een ronde gehad hebt. De zigeuners in Spanje hebben deze vorm overgenomen en geperfecioneerd: Die zangvorm wordt 'Sevillana´s' genoemd naar de hoofdstad van Andalucia,"Sevilla". Wij vinden dat niet echt omdat de improvisatie is verdwenen.

Ik zit graag met mijn vrienden. .voor een handvol vers vul ik gaarne mijn oor.

San Daniel 2014

 

Ingrid Aanen een begenadigd dichteres  heeft het nieuwe leven , de lente en de belofte daarvan, treffend weten te plaatsen

Het is lente!

ochtendgloren 

toont glinsterende 

dauwdruppels 

 

groene puntjes 

dapper vechtend

voor levenslicht

 

kleurrijke bloemknoppen 

hoopvolle belofte 

van toekomstige pracht

 

aarzelende zon

straalt warmte 

naar de aarde

 

vogels zingen opera’s

de natuur ontwaakt

het is lente!

 

Ingrid Aanen

 

Yneke is een dichteres die beelden vangt, magische beelden en die plaats in een spiegelende context. Yneke is een woord kunstenares met een feilloos gevoel voor metrum. Haar gedichten kenmerken zich door haar abstracte wijze van beelden formuleren.

Wij zijn érg trots om haar gedicht;' Passie die een voorbijganger kust', te mogen publiceren. De Nederlandse Literatuur Gids.  

 

Fluisterende geluiden

dringen tot mij door

gefocust op het leven

open ik mijn hartendeur

 

stille bewegingen voelbaar

om mij heen, ruizen van de wind

draagt zachtjes een pluisje mee

die gevangen wordt

 

De passie nu in kleuren, die zachtjes

een voorbijganger kust

deze aanblik doet mij glimlachen

mijn hartendeur gaat wijder open

-Yneke-

 

 

Dora Weltevrêe is een schrijfster en poëte die geen aankondiging behoeft, zij neem de lezer bij de hand en confronteert de lezer met haar werkelijkheid.

Van haar namen wij, ‘herder´s salade in blauw over’.

Griekse Herder Salade 

Zinnen-beelden van ooit in Griekenland

innig geurig

fris blauwkleurig

kan jij dat geluk vergeten?

hoe we in het droge achterland

op terrasje met zes stoelen

ons geborgen weten

schaars bewoond 
bergkamt geloogd verdroogd
de hof van Eden 
 

 

oude blauwe rafels waaien
aan parasol in namiddagzon
naast eeuwen oude olijfbomen

hoe goudkleurig gekroond
in oude gescherfde familiekom
huisgeperste olijfolie
als reinste majesteit in dromen
langs de rand naar beneden glijdt 

in ontelbare tijd 

de gelooide vrolijk geplooide oude vrouw

kan iemand haar ooit echt vergeten?

 

melkvee aan versleten touw 

ge-eigenwijsd mekkert geitje mee
de magere eigenaar 
tanig maar trots in vol ornaat
showt zojuist geplukte sla
Retzina, dubbel geharst voor twee
tomaatjes geuren allerpuurst tomaat
in intens bloedrood mee
pronte pommo dora praat
moestuin paprika in klein formaat
geitenkaas, ruwe verse brokken 
gescheurd warm brood 
wat in geur en kleur nog steeds bestaat

 

nooit geweten

keiharde zwarte olijven zonder pitten

alsof wij na zoveel jaar

weer daar

in de lauwe schaduw zitten

dat jij dat alles kon vergeten

 Dora Weltevrêe.

 

Annelies Vijlbrief is buiten haar kunstige fotowerk een intrigerende schrijfster en poëte . zij leidt aan Tinnitus of oorsuizen, daarover  heeft zij een tweetal gedichten  aangeboden.i)™

Golfslag

Dit gedicht werd geïnspireerd door mijn nichtje. Zij liet mij een schelp zien die ze net van mijn moeder had gekregen en vertelde me dat wanneer je die tegen je oren zette je de zee hoorde ruisen.

Bijna gedachteloos vertelde ik haar toen dat ik dat niet kon horen omdat ik de zee altijd hoor in mijn hoofd. Tinnitus of oorsuizen heeft die ervaring van me af weten te pakken en er was een klein meisje voor nodig om dat ten volle te beseffen.

De zee in je oren

Ze is zeven, bijna acht,

en ik hoor haar fluisteren.

Kijk, hierin ruist de zee

kom je even luisteren?

 

Hoe moet ik haar vertellen

mijn nichtje van zeven

dat ik dat wonderbaarlijke

niet met haar kan beleven?

