Een stap dichterbij...

Door Ibrilman gepubliceerd op Tuesday 25 March 03:14

Ik wil graag iets van me af schrijven. Iets wat me bezighoudt, wat veel met me doet en hoe moeilijk dat ook is, ik ben daarnaast ook heel onverwachts een stap dichterbij het traceren van mijn ergste pester.

Ik zal het uitleggen. Ik zat achter de computer een spelletje te doen, toen ik ineens herbelevingen kreeg aan een trauma dat ik aan het pesten heb overgehouden. Waar het vandaan kwam, weet ik niet maar ik zat er middenin. Ik tikte op internet haar naam in. Ze heeft een buitenlandse achternaam die lastig te schrijven is. Dit had ik wel eerder geprobeerd maar ik kon niks vinden. Tot ik ineens bij de zoektermen daaronder diezelfde naam zag, maar net iets anders gespeld. 1 letter op een andere plaats. Ik klikte die naam aan, en kwam op een website waarbij de foto direct duidelijk was, ik had haar gevonden.

Ik had serieus kippenvel en de koude rillingen!!! Dat had ik al bij die herbelevingen maar het bleef aanhouden. Ik neem mijn gevoel hierin heel serieus, ik moest er iets mee doen, maar wist niet wat. Daarom besloot ik dus opnieuw op haar naam te zoeken. En ineens vond ik haar. Althans de website. Ik begrijp dat ik hier geen websites kan noemen, dus dat zal ik niet doen :-)

Ik ben op zoek naar haar omdat ik ruim een jaar geleden een brief heb geschreven, gericht aan mijn 3 ergste pesters. Omdat ik niet kon achterhalen waar ze woonden, is die brief nog nooit verstuurd. Ik heb de brief hier toen geplaatst omdat ik ook wilde laten zien, wat pesten ook op lange termijn nog met je kan doen. In die brief heb ik geen namen genoemd, alleen de voorletters. ALS 1 van hen ooit die brief zou lezen, weten ze heel goed dat het om hun gaat.  http://plazilla.com/page/4295062465/brief-aan-mijn-pesters

Nu ben ik dus ineens een stap dichterbij het daadwerkelijk kunnen versturen van die brief. Alleen zijn er geen verdere gegevens bekend, tenzij ik een bericht verstuur via internet. Het kan zijn dat ze daarop niks laat horen. Ik zocht wat verder en kwam op een artikel waarin bijzondere achternamen werden uitgelegd, wat daarvan de afkomst was. Die naam komt niet veel voor. Er was ook gereageerd door mensen met dezelfde naam. Ik heb een reactie geplaatst dat ik naar iemand met die naam op zoek ben. (wellicht familie?) Ik hoop er wat op te horen, zodat ik een brief kan sturen of via die ander contact kan leggen.

Voor mij is het heel belangrijk om die brief te sturen, ook voor mijn verwerkingsproces. Dat is stap 1. (er is wel veel meer nodig, maar dit kan me echt verder helpen) Waar ik het eerder al had opgegeven om haar te kunnen vinden, is dit toch ineens gebeurd...

Heel bijzonder! Dit kan voor mij een belangrijke stap in de goede richting zijn!

Hoe ik me voel? Gespannen, verdrietig (door wat er ineens bovenkwam) maar ook opgelucht. Het is bijna als een nieuwe kans, zo voelt het. Ik denk zelfs dat dit niet voor niks ineens zo heftig boven kwam drijven. Ik bid er ook bij tot God om hulp en leiding hierin. Als er een mogelijkheid is om met haar in contact te komen, al is het schriftelijk, dan vertrouw ik erop dat dit op mijn pad komt dankzij Gods hulp.

Die bevestiging van God kreeg ik vrijwel direct: na het schrijven van dit stuk, opende ik mijn email. Elke dag is daar een mail bij met een bijbeltekst van de dag. Wat was de tekst van vandaag? Dit zegt de HEER: Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust. Wow, als dat geen bevestiging is :-))

Ik vind dit echt heel bijzonder. Natuurlijk ben ik wat onrustig en werd ik er direct mee wakker, maar dit is een hele stap in de goede richting!

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Alles is een nieuw begin, nieuwe mogelijkheden. De stap gezet, en dat is na mijn idee de juiste weg.
Zo zie ik het ook. Ik ben er blij mee. Zo zie je maar, niets is toeval.
tegen Ibrilman
1
Dat zeker niet ;-)
ik hoop dat je de brief kunt versturen en reactie krijgt. Het is niet alleen voor jou belangrijk maar ook voor de pester. Die mag namelijk wel eens beseffen wat ze anderen aangedaan heeft en wat voor effect dat had op je leven.
Dank je wel, Karazmin. We zijn allemaal inmiddels ruim 30 jaar ouder, dus ik neem aan dat ze nu ook veel serieuzer is. En inderdaad, ze mag ook wel eens beseffen wat ze me heeft aangedaan, en wat het met me gedaan heeft. Wat het effect op mijn leven is geweest.
Ik ben blij dat ik gisteren naar mijn gevoel heb geluisterd! En dan die bevestiging van God (dat heb ik net onderaan mijn artikel toegevoegd) ... dit moest echt zo zijn, dat ik haar nu getraceerd heb.