Het is avond

Door ZomaarIemandde1e gepubliceerd op Sunday 30 March 03:35

Het is avond. Gelukkig maar. In het donker val ik niet op.

Vandaar ook mijn sobere kledij. Niet bekeken en niet om gelachen.

Niet bestaard of nagewezen. Gewoon helemaal niet.

Ik schrijd voort zonder duidelijk doel. Mijn wandeling lijkt zonder begin of einde.

Mijn stappen zijn hoorbaar maar niet voor mij. Ik zie de jaren van voorheen.

Beelden uit andere tijden. Slechter of beter, ik weet het niet.

Anders maar ook hetzelfde.

Gevuld en leeg tegelijk. Liefde en haat, warmte en eenzaamheid.

Een nulbalans. Al heel lang.

Moet ik ergens spijt van hebben?

Was mijn pad zoveel mooier geweest als ik dan toch…?

Ik had en verloor. Kreeg en werd ontnomen. Het midden was er zelden.

Meestal boven of beneden. Soms beide op eenzelfde moment.

Soms kreeg ik mijn applaus. Dan was ik gelukkig.

Soms werd ik uitgejouwd. Dan had ik verdriet.

Zelden werd ik begrepen. Vaak niet gewaardeerd.

Behalve door enkelen die mij trouw zijn.

Zij zijn mijn dierbaren bij wie ik durf te zijn.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.