 

De schelp is volmaakt,

ribbels en met een bruine lijn

door pen getekend patroon

binnen roze en glanzend als satijn.

 

Hoe kan ik haar uitleggen

dat in mijn hoofd en oren

ik door een constante dreun

de zee altijd kan horen?

 

Waar zij in haar schelp

de branding hoort ruisen

hoor ik dreunend gezoem.

Het geluid dat mijn oren doet suizen

 

Veel ontvangst - weinig gehoor

 

Jij merkt het niet op

zachtjes, zoetjes

op de achtergrond

 

druppelen

ruisen, smakken,

ritselen

 

ik hoor het luider

dreunend, dreinend

vult mijn hersenpan

 

ratelen

kletsen, krassen

klateren

 

Het geringste zuchtje

kleinste kuchje

doen mij verdrinken

 

tinkelen

tikken, kloppen,

rinkelen

 

Alles klinkt harder

Alles hoor ik

en dus hoor ik niets

Annelies Vijlbrief.

 

 San Daniel is buiten schrijver een abstract dichter, hij is gefascineerd door het Zen Boedhisme en vaak vindt de lezer dan ook verwijzingen naar karma of reïncarnaties .

 

‘Het licht dat wenk’

 

op velden alleen  

met bergen van gedachten

staat hij wenkend in de verte

hij staat te wachten 

het jongetje van weleer

en zwaait als nooit voorheen

met beelden open in alerte

van vreugd en hartezeer

 

het is de dag die korter wordt

en de schaduw die zich lengt

en  inhaalt en zich mengt 

in ´t dagelijks bestaan

 

we reizen elk op weg

van zelf gezaaide akkers

en staan zo eenzaam en alleen

verloren als geen een

voor we weer de weg opgaan

 

het zijn gedachten die zich mengen

met de schaduwen die lengen

aan het eind van ons bestaan

wachtend op de gids

gesmeed met pijn

we weten wie we zijn

in een flits

de gids

San Daniel 2014

Hij heeft twee versies van Schaduw dansen  gepubliceerd éen als abstract nog te ontraadselen gedicht en éen geanalyseerde versie , wij hebben voor de tweede versie gekozen.

Wij dansen in de schaduw

van ons eigen bestaan 

elk in eigen cadans,

 

niet echt gade geslagen

en soms vrijwel

verslagen 

pakken we de kans 

in de schaduw,

 

onze silhouetten 

likken

langs muren 

gevangen in verlangen

in trage beweging

van schijn donker duister

 

onze gedachten

verstikken

in uren

van schijn donker duister

in trage beweging

met geknerp en gefluister

tot 

het licht

ons wakker roept.

 

San Daniel 2014

Analyse: het meervoudige complex van beelden en het spel met taal maakt de dichter tot een abstract dichter die een boodschap over wil dragen of een observatie wil delen. Hij draagt dit over door beeldspraken en beelden op te roepen en te projecteren op de lezer. 

1ste strofe:

Wij dansen in de schaduw

van ons eigen bestaan 

elk in eigen cadans,

De dichter stelt dat ieder zijn eigen levensritme heeft. Het dagelijkse leven, het bestaan versluiert dat misschien , maar buiten die oppervlakkige kant die we tonen aan de buiten wereld, zijn we echt.

2 de strofe:

niet echt gade geslagen

en soms vrijwel

verslagen 

pakken we de kans 

in de schaduw,

De schaduw, lees: een complex aan beelden hier , de zelfkant of je vrije tijd of de tijd waar je geen verantwoording over hoeft af te leggen is het moment waar je niet wordt gezien, dat kan zijn omdat de persoon zich onttrekt aan de waarneming of even kansloos is, en dan worden wij weer onszelf, teruggeworpen op onze wortels, tot we onze mogeljkheden weer zien en grijpen 

3 de strofe: 

onze silhouetten 

likken

langs muren 

gevangen in verlangen

in trage beweging

van schijn donker duister

Onze silhouetten, hetgeen wat zichtbaar blijft als omlijning, zoeken de uitersten van begrenzing, verlangend naar andere mogelijkheden maar beknot door de begrenzingen, de muren. Dat zoeken verloopt traag en niet écht in het duister net als de schaduw die ook maar een beeld is voor de omstandigheden.  Daarom gebruikt de dichter schijn donker duister.  Slechte tijden, donkere tijden , maar schijn want de oplossing ligt om de hoek, in strofe 4.

