Niemand durft me de waarheid te zeggen

Door Smosmojef gepubliceerd op Sunday 30 March 03:55

Ik ben boos...heel erg boos en teleurgesteld en dit omdat niemand van julie me durft de waarheid te zeggen,julie mensen zijn nog altijd zoals ik ze heb leren kennen in men jeugd ? en dat is zeg maar achterbaks.Voor deze die dit woord niet begrijpen wil ik er graag de defenitie van geven,ACHTERBAKS  betekent dat elk van julie wel en menig hebben,maar dat om redenen van zelfbehoud julie liever niet het achterste van de tong laten zien...maar wel als bvb  gebeurtenis geescaleert is in en drama.

Ook in het verleden heb ik al geschreven over moord en zij die dus dergelijke feiten hebben begaan,dit niet zomaar en feit is welke we veroordelen als niet kunnen ,zodat we terecht en syteem hebben die zulfe feiten bestraffen.Ikzelf sluit me daar voledig bij aan,maar wat ik wil aankaarten is wat zich voor de daad van zulf feit als moord heeft afgesleept...jammer genoeg kan en wil men dit niet zien,en is men verblind door de daad van deze welke zich moet verandwoorden van de gepleegde feiten zijnde moord. Het is voor mezelf heel moeilijk om wat ik hier wil schrijven in goede volg orde te zetten zodat het gelezen zou worden,ik vrees echter dat men start en aanvang van wat ik wilde gaan schrijven velen zal doen wegkijken en dat het mischien beter ware geweest ik dit artikel op en andere wijze hed opgebouwd zeg maar iets minder agresief? waarmee ik dan weer bedoel het mischien niet zo leuk is voor en lezer al bij de eerste woorden te moeten lezen het hier over moord of zware crimineele feiten handelt. Zodat ik denk het beter is ik hier eerst en minder agresieve houding van schrijven had aangenomen,al is dat moeilijk daar er minstens twee elementen in dit artikel spelen.Laat ik men eerste element maar OMBEGRIP noemen iets wat we allemaal kennen en waar we ons dagelijks schuldig aan maken,en dat dit dan de aanleidin mag zijn van men eerste woorden ik hier kwam te schrijven IK BOOS BEN OVER HET ONBEGRIP VAN MENSEN,mensen die als zich feiten als moord hebben voorgedaan er de mond van vol hebben ,over iemand welke dergelijke feiten pleegde,toch nooit weten waarom het zover is kunnen komen.

Zelf vind ik het speitig dat ik dit artikel weer moet personaliseren,maar ja ik heb geen keus en dit om redenen welke ik al meerdermaals heb neergeschreven hier op plazilla,en dat is,DAT ALS MEN IN EN BEPAALDE WERELD LEEFT EN NIET VEEL AFWEET VAN EN ANDERE ,MEN DAN OOK GENEIGT OF VERPLICHT IS TE SCHRIJVEN OVER IETS WAARVAN IK DENK IETS AF TE WETEN,EN DIT DAN NOG WEL UIT EIGEN ERVARING WELKE IK IN MIJN LEVEN HEB MEEGEMAAKT.

iK VRAAG JULIE ALS LEZER ZICHZELF VOOR TE STELLEN...dat als ik over bepaalde feiten als deze kom te schrijven en daar dan geen reactie over krijg,dit wel erg pijnlijk is?omdat dit over persoonlijke ervaringen gaat en dat ik steeds op zoek ben geweest antwoorden te krijgen op vragen welke zich uit deze persoonlijke ervaringen stelden.Maar blijkbaar is de medemens in onszelf dood en doen we voor dergelijke zaken niet eens meer de moeite om en reactie te geven...minder erg zou ik het vinden dat als bvb ik hier morgen en kook-resept kom te schrijven,en ik zou merken dat daar niemand op gereageert heeft...wat ik zou kunnen plaatsen en begrijpen,anderzijds kan ik dit niet ,voor artikels van deze aard.

