Brazilie: de bruiloft

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Friday 21 March 12:00

Zaterdag 21 dec. 2014:

Gisteravond hebben we nog weer een bbq gehad bij Scheila’s ouders. Het begon om 19 uur ( nadat hun winkel dicht ging), naast de bbq zoals we het dinsdag hadden was er nu livemuziek! Twee klanten uit hun zaak kwamen echte braziliaanse ( streek-)muziek spelen. Het was weer een geweldig feest, de kindertjes hebben ook genoten, je kunt merken dat ze wat gaan wennen aan de hele sfeer hier.

Vandaag is de bruiloft: vanavond om 20 uur eerst de plechtigheid in de kerk, daarna diner en feest in een zaal vlakbij die kerk. We maken ons wat zorgen over Nikita en Christiaan, als echte Nederlandse kindertjes gaan ze steevast rond 19 uur naar bed en nu begint alles pas om 20 uur! De reden hiervan is dat het zo vreselijk warm is en ’s avonds koelt het wat af. We houden de kindertjes de hele dag wat rustig ( onszelf ook trouwens), Sander is de hele dag bij ons want Scheila heeft veel voorbereidingen waar hij niet bij mag zijn. Rond 17 uur gaan we naar Sander’s kamer en gaat hij zich verkleden, er is al een fotograaf bij die dit vast wil leggen. Die komt op het idee dat hij ook Nikita graag wil fotograferen terwijl ze in haar sjieke jurkje gehesen wordt! Nikita vindt het allemaal machtig interessant en wil graag die mooie jurk aan doen maar als hij eenmaal aan is draait ze om als het blad aan een boom:

‘Uit, uit, niet fijn!’ roept ze hoogst geirriteerd. Blijkbaar zit er iets niet lekker. We zoeken overal wat het kan zijn, kunnen niks vinden nergens een kriebeltje of trekkend randje. Maar ze schopt een enorm drama, die jurk moet uit en wel NU. We gaan ons allemaal verkleden, Christiaantje heeft een prachtig wit pakje met een lila strik en ziet er uit om te stelen. Ook dit kan Nikita niet bewegen haar oordeel over de jurk te veranderen. Ze vertikt het om het ding weer aan te trekken. We hebben nog een paar uur en besluiten er geen aandacht meer aan te besteden, straks in de kerk lukt het misschien wel.

Eenmaal in de kerk, waar we vroeg zijn, probeert mama Nikita nog een keer om te praten. Eigenlijk wil de ‘weddingplanner’ graag dat Nikita, samen met een neefje van Scheila, hun loopje door de kerk ‘oefent’ dan is het straks niet zo vreemd voor ze. Dat jongetje krijgt een kangaroo-knuffel met de ring van Scheila om z’n nek en Nikita krijgt een koala-knuffel met de ring van Sander. Het is de bedoeling dat ze door het gangpad naar voren lopen en de ringen afgeven. Als Nikita door heeft dat ze die knuffel krijgt als ze die vervelende jurk maar even aan trekt, gaat ze overstag, jurk aan, hand in hand met dat jongetje lopen terwijl we allemaal kijken en ze de hemel in prijzen! Een kolfje naar mevrouw haar hand, dus ze doet het geweldig. Zodra ze weer terug zijn moet de jurk weer UIT! We snappen er niks van.

Tijdens de plechtigheid staat mama als bruidmeisje voor in de kerk en wij als ouders van de bruidegom zitten voorin. Papa is met Christiaan in het wagentje en Nikita helemaal achterin gebleven zodat hij kan zorgen dat Nikita op het juiste moment de jurk weer aandoet. Wonder boven wonder lukt het zonder probleem, ze stapt met een lachje op haar gezicht braaf naar voren, geeft de ring af en schrijdt weer naar achteren .Op dit moment is er geen vrouw in de kerk die niet met tranen in haar ogen zit en echt: ik zie opa ook slikken. Maar het is ook zo ontroerend die twee ukkies ( in hun prachtige kleertjes) daar hand in hand door dat gangpad. Van papa hoorden we later dat ze al UIT riep voor ze goed het wel het gangpad door was. Prima gegaan, Sander en Scheila hebben er niks van gemerkt.

Na de kerk gaan we naar de feestzaal. Een geweldig feest, we krijgen alle kans om onze portugese lessen in praktijk te brengen. Er is een speciaal hoekje voor kinderen waar ook iemand is om ze bezig te houden. Ineens zien we Nikita voorbij schuiven: hand in hand met een ander neefje van Scheila. Ze konden geen woord met elkaar praten maar hebben het hele feest hand in hand gelopen dan eens in de kinderhoek, dan bij de ouders van Lipe en dan bij de ouders van Nikita…….. liefde op eerste gezicht, geen taal nodig!

Om 2 uur willen we naar huis: Christiaan valt over z’n eigen beentjes, hij heeft zich te goed gedaan aan de aardbeien en z’n witte pakje is helemaal rozerood. Maar hij is op van de slaap. Nikita moeten we losweken van Lipe, maar ook zij kan bijna niet meer. We gaan naar het hotel waar wij morgen een etentje geven voor de ouders van Scheila ten afscheid want overmorgen gaan we weer naar huis.

Het is een geweldige tijd geweest in Brazilie, met als hoogtepunt de bruiloft en Nikita en Christiaan hebben zich prima gehouden bij alle nieuwe indrukken. Dat wordt voor opa en mij afkicken als we ze vanaf van de week weer alleen op dinsdagoppasdag zullen zien! Maar ook dat hoort  erbij.

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat ene belevenis voor iedereen en zeker voor de kindjes!
ontroerend mooi!!
we hebben net de video van het feest gekregen en beleven alles weer opnieuw! Het was een hele ervaring
Leuk, zo'n bruiloft in Brazilië! Wel een ervaring, ook voor die kleintjes, hoewel ze het zich later misschien niet zo goed meer kunnen herinneren.
Het is altijd vertederend als je van die kleintjes ziet en een beetje drama schoppen, moet kunnen. ;)
het was een ervaring voor het leven, door deze verhaaltjes hoop ik het voor de kleintjes te bewaren.
Dat zal me een drama zijn geweest die jurk. Gelukkig heeft het bruidspaar niets gemerkt, en de meder vn de bruid die zo haar best heeft gedaan ook niet.:-)
en die jurk was zo mooi! Maar hij zat blijkbaar echt niet fijn want normaal is Nikita met kleding heel makkelijk! schattig he?