4 de strofe:

onze gedachten

verstikken

in uren

van schijn donker duister

in trage beweging

met geknerp en gefluister

tot 

het licht

ons wakker roept.

In een dergelijke situatie van schijn donker duister, komen je gedachten haast tot stilstand, ze verstikken, ze gaan rond in cirkels, deeltjes van gedachten dringen nog door en fluisteren traag , fluisteren omdat er niet meer echt geloof aan gehecht wordt.  Tot dat het licht ons wekt, of in een ander synchroon beeld, totdat we het licht zien, de oplossing of een ontsnapping uit de lethargie en weer uit de schaduw stappen om deel te nemen aan het bestaan. 

Een moeilijk gedicht door het veelvoud van  emoties die opgeroepen worden. 

Nederlandse Literatuur Gids. 2014

In mijn liefste, spelt de dichter een spel met twee beelden, de geliefde en het gedicht-

Mijn liefste gedicht

Literatuur en Poëzie » Mijn liefste gedicht

 

Mijn liefste is 

een gedicht.

met woorden puur 

die ieder uur 

mij  weer 

doet schrijven

 

het bonkend hart

bemin zucht ziek 

zoekt schrijlings 

naar  mijn lief 

en tracht mijn pen

te scherpen

 

en tekent duizend

zinnen op 

om hen weer

te verwerpen

 

geen zin rechtvaardigt 

zo zij is  

en wat mijn hart 

en wat ik mis ..

is mijn lief,

 

op afstand zie ik,

in beeld bevroren ..

de schoonste,

die  ik aanbid ,

en in het ochtend schemerlicht

waan  ik  mij verloren

San Daniel 2014

Er zijn ogenblikkelijk twee mogelijke wegen van betekenis die zich aandienen, wat het tot een abstract gedicht maakt: Immers de schrijver kan beweren dat het liefste dat hij kent een gedicht is voor hem, dat hem inspireert tot schrijven op een zo puur mogelijke manier.

eerste stanza

Mijn liefste is een gedicht. met woorden puur die ieder uur mij weer doet schrijven Dan is de verklaring voor de hand liggend.

of de schrijver tracht zijn geliefde de beschrijven en die pogingen zetten hem tot weer meer schrijven en dat te betrachten

Mijn liefste is een gedicht. met woorden puur die ieder uur mij weer doet schrijven

Jij bent als het mooiste gedichte...met puurheid van woorden beschreven....je inspireert mij tot schrijven

tweede stanza

het bonkend hart bemin zucht ziek zoekt schrijlings naar mijn lief en tracht mijn pen te scherpen ..en tekent duizend zinnen op om hen weer te verwerpen het verliefde hart. bonkend van opgewondenheid en verliefdheid om de geliefde beminnen en zoekt manieren om de geliefde te beschrijven. Maar de pogingen stranden,zelf na duizenden zinnen wordt het beeld niet in woorden gevangen

derde stanza

geen zin rechtvaardigt zo zij is en wat mijn hart en wat ik mis .. is mijn lief, * en alhoewel er écht héél veel moeite wordt gedaan ..rechtvaardigen de zinnen niet de beschrijving van de geliefde..ze doen haar onvoldoende recht. en de schrijver mist daardoor nog meer de werkelijke aanwezigheid van zijn geliefde

 

vierde  stanza .

op afstand zie ik, in beeld bevroren .. de schoonste, die ik aanbid , en in het ochtend schemerlicht waan ik mij verloren maar de schrijver ziet het beeld wel van wat hij beschrijven wil.. het is bevroren en hij kan het steeds oproepen wanneer hij maar wil en hij weet dat hij verloren is want hij aanbidt dat beeld en als de ochtend aanbreekt staakt hij zijn pogingen om het in woorden te vangen.

 de Nederlandse Literatuur Gids

 

Carin Vijlbrief plaats hedendaagse observaties in een kader dat tot nadenken stemt, zij is een poëte die tot de nieuwe garde behoort en haar stempel stellig zal drukken.