OMBEGRIP !!! WEL JA DIE CONCLUSIE MAAKTE IK DOORDAT IK VASTSTELDE ARTIKELS VAN BEDOELDE AARD NIET VOORZIEN WORDEN VAN COMENTAAR UIT VOORBEHOUD VAN EIGEN IMAGO,maar laat ik het anders stellen,en dat is ,IK NIET BEN ZOALS DE MEESTEN ONDER JULIE...of laat ik maar gewoon schrijven ik abnormaal ben?maar laat me dan ook toe als ik zo eerlijk ben dit over mezelf te schrijven ik abnormaal ben...waarom ik denk dat ik abnormaal ben,en dit zonder dat ik in herhaling val over reeds eerdere geschreven artikels over mezelf...maar laat me dan wel toe jlie te schrijven dat de wens van eunathsie...toch niet zomaar uit de luicht is komen te vallen,maar dat hier veel lijden is aan vooraf gegaan...LIJDEN welke niet de vraag stelt om medelijden maar wel om begrip voor bepaalde zaken als deze van de vraag van iemand om euthansie.

Sommige mensen onder julie lezers hebben greageert op het artikel welk ik toen schreef en men vraag om euthanasie...ik wilde de mensen welke reageerden nogmaals bedanken,maar ergens is bij mezelf de vraag gebleven dat mensen niet begrijpen waarom en bepaalt persoon als ik om euthnasie vraagt...wel ja het antwoord is simpel en toch gecompliseert ?ik kan dit leven met zijn onbegrip en valse beschuldegingen niet meer aan,en ga als bij ware van de dood dromen als iets heel leuks welk mezelf komt verlossen van dit leven welk ik haat.

Mensen aub ik wilde julie beleefd vragen me te begrijpen?en wees gerust ik begrijp ook wel dat mijn materie welke ik hier kom te schrijven er niet meteen een is waar men blij van word,en ik begrijp ook wel,dat men niet graag op dergelijke artikels reageert ...maar wat als u weet dat deze tekst welke ik kom te schrijven...wel eens men laatste zou kunnen zijn...althans dat is de wereld waarin ik leef en welke nog als eenige  posetieve voeding smeekt om en reactie van mensen waarvan ik denk zij logichs kunnen denken en dit gekopeld aan gezond verstand...en reactie zou voor mij als en soort van HOSTIE zijn welke me vertelt dat men leven hoe misirabel het dan ook moge geweest zijn...toch nog nut heeft gehad.

Om af te sluiten wil ik hier nu melden waaruit dit artikel is ontstaan...Welja het zit hem zo...ik heb in de afgelopen week bepaalde papieren gevonden welke niet voor me bedoeld waren?papieren-brieven -verklaringen aan de politie en dit door men vader...waarvan ik nooit had gedacht hij deze als vader zou gaan doen,het betreft hier maar om kleine feiten welke niet echt en misdaad zijn,maar welke volgens mezelf aantonene dat men vader een heel slecht mens is?...nu wil ik hier eerst nog aan toevoegen,ik nooit met men vader door de zelfde deur kon en de reden hiervoor heb ik reeds eerder geschreven hier op plazilla,en waar deze nieuwe feiten tegenover verbleken...ziehier en klein relaas...

De papieren ik vond handelden over klacht neerlegging men vader tegen mij deed en welke als volgt waren geformuleert....a/dat ik als invalide en steun trekende  soms oude metalen ging ophalen en ik mezelf alzo verijkte ten koste van de staat?...b/  ik men wagen had bestuurd tijdens men schorsing...env.

