Daar opeens was jij

Door ZomaarIemandde1e gepubliceerd op Saturday 29 March 23:54

Dolend door mist in eindeloze sleur
Badend in vijvers van verlangen
Starend naar leegte van landschap zonder kleur
Eenzaam door verbittering bevangen

Voelbare verstening van koudheid in ‘t hart
Levend met leegte in mij
Gebukt onder weemoed en hopeloze smart
Ging ik mijn weg maar daar opeens was jij

Geurend naar bloemen bekend uit mijn jeugd
Een glimlach te verstaan in duizend talen
Zo vervuld van levenskracht en haast kinderlijke vreugd
Met schoonheid slechts beschreven in verhalen

Versmolten als vlammen van kampvuur in de nacht
voor verschijning van een nieuwe zomerdag
Genieten we warmte en onbesproken pracht
van hetgeen ik daarvoor nimmer zag

Maanden, jaren, eeuwig als hemel het ons gunt
Zijn wij verbonden, twee zielen in één
Ik leef, zelfs zweef als eerder nooit gekund
Dankbaar, want hier bracht jij mij heen

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.