Colunn. Het oranjelegioen

Door Mijler gepubliceerd op Tuesday 18 March 12:37

Column. Het Oranjelegioen

Afgelopen weekend verzilverde ik, als toeschouwer van wereldcup finales schaatsen in het ijsstadion Tyalf, het verjaardagscadeau van mijn kinderen. Daarmee werd ik onbewust en ongewild deelgenoot van de oranjegekte. Als sportleraar en actief sportbeoefenaar, zij het nu op een bescheiden pitje, heb ik een andere insteek dan de meerderheid van deze supporters. Mijn aandacht gaat naast het wedstrijdresultaat hoofdzakelijk uit naar de technische beheersing van deze sport. De balans op de smalle, korte ijzers en de snelheid die de atleten daarmee mobiliseren, de bochtentechniek, zijn mijn aandachtspunten en kan ik enorm van genieten.

Maar alle schoonheid ten spijt, niets had ik in te brokkelen tegen meerderheid en als een geslagen ijskonijn werd ik meegezogen in de hectiek van de massa. Zonder weerstand wuifde ik mee met een spontaan ontstane wave en hielp ik mee om een, vanaf de onderste rij uitgerold spandoek, over onze hoofden naar de bovenste rij van de tribune uit te spannen. Dat ik daarmee meewerkte aan een dankbetuiging aan energiebedrijf Essent, had niet mijn voorkeur maar ook dat had ik maar te slikken.

Voor dat je het weet wordt je zo één met een volk, hoofdzakelijk opgetut met hele pietluttige hoedjes, grote flaporen, flodderbroeken, clownsschoenen, toeters en bellen. Dit hoofdzakelijk in de oranje kleuren. Zo wordt je onbewust ingelijfd in het legioen dat zich op deze manier vereenzelvigt met de artiesten in de arena.

Zolang de meute zich op deze manier manifesteert is het prima en heeft het een hoge amusementswaarde. Het bezorgde ook een prettige sfeer, waar de evenementen in Tyalf bekend om staan. De schaatsers spelen daar ook goed op in, door contact te zoeken met het publiek, die dat met gejuich en toegeworpen knuffels beantwoorden. Verder kunnen kerkgangers als ik, ongestoord hun vroomheid volledig vieren.

Respectvol en zelfs wat emotioneel was het afscheid en de ereronde van Jannie Wolf, de Duitse sprintster die hier voor goed haar “ Schlittschuen an der Nagel” hing. Alle toeschouwers gingen staan en dankten haar met een ovatie. Hendrik kreeg zowaar een lichte brok in de strot!

Alle ijskonijnen en kouwe kikkers waren hierdoor met mij lichtelijk ontdaan en ontdooid.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Meesterlijke zin: Verder kunnen kerkgangers als ik, ongestoord hun vroomheid volledig vieren.
Kan ik me helemaal in vinden, het lezen bezorgd me al een brok laat staan als je er tussen staat.