Ik pleit aan al deze feiten schuldig ?maar kan niet begrijpen dat en vader ook al leeft hij in conflickt met ziojn zoon...dergelijke verklaringen gaat aflegen tegen de politie,en ja als ik dan zulke brieven onder de neus krijg...dan krijg ik wel heel vieze gedachten.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt voor Julie reacties,en ja ik weet dat het niet simpel is een antwoord te geven op men vragen,daarvoor zou men andere artikels van mezelf moeten gelezen hebben om een beter beeld te krijgen.
Bij mezelf is het dan ook zo ...ik mezelf na het schrijven van en artikel wel op het hoofd kan slaan,omdat ik goed besef het ergens niet de lectuur is welke graag gelezen wordt,maar het feit dat ik dag na dag in deze situatie leef maken mezelf op bepaalde momenten zo emotioneel-hopeloos-boos dat er soms geen con trole meer is over men organen zodat ik tracht te schrijven...zeg maar het van mezelf af-schrijven,iets wat dan weer te merken is aan de slordige opbouw of het moeilijk verwoorden van.
MEN HOOD BOVEN WATER HOUDEN? ...dat doe ik al men geheele leven,en al kreeg ik dan soms water binnen zodat het zoals men zegt...HET WATER ME TOT AAN DE KEEL STAAT WIST IK MEZELF ALTIJD OP EEN OF ANDERE MANIER TE REDDEN ,toch de afgelopen twee jaar zit ik echt zonder doel ...ik weet echt niet hoe dit leven van mij verder moet,iets wat me ergert en waar ik en oplosing voor zoek.
Ik heb geen pijlen meer op de boog...en leef als en zwerver welke het internet afschuimt op zoek naar die gouden tip welke dit leven nog wat zin ken geven,
Op dit ogenblik denk ik aan vrijwilligers werk te gaan doen,maar ja dat brengt geen brood op de plank,en nu dat ik geen invaliditeits uitkering meer geniet aangezien ik geen adres heb...moet ik toch zien iets te vinden welk geld in de lade brengt .
Als iemand welke dit leest denkt en tip te hebben mag hij of zij me die altijd door mailen...waarvoor dank.
Aan antwoorden kan ik je eigenlijk niet helpen, maar ik begrijp uit je artikel dat je je flink in de kou gezet voelt als niemand reageert op je persoonlijke artikel(en). Je schrijft dat een reactie een soort hostie voor je zou kunnen zijn. Iemand die zich zo miserabel voelt dat hij om euthanasie wil vragen verdient in elk geval zo'n hostie. Al ken ik je niet en al vind ik je verhaal moeilijk te begrijpen: als je vader je zo in de steek laat, heb je een hart onder de riem nodig. Neem niet te snel beslissingen die je niet mer terug kunt draaien, Smosmojef. Houd moed, want misschien voel je je over een week of een maand beter. Je leven is niet iets dat je zomaar op moet geven. Ik hoop dat je volhoudt en dat er goede dingen op je pad komen. Sterkte
Jouw wereld is gecompliceerd en eenzaam, dat is wat ik hier ongeveer uit kan halen. Het is moeilijk voor mij om jouw stuk te begrijpen, vandaar dat ik je ook niet ¨de waarheid¨ aan je kan zeggen, dat kan niemand trouwens, want wát is de waarheid dan? Wie bepaalt dat?

Er is één ding dat ik heel zeker weet..., je staat niet alleen, er altijd ergens iemand in de wereld die op jou wacht, je moet elkaar alleen nog tegenkomen. Tot die tijd zul je je kop boven water moeten houden en lief voor jezelf moeten zijn en jezelf niet de put in praten, want dan verlies je de zin van het leven en daar ben je te waardevol voor, net als ieder ander mens. Sterkte en ik wou dat ik een zinniger antwoord had.

Heb het artikel van je gelezen en ja inderdaad het kost enige moeite het te lezen en er een geheel van te maken, daarom is het ook inderdaad handig je hele artikel te lezen om het te kunnen begrijpen waarover en waarom je schrijft. Dat je op zo een manier achter een daad van je vader komt is verschrikkelijk en je boosheid is te begrijpen.
enkele van je vorige artikelen heb ik gelezen en daardoor vat ik deze wel wat makkelijker.

De titel dat niemand de waarheid durft te zeggen kan ook een vorm van wijsheid zijn, omdat de situaties die je schets niet zomaar dagelijkse kost is voor velen en dan daar dus ook echt geen mening en zeker geen waarheid of kunnen zeggen. Achterbaks is het misschien inderdaad als je je vingers niet wil branden maar er wel zeker wel wat van vind maar dan niet zegt. Toch is dit ook niet een makkelijk iets om op te reageren, persoonlijk ken ik je niet en aangezien deze dingen jouw persoonlijk raken en ik dus niet weet hoe jij zelf in elkaar zit en denkt is een antwoord geven of reactie moeilijk af te wegen hoe deze zou vallen bij jou!

Moord kan inderdaad begrip krijgen als je vaker de voorgeschiedenis zou weten en van daaruit een mening kan vormen, sommige situatie tergen je zo en mensen kunnen zo ernstig jou leven belasten dat dit een reactie uit overlevingsdrang is. Dat is weer anders dan een moord door een overval of verkrachting en dan de mensen vermoord.

Euthanasie kan een verlichting zijn voor hen die het leven in pijn en kwellingen anders door zou moeten gaan en dan liever kiezen voor euthanasie, inderdaad Smosmojef onbegrip is erg pijnlijk in situaties waarin je juist begrip zo nodig hebt. Je schuldig bevinden aan zaken of als schuldige aangewezen worden is een verschil.

Sterkte met alles en ik hoop dat je boosheid je niet teveel vieze gedachten