Plazilla: een haat-liefde verhouding?

Door P1eter gepubliceerd op Monday 07 April 23:25

Het wordt helaas weer tijd voor een herhaling.....

Met enige regelmaat zie je het gebeuren. Er wordt een artikel gepubliceerd over een heikel onderwerp en al snel komen de eerste heftige reacties binnen. Daar reageert de schrijver nog steviger op terug en de poppen zijn aan het dansen. In een ander artikel wordt het dan meestal nog eens dunnetjes over gedaan.

Resultaat: we zijn boos, zwijgen verder en blokkeren elkaar zelfs af en toe. Maar uiteindelijk sluiten we meestal toch weer vrede.

Een haat-liefdeverhouding?

 

het echte leven

Ook in het dagelijks leven komen dit soort situaties in alle vormen van relaties voor. We laten elkaar vrij, zeggen we, maar toch niet wat alles betreft. We krijgen een verschil van mening over bijvoorbeeld de opvoeding van de kinderen. De ene partner irriteert de andere door onuitstaanbaar gedrag op een feestje of misdragingen langs de lijn van het voetbalveld. Om nog maar te zwijgen over de pakjes van Zalando die met enige regelmaat bezorgd worden…

8ca6a4a35dac261ac1d42317c4708d7b.jpg

En dan knalt het. Verwijten vliegen over en weer, tranen vloeien, en het wordt stil. En dan maken we het weer goed. Een knuffel, “schat ik hou nog steeds veel van je”, een heftige vrijpartij, en de dag daarna is het weer vergeten.

Voor even dan, want na een week, een maand of soms nog langer gaat het weer mis. En weer wordt het goedgemaakt en gaan we door met ons leven alsof er niets gebeurd is. Eigenlijk kunnen we vaak niet zo goed met elkaar leven, maar we kunnen ook niet zonder elkaar.

Een haat-liefdeverhouding  noemen we dat.

 

Plazilla

Plazilla is dus net het dagelijks leven. Ook daar maken we soms ruzie, meestal over iets wat het gewoon niet waard is, en ook daar maken we het weer goed. Emotionele reacties, we zeggen dat we spijt hebben en dat we elkaar voortaan zullen respecteren. En uiteindelijk geven we elkaar een knuffel. Een groepsknuffel zelfs een paar maanden geleden, we zijn één gemeenschap en doen het gewoon met elkaar.

4e1349049261d603bea1a7a177fcaac2.jpg

Het duurt meestal niet zo lang en dan gaat het weer mis. Ook op Plazilla kunnen we vaak niet zo goed met elkaar leven. We hebben kritiek op elkaars schrijfstijl, de taalfouten, de onderwerpen, de lengte van de artikelen. De één is boos op schrijvers die het voor het geld doen en niet op kwaliteit letten, de ander vindt dat we niet zo kritisch moeten zijn en dat iedereen mag schrijven wat hij of zij wil.

Maar we kunnen ook niet zonder elkaar: we schrijven gewoon door en lezen en beoordelen elkaars artikelen. Dus ook een haat-liefdeverhouding.

 

afscheid

Soms kan één van de partners het in het dagelijks leven niet meer aan en besluit hij of zij de ander te verlaten. Vaak gaat dat met veel ellende en ruzie gepaard en wordt het een “vechtscheiding”, maar meestal gebeurt dat in goede harmonie. Je partner verdwijnt dan geruisloos uit je leven.

Op Plazilla kan het alleen maar in stilte. Je schrijft in een artikel dat je het zat bent en dat je vertrekt. Ruzie maken kan niet meer. Uiteraard hebben wij daar dan alle begrip voor.

Maar toch blijft het heel jammer beste mensen!

fa74e1ef5d4d72976084dabceda3d095.jpg

 

 

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi geschreven
en nu op naar het bakken van die vredescake :-)
Ben ik eens eventjes afwezig, gebeurt dit weer. Je hebt het wel mooi verwoord. Spelfouten melden doe ik regelmatig: dt-fouten doen pijn aan mijn ogen; al sluit dat niet uit dat ik me er zelf ook schuldig aan maak ...
Het blijft de gemoederen maar bezig houden.
Wat je schrijft is helder en analytisch Piet. Behalve met je opmerking dat er kritiek zou zijn op schrijfstijl en taalfouten; juist dát mis ik hier, een enkele uitzondering daar gelaten.

Bij Jack heb ik in de reactie's vermeld dat plazilla verander is in de afgelopen drie jaar. Dat is een constatering. Soms groei je allebei, maar in verschillende richtingen.

