Vlucht KL 499

Door Wasbeer gepubliceerd op Thursday 10 April 15:39

Schrijf een verhaal waarin een verdwenen vliegtuig een rol speelt.
Minimum 300 woorden. Maximum 3500

681b7ed785dc0e73c80751e9914cc66c_1397139

Anton staarde al een uur naar zijn beeldscherm wachtend op dat signaal dat zou aangeven dat er een berichtje binnenkwam. In de asbak was te zien dat zijn ongeduldigheid hem telkens een sigaret had doen aansteken, die dan weer onaangeraakt bleef liggen omdat hij helemaal gefocust was op zijn scherm. Even werd hij afgeleid omdat de kat langs zijn been streek op zoek naar een beetje aandacht. Maar uit zijn ooghoek zag hij juist op dat moment in de bovenhoek van scherm een knipperend signaaltje en de kat werd meteen vergeten. Die liep onaangedaan weg, katten weten immers beter met hun gevoelens om te gaan dan mensen. Na een kleine aarzeling drukte hij op de knop en zag tot zijn genoegen een lang bericht verschijnen.

 

Hallo liefje. Die eerste twee woorden leverden hem al een vreemd hunkerend gevoel in zijn maag op. Snel keek hij onder het bericht en zag er het 'kusje' prijken waarop hij had gehoopt. Inmiddels schaamde hij zich al niet meer voor het feit dat hij zich een verliefde puber voelde op het moment dat hij die vijf letters zag staan. Op zijn gemak begon hij te lezen wat ze vandaag te melden had. Ditjes en datjes over hetgeen ze vandaag had meegemaakt., met af en toe een zinspeling op hun relatie en dan weer een grapje om het vorige te relativeren. Na twee maanden met elkaar praten, wist Anton nog steeds niet goed wat hij aanmoest met de signalen, die hij meende te moeten oppikken in haar berichten. En even gingen zijn gedachten uit naar het verleden.

 

Een kort berichtje van ene Petra, die wat nadere informatie vroeg over een bepaald artikel op de site. Anton had snel gereageerd, zakelijk en zonder er bij na te denken. Even later kwam het volgende berichte van Petra. “Hallo liefje. Mag ik misschien nog een vraag stellen?”. En zo was het begonnen. Glimlachend was Anton zijn bericht ook met een troetelnaampje begonnen en langzaam werd de inhoud van de berichten steeds persoonlijker en het duurde niet lang voordat ook het 'kusje' standaard werd. Anton kreeg een steeds beter beeld van het leven van Petra en werd daarin bijna automatisch  meegezogen. Haar gedachten over veel zaken kwamen vrijwel volledig overeen met de zijne en zaken waar ze niet over eens konden worden, leverden grappige discussie op. En af en toe was Petra zelfs bereid om hem gelijk te geven, op zo'n twistpunt dat leverde een vreemd geluksgevoel op. Nadat er foto's waren uitgewisseld, had Anton de hare gebruikt als bureaubladachtergrond en bij haar berichtjes keek hij daar af en toe naar, zodat hij de glimlach kon zien die ze waarschijnlijk op de lippen zou hebben gehad op het moment dat ze een bepaalde lieve regel schreef. Steeds meer verlangde hij er naar om haar te ontmoeten. Maar zij aarzelde vanwege de vele complicaties, waarover ze in hun berichten zo vaak spraken. Af en toe gevolgd door dromen om die te ontwijken al was het maar voor een korte periode

 

 

Anton keek weer naar het bericht van vandaag en even stokte zijn adem. “Schat, ik heb een verrassing, binnenkort kunnen we elkaar ontmoeten. Ik moet eerst voor een weekje werk naar het buitenland, maar daarna heb ik het zo kunnen regelen dat ik dan een weekend bij jou kan zijn. X denkt dat ik ook dat weekend nog aan het werk ben. Er volgden nog wat details over de vlucht. Maar Anton zag alleen de volgende en laatste regel. Ïk hou van je, morgen vertel ik je meer . Ze ogen bleven maar over die laatste regel gaan totdat hij haar gezicht weer wou zien en daarvoor het bericht moest weg klikken. Een half uur later was hij voldoende tot rust gekomen om een antwoord te typen waarin hij eindelijk al die gevoelens en twijfels kwijt kon, die hij gedurende die twee maanden had gekoesterd. Uren later zocht hij zijn bed op en viel voor het eerst in weken meteen in slaap met, een glimlach op zijn gezicht.

 

De volgende dag zat Anton weer achter zijn scherm, dit keer met een glimlach en zonder ongeduld. De kat had hiervan meteen gebruikt gemaakt en zat te spinnen op zijn schoot onder de achteloze liefkozingen die zij kreeg. Dat die voor een ander bedoeld waren, deerde haar niet. De radio op de achtergrond liet zachte romantische muziek horen en de wereld had er voor Anton al allang niet meer zo mooi uitgezien. Keer op keer las hij haar bericht van gisteren en inmiddels kende hij ieder woord uit zijn hoofd. Automatisch ving hij dan ook de woorden in het nieuws van tien uur op. Twaalf uur na de mysterieuze verdwijning van vlucht KL 499 hebben de autoriteiten geen hoop meer dat er overlevenden... De kat sprong weer onaangedaan van Anton;'schoot, zij wist dat er geen verdere aandacht meer zou volgen. Anton staarde naar het berichtensignaal dat niet meer zou gaan knipperen...

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het einde is echt hartverscheurend vind ik. De kat is echt een leuk detail. Heel mooi.
Het is dat ik het wist hoe het ging eindigen. Eigenlijk een heel triest verhaal. Ik kan me aardig verplaatsen in de hoofdpersoon.
Koude rillingen. Goed geschreven dus.
Van een zoet naar een zuur verhaaltje…knap hoor.
Eigenlijk jammer dat je vanaf het begin al weet dat er een vliegtuig verdwijnt, want dat was de opdracht.
Als ik dat niet had geweten was die twist minder verwacht.
Heel erg mooi
Dank je. en ik zie nog steeds jouw profiel kopje niet
Tja, de opdracht komt dan ook niet van mij, ik pluk ze zo kant en klaar van het forum. Maar het is een goeie tip. Ik zal er rekening mee houden. Misschien kan ik de opdracht dan naar mijn hand draaien :)
Best een verdrietig verhaal, Wasbeertje.
Misschien was ik een beetje somder, maar nu ik jou weer zie.....
Wow... prachtig geschreven, werd helemaal meegezogen met het verhaal...
Dank je voor jouw inspiratie tips

xxx
Graag gedaan xxx