Kinderen spelen
Vogels fluiten
De radio speelt
jij praat wat
De kat spint

 

Toch is het stil
Stil in mijn hoofd
geen enkel geluid
Afgesloten doos
geen gedachte zelfs

 

tot ik denk
wat stil hier
en besef
dat geluid
er wel is
niet in mij
alleen stilte
gek eigenlijk

 

Ingrid Aanen is een romantica die de liefde vorm en lichaam geeft in haar poëtische beelden. Zij is een natural met een perfect gevoel voor metrum

Gekust door het universum

Dromen omstrengelen

zachtjes zwevend 

teder spelend

onschuldig

 

roepende zielen 

vinden dankbaar gehoor

in dansende

ijle lucht

 

liefdevolle gedachten 

dartelen in de atmosfeer

op weg 

naar de kern

 

gelijke zielen

herkennen geliefden

door eeuwen heen

 

versmelting in 

onverwoestbare liefde

gekust door het universum

Ingrid Aanen 2014

 

Jouw woorden

Jouw woorden

strelen mijn oren

Ze fluisteren 

langs mijn huid

en geven kippenvel

 

Jouw woorden 

laten mijn ogen 

stralen en huilen

Ze kussen de traan

die langzaam wegglijdt

 

Jouw woorden

zorgen voor emoties

diepe ontroering

Mijn lichaam reageert

zo moeten woorden zijn

 

@Ingrid 2014

 

Tot de bijzondere Poëtische werken behoort de poëzie van Candice, diep abstract met verwijzingen naar eigen levenservaring. Een genot voor hen die van diepgang houden.

 

In de mist  .....

Sluiers trekken voorbij

asgrauwe slierten ... zoveel verdoezelend

mijn leven laat niets los

in nevelen verhuld ... kan het niet openen

de mist maakt deel van mijn bestaan.

 

Ik zink ineen en zoek steun

de vloer als houvast ... meer niet

duizelig tracht ik te herrijzen

maar mijn kracht  ...  verlaat mij.

 

Ik kan niet meer

de mist eist zijn tol

een schaduw van het leven

is wat ik zal blijven

een schaduw ... in de mist.

 

Op verzoek van onze eigen Candice volgt de analyse op haar gedicht. De titel moet altijd de lading van een gedicht of een verhaal dekken. Het zou vreemd zijn als ik een titel plaats 'voetbal sport der sporten', en vervolgens schrijf over een safari in Afrika. In het gedicht de mist van Candice, is er sprake van een samenhang tussen titel en gedicht in een veelvoud van betekenissen, wat het gedicht meteen klassificeert als een abstract gedicht. De mist doet mensen de weg verliezen, of omsluiert hen, tevens kun je de mist in gaan, in de betekenis van, in problemen geraken. 

strofe 1. De hoofdpersoon leidt een geheim leven of heeft dat geleid, hetgeen leidt tot een situatie waar intense vermoeidheid optreedt door het versluieren van zaken die de hoofdpersoon liever niet bloot wil of kan geven. Zoals werkelijk sluiers objecten onttrekken aan het gezicht, dienen deze zelf opgeworpen sluiers ook dat nut. De schrijfster heeft zich verborgen en speelt een rol en kan anderen niet de echte 'ik' laten zien.

strofe 2. Zo een verstop partij van delen van je leven eist zijn tol en de schijn van een verborgen bestaan verbergen vreet energie.  Zoveel dat een moment zich aandient dat het 'op' is, dat je niet meer de kracht hebt om zo door te gaan en je wordt teruggeworpen op je  wortels, in dit geval zijg je op de grond ineen. De wortels bieden nog als enige houvast, want lager kun je niet. De dichteres tracht zich te herstellen en zoekt kracht maar er is te veel strijd geleverd, er is geen kracht meer in reserve.

strofe3.De Dichteres kan de waarheid niet openbaren, het continue verstoppen en verbergen heeft haar tol geëist, er is geen terug. Zij zal maar een afspiegeling zijn van had wat had kunnen wezen onder andere omstandigheden. Er is geen andere weg, en de berusting volgt, welis waar een wrange berusting vol weemoed.  

De beelden mist, sluier, schaduw, slierten zetten de toon in dit gedicht. Candice heeft poëtische beelden weten te vertalen naar woorden op een onnavolgbare wijze, de lezer proeft de échte pijn en voelt met de gekwelde dichteres mee.

 

San Daniel 2014 De Nederlandse Literatuur Gids  

Tot zover het deel Poëzie van de Nederlandse Literatuur Gids kwartaal nummer 1, 2014.

lees ook: de NLG kwartaal 1, dl1 . korte verhalen

 

 

http://plazilla.com/page/4295132079/de-nederlandse-literatuur-gids-kwartaal-nummer-1-2014-deel-korte-verhalen

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb weer van je genoten San Daniel klasse!
daar ben ik blij om..
Ik heb deze gemist, erg mooi en hoe je alles beschrijft is prachtig, ik heb vele mooi dingen weer mogen lezen dankzij dit artikel
Hele mooie selectie met een supergave intro!