Zelf hier in de reactie's komt een bepaald soort venijn terug. De schrijver publiekelijk aanspreken op wel of niet blokkeren; dat kan ook op een andere manier, als je iemand al zou willen aanspreken.
Ja, ik heb ook mensen geblokkeerd. Reden? Schrijvers die ongeveer vijf artikelen of meer per dag plaatsen en vervolgens op geen van mijn publicatie's een reactie achterlaten. Waarom zou ik in vredesnaam met zulke mensen contact willen hebben?

Schrijf, als je daar plezier aan beleeft. En doe het op een plek die goed bij je past. Dat kan hier zijn of elders.
Met kritiek op taalfouten ben ik gestopt, want dat wordt over het algemeen niet echt gewaardeerd. Op zich jammer, want het is alleen maar leerzaam. En ach, die venijnige reacties: ik reageer er maar niet meer op, ze begrijpen het toch niet.....
tegen P1eter
1
Ik geef je groot gelijk want ik krijg zoveel dubbele boodschappen te lezen in artikelen, daar reageer ik niet op als ik maar weet hoe het werkelijk is. groetjes Carin
alles weer eens gemist... wie gaat er nu weer weg en waarom eigenlijk?
Jack Hage sr, zie zijn artikel.
Toch even een reactie van mij.

In de wandelgangen heb ik gehoord (gelezen) dat er schrijvers zijn die het nodig vinden om andere schrijvers persoonlijk (PB) te mailen.
Dat is op zich niet erg, maar juist op elkaar passen.
Maar er zijn schrijvers die persoonlijk mailen om op iemand te letten.
En wat dat betreft heb ik diegene gemaild, in een PB, dat hij Tim op de hoogte moet stellen.
WANT
Waar bemoeit een ander zich met die ander?
BLIJF PROFESSIONEEL en hang niet de onschuld uit.

Dit is mijn uitspraak en daar moet je het mee doen.
Het is zo gemakkelijk om anderen te veroordelen, maar was jij het niet, die mij zomaar blokkeerde zonder enige uitleg? Een gevoelig onderwerp wordt hier neergezet en ik tast nog steeds in het duister. Ja, ik kreeg onenigheid met iemand hier op Plazilla, niet met jou, niet met anderen, maar ineens waren er een heleboel Plazillianen die Merel gingen blokkeren. De reden is me nog steeds niet duidelijk, maar ook dat hoort bij het dagelijkse leven. Als mijn buurman iets naars over mij verteld aan anderen op mijn buurt, word ik ook met de nek aangekeken en zwijgt iedereen me ook dood.
Ik wilde dit toch even kwijt, want nu lijkt het alsof degenen die alles weten over hoe het gaat, de onschuld zelve zijn.
Beetje jammer die laatste zin van je reactie. Ik veroordeel niemand, ik zeg niet dat ik geen fouten maak, maar ik constateer slechts dingen. Het heeft geen nut om op eerder gebeurtenissen terug te komen, maar jij was degene die mij blokkeerde en ik heb dat nooit begrepen. Die blokkade is opgeheven, anders konden we niet reageren op elkaar.
Jammer, maar ik heb je niet geblokkeerd, maar dat zal een welles nietes spelletje blijven....misschien het systeem van Plazilla de schuldige?
Ik laat het ook maar verder zo, de kudde sluit zich toch wel weer bij je aan.
Vanaf dat ik op Plazilla kom,heb ik veel artikelen van veel verschillende schrijvers voorbij zien komen. In een jaar tijd ben ik met een aantal wel een band gaan voelen, in de zin van betrokkenheid voelen bij verhalen. Het punt is dat het toch een virtuele gemeenschap is, waarbij we met zijn allen geneigd zijn te betrokken te raken, júist als dingen te hoog oplopen. Dat heb ik tenminste, en dat is ook de reden waarom ik tegenwoordig probeer flink afstand te nemen als er weer vervelende dingen gaande zijn. We komen hier per slot van rekening voor ons plezier, toch? Wat ik gewoon heel jammer vind, is dat het hoofdzakelijk clashes of the titans zijn, schrijvers die al beroemd en/of berucht zijn, hun naam gevestigd hebben. Plazilla is een grote site geworden. Ik denk dat je er niet onderuit komt dat mensen groepen vormen, of bij conflicten ieder zijn weg gaat. Misschien zit niemand op dit comment te wachten, maar dit wilde ik toch ff kwijt.