Ik ben er klaar mee!

Door Nonnie gepubliceerd op Monday 14 April 14:46

f82e7ce7f6bb3d5501ff65ee5f55e41b_1397482

‘Mag het ietsje meer zijn?’
‘Hè? ...Wat?’
Even let je niet op en hoppa, vijf kilo erbij. Kennelijk waren mijn embryo-oren nog niet helemaal ontwikkeld. Ik kwam ter wereld als een baby van acht kilo. Mijn moeder moest al vanaf de vierde maand van de zwangerschap plat en uiteindelijk hebben ze haar bevrijd met een keizersnee na acht maanden zwangerschap. Ze noemden me Klaartje.
 
Die kleine aarzeling bij de vraag 'Mag het iets meer zijn?' heeft de rest van mijn leven bepaald. Nooit was ik schattig en vertederend zoals andere kinderen, altijd een klein michelinvrouwtje, overigens wel buitengewoon goed geïsoleerd; ik had het nooit koud, maar die vijf extra kilo's, die heb ik nooit kwijt kunnen raken.


Overgewicht en agressie

Wel heb ik er een bepaalde agressie aan overgehouden. Dit openbaarde zich toen ik voor het eerst alleen naar de winkel was gestuurd door mijn moeder voor boodschappen. Een jaar of negen was ik toen. Toen het meisje van de slagerij quasi-vriendelijk vroeg: 'Mag het iets meer zijn?' kwam alle frustratie in één keer boven.

'Nee!’ De kreet verscheurde in één klap de rust in de slagerij. Gesprekken verstomden, wenkbrauwen verdwenen zowat naar het achterhoofd en monden vielen open. Het meisje van de slagerij kleurde gevoelig.
'Niks daarvan’, draafde ik nietsontziend door 'Een beetje meer, dat dacht ik toch niet, hè. Eet die extra plakjes boterhamworst zelf maar op.' Van de weeromstuit stak het meisje de extra plakjes in haar mond. Ik griste vervolgens de spullen van de toonbank, betaalde en liep snel de winkel uit, nog nagloeiend van verontwaardiging. Nooit heb ik meer een voet gezet in die slagerij.

Sportwoede 

Ik groeide op, veilig binnen mijn isolatiemateriaal. Het extra gewicht viel vooral op toen ik klein was, maar ik ben als het ware in die kilo’s gegroeid. Ik ben ze nooit helemaal kwijtgeraakt, tenminste nooit voor lang. Ze hebben zich aan me gehecht, voelen zich enorm thuis bij mij. Er is een periode geweest dat ik verwoede pogingen deed om de ballast af te schudden. Zo heb ik een tijdlang elke dag hardgelopen. Tijdens deze sessies schudden de kilo’s met me mee, vrolijk meedeinend op het ritme, maar ze piekerden er niet over om me te verlaten, misschien mede dankzij het feit dat mijn eetlust gelijke tred hield met mijn sportwoede. 

4ae808ff8ca21c2e4df1b447b2e26093_1397482

Montignac, Sonja Bakker, Dr. Frank en South Beach

Af en toe heb ik me aan een dieet gewaagd. Mijn eerste dieet was het brooddieet. Dat is een dag lang alleen brood eten afgewisseld met een dag gewoon eten. Vanwege de saaiheid van dit dieet heb ik hier maar een brood-met-kaasdieet van gemaakt. Met boter natuurlijk en een glaasje chocomel. Anders is het niet te eten. 

Daarna volgde een leven lang fit, eigenlijk een dag lang of beter, een lange dag. Ik kan me niet meer herinneren of ik me nou bijzonder fit heb gevoeld die dag. Alleen dat die dag maar niet voorbij wilde gaan. Op die manier krijg je inderdaad de indruk dat je leven heel lang duurt.
Montignaccen, Bakkeren, Dr. Franken en South Beach (waarbij ik zelf vooral een vrolijke strandassociatie had, die tot uitdrukking kwam in gezellige barbecues en uitbundige strandfeesten) ik heb het allemaal geprobeerd. En de hardnekkige kilo’s bleven me gezelschap houden, alle vijf.
 

Schaamte

Wat me nog het meeste stoort, is misschien wel de schaamte die me overvalt als ik me voor moet stellen aan iemand: ik ben Klaartje. Dan zie ik meteen die blikken van ‘Nou, laat dat ‘tje’ maar rustig achterwege, hoor.’ Bizar, hoe je eigen naam je kan bespotten. Daar valt toch niet zoveel aan te doen, vrees ik. 
 
Negenendertig jaar van frustratie heeft zich inmiddels in me opgehoopt, negenendertig jaar van hopen, willen, proberen, maar ik besef dat ik eigenlijk nooit heb geprobeerd te accepteren. Morgen word ik veertig. Dat stemt hoopvol. Ze zeggen immers dat het leven begint bij veertig. Ik weet natuurlijk niet of het waar is wat ze zeggen, maar vanaf morgen wordt alles anders. Vanaf morgen leg ik me neer bij vijf kilo meer. Dan is het niet meer Klaartje, want vanaf morgen ben ik Klaar.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig beschreven! Ook ik heb het graag gelezen!
Merci, Moz@rt.
inderdaad vol humor heb het graag gelezen.
Dank je wel.
Of je stopt, heel gezond, met roken, en hup 15 kilo erbij.
Zeer herkenbaar en vol humor geschreven.
Ja, dat schijnt inderdaad zo te werken.
Kan het kloppen dat ik dit verhaal eerder van je gelezen heb?
Hoe dan ook - erg goed geschreven!
Dat zou heel goed kunnen.
Ik ben al enige tijd geen 40 meer en die 5 kilo surplus... enfin, ik zwijg maar.

Dank voor het compliment.
Een goede jury dient het nodige gewicht in de schaal te hebben. Ik heb op dit gebied niet teveel over. En laat ze tegen mij niet zeggen: "Mag het wat minder zijn!" :-)
Maar even serieus: Accepteren! Karin Bloemen en Erica Terpstra worden echt wel serieus genomen!
Nou, Mijler, dat is dik in orde. Met een beetje meer van mij en een beetje minder van jou moet die jurytaak toch lukken!

Accepteren is de enige optie. Dat ben ik helemaal met je eens.
Zolang je vriend je niet voorstelt aan zijn ouders met de tekst "Mag ik jullie mijn vriendin voorstellen, van links naar rechts..." valt het allemaal wel mee toch? ;-)

ik heb onderweg ook een kilootje of vijf aan extra passagiers gekregen. Ik vind het de hoogste tijd dat ze uit gaan stappen. :-)
Hahaha, dat zou pas een korte relatie worden.

Dergelijke passagiers zijn wel verstekelingen, die niet meer zo makkelijk uitstappen, maar ook ik geef uiteindelijk de voorkeur aan 'traveling light',
Trek het je niet aan ook met kilo's teveel kun je gezond en fit zijn. Ik kan het weten want ik ben ook te zwaar. Tja en afvallen en de overgang gaan niet samen, maar er gloort licht aan de horizon eens, ik hoop toch wel met een jaar of drie moet ik wel door die overgang af zijn. Nu mijn te grote liefde voor lekkere dingen nog.:-)
Ja, voor een zoetekauw is het bepaald niet eenvoudig.